10632681_550793601716845_6819369510585736424_n
………………………
سیمین بهبهانی هم از بین ما رفت. شیرزنی که ادبیات کشورمان خصوصن غزل وامدار اوست. این زن که فرزند میرزا حسین خلیلی تهرانی از رهبران مشروطه بود، آزادی و آزادگی را از پدر به ارث برده و هیچ گاه در برابر ستم سر خم نکرد. شعر زیر پاسخ او به احمدی نژاد است. وقتی که در بیرجند
گفته بود « روشنفکر ها اندازه بزغاله هم نمی فهمند»

شنیــدم باز هم گوهر فشــاندی
که روشنـــفکر را بزغاله خواندی

ولی ایشــان ز خویشـانت نبـودند
در این خط جمله را بی‌جا نشـاندی

سخن گفـتــی ز عدل و داد و آن را
به نان و آب مجــانی کشــاندی

از این نَقلت که همچون نٌقل تر بود
هیاهــو شد عجب توتـــی تکانــدی 1

سخن هایت ز حکمت دفتری بود
چه کفتر ها از این دفتر پراندی

ولیـکن پول نفـت و سفره خلــــق
ز یادت رفت و زان پس لال ماندی

سخن از آسمان و ریسمان بود
دریــغا حرفـی از جنــگل نراندی

چو از «بزغاله» کردی یاد ای کاش
سلامـی هم به «میــمون» می‌رساندی
————————–
1_ توت تکاندن در اصطلاح تهرانی: غلط زیادی کردن