
بیش از شش هزار معلم از سراسر ایران طوماری را خطاب به رئیس مجلس رژیم امضا کرده و در آن خواستهاند تا به مشکلات معیشتی این قشر فرهنگی توجه و رسیدگی شود.
نویسندگان این طومار همچنین خواستار رفع تبعیض و برقراری عدالت بین معلمان و سایر کارکنان شدند.
این معلمان تدوین و تصویب قوانینی چون قانون نظام هماهنگ پرداخت حقوق کارکنان دولت و قانون مدیریت خدمات کشوری را برای بهبود وضعیت معلمان کافی ندانسته و تصریح کردهاند که تصویب این قوانین نتوانسته اهداف مورد نظر را تامین کند.
نویسندگان این طومار علت این امر را «نداشتن عزم جدی کارگزاران برای رفع تبعیض و برقراری عدالت» دانستهاند. آنها نوشتهاند: «معلمان کشور از تمجید و تعریف جایگاه علم و معلم خستهاند و از برخوردهای سیاسی با مشکل معیشتی ناراضیاند و انتظار عمل دارند.»
بر اساس این طومار اکثر معلمان ایران زیر خط فقر به سر میبرند و این مسئله علاوه بر آسیب به منزلت انسانی آنها باعث کاهش انگیزههای شغلیشان نیز شده است.
امضا کنندگان این طومار در پایان از کارگزاران خواستهاند تا «به دور از هرگونه شعار، رفتار تبلیغی و سیاسی، با عزمی قاطع و راسخ، خواسته برحق جامعه فرهنگیان کشور مبنی بر تامین حقوقی که نیازهای یک زندگی شرافتمندانه را پاسخگو باشد، محقق نمایند.»
طبق بخشنامه هیات وزیران که از سوی وزارت آموزش و پرورش ابلاغ شد، حقوق معلمان و فرهنگیان در سال ۹۳، حداقل ۶۰۰هزار تومان و حداکثر چهار میلیون و ۲۰۰هزار تومان تعیین شد.
بر اساس مطالعات کارشناسان، خط فقر در تهران در سال ۱۳۹۳ برای یک خانواده پنج نفری ماهیانه دو میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است.
#ایران#اعتراض#سیاسی#فرهنگیان#خط فقر#بگو نه#
