
#بگونه: برای بسیاری از ایرانیان مقیم آمریکا آسان است که فراموش کنند از کجا آمده اند. من از آنجا که در آمریکا زاده شده و بزرگ شده ام، هرگز مجبور نبوده ام با مشکلاتی مشابه زنان ایران دست و پنجه نرم کنم. هرطور دوست داشتم لباس پوشیدم و بدون نیاز به اجازه یک مرد به خارج از کشور سفرکردم و از حق مساوی با مردان برخوردار بوده ام، حتی تا آنجایی که بتوانم یک روز رئیس جمهور شوم.
بدلیل داشتن حقوقی که زنان ایرانی ندارند، خود را موظف میدانم تا صدای آنان باشم که تحت حاکمیت این رژیم رنج میکشند. چرا که ممکن بود من هم شرایط آنان را داشته باشم. من از کودکی در راهپیمایی ها و سمینار ها و گردهمایی هایی های مرتبط با مسائل ایران شرکت داشته ام و بطور مداوم در جریان نقض حقوق بشر و وضعیت بحرانی آن در ایران بوده ام. اما این درباره همه ایرانیان آمریکا میسر نبوده، بنابراین باید همه را به این موضوع آگاه کرده و صدایی باشیم برای پایان مصائب.
رژیم بنیادگرای حاکم، کشور ایران را اشغال کرده و همه حقوق را از مردم ایران گرفته است. خمینی درسال 57 با وعده های دروغین بر تخت حکومت تکیه زد و پس از او رفسنجانی و خاتمی، و در حال حاضر روحانی که همگی آنها از همان تاکتیک دروغ برای ماندن بر سر قدرت استفاده کرده اند.
از زمان روحانی که ادعای مدره بودن دارد، تعداد اعدامها از 800 نفر بیشتر شده و سر به فلک کشیده است. رکود اقتصادی 40% و بیکاری 13% شده بطوریکه 79% از مردم ایرانیان زیر خط فقر زندگی میکنند.
در ماه سپتامبر امسال قرار است که روحانی به آمریکا بیاید و هزاران ایرانی از جمله خود من آنجا خواهیم بود تا بگوییم که او رئیس جمهور ما نیست. من فکر میکنم این وظیفه هر ایرانیست که صدای خود را بگوش جهانیان برساند که نه به روحانی و آری به آزادی.
خلاصه نوشته ای از مهتاب امین
http://www.oiac.org/2014/07/29/duty-iranian-raised-america/
#ایران #آزادی
وظیفه من بعنوان یک ایرانی که در آمریکا پرورش یافته است
