15898_440691196091125_76851340785507019_n

#بگونه:علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی رژيم و یکی از اعضاي تيم مذاکره‌کننده پنج‌شنبه، ۲۰ فروردین در برنامه تلویزیونی گفت‌وگوی ویژه حضور یافت و به تشریح بیانیه لوزان سوئیس پرداخت. در اين برنامه رئیس سازمان انرژی اتمی رژیم برای نخستين بار از تلاشهای مخفی رژیم برای دستیابی به تجهیزات اتمی اعتراف کرد.
صالحی گفت، جمهوری اسلامی پس از پایان جنگ ایران و عراق به طور جدی به فکر توسعه فعالیت‌های هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم افتاد. اما از آنجا که هیچ کشوری حاضر نبود فناوری هسته‌ای و «حتی ماشین سانتریفیوژ و کیک زرد به عنوان مواد اولیه» در اختیار ایران بگذارد و خرید این مواد در بازار آزاد هم ممکن نبود «برای اینکه به کار سرعت بدهیم به سراغ بازار سیاه هم رفتیم».
چنانکه صالحی گفته، جمهوری اسلامی برای پیشبرد برنامه‌های خود در سال ۶۹ تعدادی سانتریفیوژ و علاو بر آن نقشه‌های سرهم کردن آن‌ها را از بازار سیاه تهیه کرد.
به گفته صالحي در این دوران که ریاست سازمان انرژی اتمی را رضا امرالهی بر عهده داشت «زحمات فراوانی کشیده شد و از سال ۶۹ تا ۷۶، دو ماشین راه‌اندازی شد».
علی اکبر صالحی گفت که متخصصان سازمان انرژی اتمی در ادامه این تلاش‌ها یک دهه زمان نیاز داشتند تا «یک آبشار یا زنجیره ۱۶۴ تایی از ماشین‌هایی که از خارج وارد کردیم» راه‌اندازی کنند. وی افزود: «۱۵ سال طول کشید تا از ماشین‌هایی که از بازار سیاه تهیه شده بود، یک زنجیره‌ای راه بیافتد؛ چون که اولین تجربه ما بود، قدری طول کشید.»
رئیس سازمان انرژی اتمی ایران برای نخستین‌بار اعتراف می‌کند که ایران نخستین سانتریفوژهای خود را از بازار سیاه خریده است
این زنجیره ۱۶۴ سانتریفیوژی از ماشین‌های پاکستانی (P-1) و کپی ایرانی آن (IR-1) تشکیل شده بود و کار غنی‌سازی اورانیوم از طریق آن‌ها در میانه دهه ۸۰ خورشیدی در نطنز آغاز شد.
به گزارش راديو آلمان،تلاش‌های جمهوری اسلامی برای دست یافتن به فناوری غنی‌سازی اورانیوم که سالیان طولانی علنی نشده بود یکی از علت‌های اصلی بدگمانی جامعه جهانی نسبت به ماهیت برنامه‌های هسته‌ای این کشور و علت صدور چند قطعنامه تحریمی در شورای امنیت است. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش پائیز ۸۹ خود ایران را متهم کرد که دست‌کم تا مدتی پیش، روی برنامه ساخت سلاح اتمی کار می‌کرده است.
بر اساس این گزارش جمهوری اسلامی نقشه‌های ساخت سلاح اتمی را از طریق یک شبکه‌ی قاچاق پیرامون عبدالقادر خان، دانشمند اتمی پاکستان به دست آورده است.
آژانس در سال ۲۰۰۳ اسنادی منتشر کرد که بر مبنای آن بازار سیاه هسته‌ای که توسط عبدالقادر خان، هدایت می‌شد به ایران، لیبی و کره شمالی کمک‌هایی کرده است. عبدالقادر خان پس از این افشاگری مدتی بازداشت و در حبس خانگی بود. دولت پاکستان فوریه ۲۰۰۴ اعلام کرد که عبدالقادر خان به ارائه‌ی نقشه و تجهیزات برای کمک به برنامه‌ی هسته‌ای کشورهای ایران، لیبی و کره شمالی اعتراف کرده است.
#ايران #لوزان #چاي #هسته اي #مذاكراه # تفاهم #اعتراف #خريد #سانتريفيوژ #بازار #سياه