فاینال الزمان

——–
آخر از جور شما صبر زمان سر میرود
این زمین قل میخورد از دستتان در میرود
آسمان با چشم پر باران گریزان میشود
موج از اقیانوس ها با دیده ی تر میرود
کنده خواهد شد ز جایش فرض خط استوا
از کمرگاه زمین، یک جای دیگر میرود
مثل دیگ آب جوشی میشود قطب شمال
با نهنگ آب پز، غلغل کنان سر میرود
ماه از منظومه ی شمسی به بیرون میجهد
همچو سرگردان شهابی اینور آنور میرود
حبه حبه خوشه ی پروین بیفتد بر زمین
دُبّ اصغر توی نِرو دُبّ اکبر میرود
کوه از جا میپرد ترسیده از سیل فنا
کوله بارش آهن و خارا و مرمر، میرود
پشت و رو گردد جهان، قاطی شود از هرجهت
باختر از راه و بیراهه به خاور میرود
روز درهم میشود با شب، بهم ریزد زمان
در محرم ماه می پهلوی آذر میرود
چشمه ی خورشید مرداب مرکب میشود
نور با تاریکی مطلق برابر میرود
کهکشان از صاعقه میلرزد و ابری سیاه
با خیال قتل عام هرچه اختر میرود
جنگلی میخشکد و آتش بگیرد جنگلی
سرو می افتد به خاک و خاک بر سر میرود
راه شیری را ببندد راه بندانی غریب
بسکه سیاره در آن یکذره معبر میرود
همزمان در کوچه ی مذهب عروسی میشود
اسقفی با آیت اللهی به بستر میرود
خلق مستأصل خرافاتی شده، وحشتزده
چاره جویان جانب پولپیت* و منبر میرود
دوره ی آخرزمان وقتی به این سو میرسد
حضرت صاحبزمان از آنطرف در میرود
تا حکومت یار مذهب باشد و برعکس آن
روزگار از قهقرا هم آنطرفتر میرود
—————————
* Pulpit = منبر*
—————————
(لندن. ۷ ذیقعده ۲۰۱۴ شمسی! (تقریباَ
هادي خرسندي