اهدای جایزه صلح نوبل به ملاله یوسفزی و کایلاش ساتیارتی و سخنراني ملاله يوسف زي
چرا پخش سلاح آسان است و پخش کتاب دشوار؟
جایزه نوبل صلح روز چهارشنبه ۱۰ دسامبر در اسلو به ملاله یوسفزی، دختر ۱۷ ساله پاکستانی و کایلاش ساتیارتی، فعال حقوق کودکان هند اهدا شد. این دو به خاطر فعالیتهاشان برای تحقق حقوق کودکان این جایزه را دریافت کردند.
حاضران مراسم جایزه نوبل بخصوص به ملاله یوسفزی، دختر عضو کمپین تحصیل دختران پاکستانی توجه داشتند. او که ۱۷ ساله است جوانترین فردی است که در تاریخ جوایز نوبل موفق به دریافت آن شده است.
ملاله به همراه دو دوست۱۶ و ۱۷ سالهاش در مراسم اهدای جایزه حضور داشت. این دو دوست ملاله نیز در سوءقصد به جان او زخمی شدند. برنده جایزه نوبل تاکید داشت که این دو در این مراسم همراه او باشند و به این ترتیب از فعالیت آنها نیز قدردانی شود.
ملاله یوسفزی در سخنرانی خود به مناسبت دریافت جایزه نوبل صلح گفت: «تا آنجا که میدانم من فردی متعهد و لجباز هستم که آموزش خوب را برای همه کودکان، حقوق برابر را برای همه زنان و صلح را برای هر نقطه جهان میخواهم.»
ملاله با تاکید بر آموزش مناسب و رایگان برای همه کودکان گفت: «چرا تانک ساخته میشود و ساختن مدرسه این قدر سخت است؟» او گفت کودکان تشنه آموزشاند و تحصیلات ابتدایی کشورهای در حال توسعه برای مردم این کشورها کافی نیستند.
برنده ۱۷ ساله جایزه نوبل توضیح داد که با این جایزه قویتر از سابق برای تحصیل کودکان مبارزه خواهد کرد. او گفت: «این مبارزهای است که من آن قدر ادامه خواهم داد تا همه کودکان جهان امکان رفتن به مدرسه را به دست آورند.»
هیئت داوران نوبل صلح بخصوص این دیدگاه ملاله را جالب دانستند که میگوید کودکان نیز خود باید برای بهبود شرایط زندگیشان مبارزه کنند.
ملاله یوسفزی در مراسم نوبل با لحنی پرطنز سخنرانی کرد و از جمله گفت: «آدم بزرگها شاید بفهمند، اما ما بچهها نمیفهمیم. چطور ممکن است که کشورهایی که قدرتمند شناخته میشوند، در ایجاد جنگ اینقدر قوی باشند و در برقراری صلح چنین ناتوان؟»… چرا اسلحه پخش کردن چنین آسان است و کتاب پخش کردن چنین دشوار؟
ما در دورانی زندگی میکنیم که هیچ چیز غیرممکن نیست. ۴۵ سال پیش به کره ماه رفتیم و شاید یک روز به مریخ هم برسیم. اما باید درقرن بیست ویکم قادر باشیم که به هر کودک آموزش و تربیت درست بدهیم. نه تنها سیاستمردان و رهبران دنیا، همگی باید در این امر سهیم شویم، من، شما، همۀ ما… این وظیفۀ ماست…
ما باید آخرین نسلی باشیم که شاهد کلاسهای خالی، کودکی از دست رفته، و اینهمه نیروی هدرشده است… این باید آخرین باری باشد که دختری یا پسری روزهای کودکی را در کارخانه میگذراند، یا دختری به زور شوهر میکند، یا کودکی در جنگ کشته میشود. همۀ اینها باید پایان گیرد»…
#بگونه #کودکان #آموزش #ملاله
شبکه خبری بگونه 