«در سرنوشت يک ملت، و در تاريخ هنر، گاه اثري چنان روح زمانه را تصوير ميکند، و چنان حس و جان مردمان را بيان ميکند که بهعنوان جزئي پايدار از فرهنگ و تاريخ يک ملت، همواره برجا ميماند. ترانۀ «مرا ببوس» چنين بود. دو نسل از جامعۀ ما، درد و حزن و اندوه و شکست و مرگ خود را با ترانۀ «مرا ببوس»، و با صداي «حسن گلنراقي» گريستند.
سال 1332 که ضربۀ کودتاي 28 مرداد، به نهضت ملي و اميد ملتي براي رهايي پايان داد، و در آن روزهاي سياه شکست که در ميدانهاي اعدام، مرگ قهرمانانه را به سينۀ مردمدوستي و شجاعت سپر ميکردند، نسلي با ترانۀ «مرا ببوس» که در همان روزها پخش شد گريست و خواند که: «در ميان توفان، همپيمان با قايقرانها ـ گذشته از جان بايد بگذشت از توفانها» حسن گلنراقی كه در سال ۱۳۰۰ شمسي در كوچه آبشار خيابان ري در تهران بدنيا آمد و در مهر ماه سال ۱۳۷۲ در تهران بدرود حيات گفت خوانندهٔ ترانه به ياد ماندني « مرا ببوس » است که بیشتر بهخاطر سرودن زيباي اين ترانه معروف است.
شعر اين ترانه ازحیدر رقابی است که از فعالان سیاسی دهه ۱۳۳۰ ایران بود.
موسیقی ترانه مراببوس را مجید وفادار ساخته و اجرای آن با ویلیون پرویز یاحقی و پيانوي مشير همايون همراه است.
لینک آخرین اجرای ترانه توسط گلنراقی:
#بگونه #هنر #ترانه #گلنراقی
شبکه خبری بگونه 