مقاله اي به قلم حسن نايب آقا، عضو تيم ملي فوتبال ايران در جام جهاني 1978 آرژانتين
سال 2014 براي فوتبال ايران، سال ادامه شكستها و ناكاميهاي دوران آخوندي بود. نحوست اين رژيم پليد و سياه، نه تنها دامن همه مردم ايران را گرفته و آنها را به خاك سياه نشانده است، بلكه فوتبال جوان و جوياي نام ايران را كه در دهه 70 قرن گذشته، بي رقيب در آسيا و اقيانوسيه، رو به آيندهيي تابناك داشت، به قهقرا برده است. …
هنگاميكه تيم ملي فوتبال در سال1357، تحويل آخوندها شد، ايران يكدهة پرافتخار در فوتبال آسيا و جهان را پشتسرگذاشته بود. از سال 1347 (1968ميلادي) تا سال1357 (1978)، در گنجينة جامهاي فوتبال ايران، 3بار قهرماني جام ملتهاي آسيا (1968، 1972 و 1976)، قهرماني بازيهاي آسيايي 1974، راهيابي بهبازيهاي المپيك1964، 1972 و 1976، قهرماني 5دورة جوانان آسيا و راهيابي بهمسابقات نهايي جام جهاني 1978 آرژانتين، ميدرخشيد. تيم ملي فوتبال ايران، در اينسالها، 92بازي رسمي و دوستانه انجام داد كه طي آنها 52پيروزي، 20تساوي و 20شكست بهدست آورد. تقريباً تمامي باختهاي ايران دربرابرتيمهاي صاحبنام فوتبال اروپا و جهان، مانند برزيل، پرتغال، لهستان، شوروي، چكسلواكي، مجارستان، فرانسه، دانمارك، پرو و هلند؛ باستارگاني همچون پله، اوزهبيو، ژارماخ، بلوخين، لاتو، دينا، كرول، نيسكنس، هان، رپ، ريسبرگن و رنسن برينگ، اتفاق افتاد. تيم ملي فوتبال ايران كليه جامهاي فوتبال آسيا از جام ملتها، بازيهاي آسيايي، مسابقات جوانان، مقدماتي المپيك و مقدماتي جام جهاني را با شايستگي و قدرت تمام از آن خود مي كرد و قادر بود در هر ردهيي سه تيم مدعي قهرماني روانه رويدادهاي آسيا كند. همان طور كه در مسابقات مقدماتي جام جهاني 1978 آرژانتين، پس از آن كه در آخرين مسابقه در تهران حريف نامدار خود استراليا را از سر راه برداشت و جواز ورود به جام جهاني را دريافت كرد، با تيم دوم و جوان خود در كويت، تيم بزرگ كويت را با نتيجه 2 بر يك شكست داد.
اين مسابقهيي بود كه در آن حبيب خبيري، بازيكن جوان و فوقالعاده تيم ملي ايران از فاصله 25 متري، گل پيروزي تاريخي ايران را وارد دروازه كويت كرد، تا فوتبال ايران اقتدار و توانايي خود را به رخ جهانيان بكشد.
بهرغم همة اينها، كارشناسان و علاقمندان ورزش و فوتبال ايران بههيچوجه بهاين امر راضي نبودند و پتانسيل فوتبال ايران را بسا فراتر از اين ارزيابي ميكردند. آنها معتقد بودند سطح فوتبال كشوري كه مسابقات باشگاهيش بين 50 تا 100هزار تماشاگر دارد، از نظر علمي و اصولي، بايد در رديف بهترين تيمهاي اروپايي قرار داشته باشد. اما اعمال سياستهاي نظامي و سركوبگرانه توسط رژيم شاه در سازمان ورزش ايران و فقدان آزادي و دموكراسي در كشور، باعث درجا زدن فوتبال ما شده بود. حق براين بود كه پساز سرنگوني رژيم ديكتاتوري وابستة شاه، سازمان ورزش كشور دستخوش تحولي بنيادي مي شد و نيروهاي آزادشدة انقلاب ضدسلطنتي، بهشكلي دموكراتيك ادارة ورزش ايران را برعهده ميگرفتند. كارشناسان، پيشكسوتان و متخصصان ورزش ايران، در محيطي خلاق و سازنده، باطرحهاي علمي و پيشرفته، ورزش نوين ايران را پايهريزي ميكردند و تودههاي ميليوني جوانان و نوجوانان دختر و پسر را روانة ميدانهاي ورزشي داخلي و بينالـمللي مينمودند.
اما ارتجاع آخوندي، كه از زير گردوغبار قرون و اعصار سربرداشته بود، بهجاي ميدانهاي ورزشي و سكوهاي افتخار، جوانان و ورزشكاران ايراني را روانة سياهچالها و تختهاي شكنجه و چوبههاي اعدام كرد.
از قضا در موج كشتارها و حمامهاي خوني كه آخوندها، در دهه 60، در ايران به راه انداختند، بهترين قهرمانان ورزشي و بهخصوص ملي پوشهاي فوتبال ايران، به شهادت رسيدند. حبيب خبيري، بازيكن نامدار تيم ملي ايران، عضو تيم ملي فوتبال ايران در بازيهاي مقدماتي جام جهاني 1978 آرژانتين و كاپيتان تيم ملي در بازي برگشت با تيم شوروي در تهران در سال 1358، با بيرحمي تمام توسط لاجوردي جلاد و خميني خون آشام در سال 1363 به جوخه اعدام سپرده شد.
براي مطالعه متن كامل اين مقاله به آدرس زير مراجعه كنيد:
http://wwwbahayazadi.blogspot.sg/2015/01/blog-post_76.html
#ايران # ورزش #فوتبال #حسن #نايب آقا #فوتباليست #ملي#جام جهاني #آرژانتين #مقاله #زنان #جوانان #آينده #بگونه
شبکه خبری بگونه 