
معینی کرمانشاهی از فرهیختگان بنام کشورمان و سراینده ترانه سنگ خارا در پی ایست قلبی در بیمارستان جم تهران در سن 93 سالگی چشم از جهان فرو بست. وی متولد سال ۱۳۰۱ خورشیدی در شهر کرمانشاه بود.
استاد رحیم معینی کرمانشاهی از سال ۱۳۴۱به کار نقاشی پرداخت و ضمن سرودن شعر به تصنیفسازی هم پرداخت و تصنیفهایش که از سوی خوانندگان رادیو خوانده میشد از شهرت زیادی برخوردار شد.
استاد رحیم معینی کرمانشاهی در زمینه تولید آثار موسیقی با استادان برجسته ای همچون علی تجویدی، پرویز یاحقی و همایون خرم همکاری داشت.
استاد معینی کرمانشاهی که پس از انقلاب 57 و به حاکمیت رسیدن نامشروع خمینی خانه نشین شده بود تصمیم به سرایش تاریخ ایران نمود که متاسفانه بدلیل بیماری نتوانست این کتاب را به پایان ببرد. او در مقدمه این کتاب آورده است:
«زحمت کشیدگان همیشه در آتش رنج دیگران می سوزند و شاعر واقعی نمونه ی زنده ای از این سوز و ساز است. دردهای روحی و سخنان غم آلود یک شاعر برجسته نمی تواند انفرادی و شخصی باشد. او در سایه سعادت اجتماعی، سعادت فردی خود را می جوید. همیشه در اختلافات شدید طبقاتی و ظلم های فاحشی که ناشی از این تلاطم اجتماعی بوده است، هنرمندان و شعرای برجسته در ملت های آلوده به این مفاسد ظهور کرده و آیینه ی شفاف تصویر نمای زمان خویش بوده اند.»
دفترهای شعر «ای شمع ها بسوزید»، «فطرت» و «خورشید شب» از جمله آثار ارزشمند بیادگار مانده از استاد معینی کرمانشاهی هستند اما محبوبیت عمده معینی کرمانشاهی بخاطر ترانه های ماندگاری است که سروده و در خاطره بسیاری از ایرانیان به یادگار مانده است.
از اجرا کنندگان مشهور ترانه های معینی کرمانشاهی باید از خوانندگان محبوب و معروفی چون مرضیه، پروین، دلکش و یاسمین و هایده نام برد.
ترانه «یاد من کن» با صدای بانو دلکش و ترانه بیادماندنی «سنگ خارا» با صدای بانوی آواز ایران خانم مرضیه از جمله آثار برجسته معینی کرمانشاهی است.
به گفته کارشناسان یکی از مهمترین نو آوری های رحیم معینی کرمانشاهی در ترانه سرایی ایران بهره گیری از تصویرپردازی ها و تمثیل در ترانه است.
در اینجا ضمن ادای احترام به این هنرمند فرهیخته کشورمان آرزو می کنیم تا با عزم و اراده مردم ایران در بزیر کشیدن حکومت دیکتاتوری آخوندهای حاکم، بزودی کشورمان پذیرای هنرمندان و فرزندان واقعی خود باشد.
ترانه سنگ خارا یادگاری جاویدان از زنده یاد معینی کرمانشاهی با صدای زنده یاد بانوی آواز ایران زمین مرضیه نقدیم میگردد:
جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیرم
سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم
مو به مو دارم سخنها نکتهها از انجمنها
بشنو ای سنگ بیابان بشنوید ای باد و باران
با شما همرازم اکنون با شما دمسازم اکنون
………………..
جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیرم
سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم
مو به مو دارم سخنها نکتهها از انجمنها
بشنو ای سنگ بیابان بشنوید ای باد و باران
با شما همرازم اکنون با شما دمسازم اکنون
………………..
شمع خود سوزی چو من در میان انجمن
گاهی اگر آهی کشد دلها بسوزد
گاهی اگر آهی کشد دلها بسوزد
………………..
یک چنین آتش بهجان مصلحت باشد همان
با عشق خود تنها شود تنها بسوزد
با عشق خود تنها شود تنها بسوزد
………………..
من یکی مجنون دیگر در پی لیلای خویشم
عاشق این شور و حال عشق بیپروای خویشم
………………..
تا به سویش ره سپارم سر ز مستی برندارم
من پریشان حال و دلخوش با همین دنیای خویشم
………………..
جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیرم
سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم
مو به مو دارم سخنها نکتهها از انجمنها
بشنو ای سنگ بیابان بشنوید ای باد و باران
با شما همرازم اکنون با شما دمسازم اکنون
#معینی_کرمانشاهی #هنرمندان #مرضیه
