”ظریف، خامنه ای را رُسوا کرد”

طفلی که ظریف در دامن «دولت قبل» نهاده، در حقیقت نوزاد «مقام مُعظم» است.”
وزیر خارجه جمهوری اسلامی با افشای فراهم آوردن امکان بازجویی بازرسان آژانس از عوامل پروژه هسته ای در دولت احمدی نژاد، گُماشته ولی فقیه بر منصب ریاست جمهوری، رهبر «نظام» را در موقعیت دُشواری قرار داده است.
خبرگُزاری دولت (ایرنا)، روز یکشنبه 3 خُرداد سُخنان مُحمد جواد ظریف را مُنتشر کرد که در آن فاش می ساخت: «در دولت قبل اجازه مُصاحبه با دانشمندان هسته ای صادر و مُصاحبه هایی هم با دانشمندان هسته ای کشورمان توسُط ماموران آژانس انجام شد.»
ظریف این گُفته ها را یک روز پس از احضار به مجلس مُلاها و درگیری لفظی شدید با اعضای باند ولی فقیه ابراز می داشت.
تنها سه روز پیش از این، رهبر جمهوری اسلامی در یک مرکز سپاه پاسداران و در جمع سرکردگان آن، با یک ژست تبلیغاتی تاکید کرده بود: «من اجازه نمی دهم از دانشمندان هسته ای و فرزندان عزیز ملت بازجویی کنند.»
او به این ترتیب، در نقش بالاترین مقام جمهوری اسلامی، سیاست رسمی آن را اعلام می کرد و از مُخاطبانش می خواست که خود را با آن تنظیم کنند، حال آنکه ظریف فاش ساخته که وی در جریان عمل عکس این سیاست را پیش برده است.
ظریف آشکار کرده که برای مرزبندی و خط قرمزهای خامنه ای اعتبار زیادی نباید قایل شد و این بیش از همه برای لایه میانی و بدنه سرخورده «نظام» که «آقا» سُخنانش را برای مصرف آنها ایراد کرد، ناراحت کننده است.
آنها می دانند که بدون موافقت و اجازه «رهبر»، هیچ خشتی در پروژه هسته ای جا به جا نمی شود و طفلی که ظریف در دامن «دولت قبل» نهاده، در حقیقت نوزاد «مقام مُعظم» است.
علی خامنه ای دوگانگی و ریاکاری را به عُنوان مکانیزم حفاظت از خود در برابر زیردستان، رقیبان و سر آخر جامعه به کار می گیرد. این تاکتیک – تا آنجا که به «خودی» ها برمی گردد – تا زمانی می تواند به کار گرفته شود و موثر افتد که آنها نیز همبازی شوند و حاضر باشند وی از کیسه آنها خرج کند.
جناح میانه حُکومت که زیر فشار شدید وابستگان خامنه ای قرار دارد، از زبان ظریف سُست شدن این توافُق مصلحتی را هُشدار داده است.
مقاله اي از منصور امان