12509556_542103685949875_6765313625903981483_n

 

‫#‏بگونه‬ : بنا بر گزارش خبرگزاریهای حکومتی و اعتراف کارگزاران رژیم ، در طی ۱۰سال اخیر، فقرو فلاکت در ایران با رشد ۸ برابری روبر گردیده است.
برخلاف ادعاهای دولت آخوندی روحانی نرخ بیکاری و تورم نه تنها کنترل نشده، بلکه بنابر تحقیقات انجام شده، تنها طی ده سال گذشته فقر و بیکاری و فلاکت با رشد هشت برابری روبر گردیده است.
بنا بر گزارش سایت حکومتی تعادل 16 دیماه 94، در این رابطه می نویسد: «پژوهشکده مرکز آمار در تازه‌ترین گزارش خود، آخرین اطلاعات موجود در رابطه با خط فقر را اعلام کرده و از هفت‌برابر شدن فقر غذایی در شهرها و هشت‌برابر شدن آن در روستاها طی 10 سال اخیر خبر داده است. به‌گواه این آمارها سال 92، بدترین سال برای خانوارهای فقیر بوده است؛ فقرا فقیرتر شدند و افراد بیشتری از طبقه‌ متوسط به این قشر پیوسته‌اند، به‌طوری ‌که خط فقر ماهانه سرانه از 91 هزار تومان در سال 1383 به 714 هزار تومان در سال 92 رسیده که با ضریب‌‌0.190 بالاترین حد نوسان در این سال‌ها را تجربه کرده است».
بنا بر این باوجود درامد های سرشار نفتی و منابع طبیعی که تنها طی 10 سال گذشته بالغ بر 1200 میلیارد دلار گردیده است، مردم ایران هر روز فقیر تر شده اند؛ زیرا برای نمونه بنابر تازه ترین آمار حکومتی یک خانواده 5 نفری باید حداقل 3 میلیون و 572 هزار تومان درآمد داشته باشد تا در ردیف «فقرا» قرار نگیرد. این رقم در حالی است که دولت آخوند روحانی در اسفند گذشته حداقل دستمزد کارگران و اقشار کم درآمد را بر مبنای 712 هزار تومان اعلام کرده است.
این گزارش حکومتی در ادامه به بحران فقر در روستاها و مناطق محروم کشور پرداخته و می افزاید: «اما این وضعیت در مناطق روستایی به‌مراتب بدتر از شهرهاست. در مناطق روستایی خط فقر غذایی سرانه/سالانه از 119 هزار تومان در سال 83 به 977 هزار تومان در سال 92 افزایش یافته و خط فقر غیرغذایی هم طی این دوره هشت‌برابر شده است. همچنین نتایج محاسبه‌های این پژوهش در‌خصوص شاخص‌های فقر در مناطق روستایی ایران نشان می‌دهد، درصد فقرا از 0.099 در سال 83 به 0.145 در سال 91 افزایش یافته است. شکاف فقر هر چند در سال 91 نسبت به سال 83 کاهش یافته، اما شکاف فقر ابتدا در سال‌های 84 و 85 اندکی نسبت به سال 83 کاهش داشته و مجددا در سال‌های 88-86 افزایش و در سال‌های 89-91 دوباره روندی کاهشی داشته است».
هزینه خوراک افراد در سال 91 بیشترین شیب افزایش را تجربه کرده و درحالی که تقریبا از ابتدای سال 80 تا پایان سال 90 خط فقر ماهانه سرانه براساس متوسط هزینه خوراک، بین 20 تا 30 هزار تومان افزایش می‌یافته، به‌یک‌باره در سال 91 حدود 70 هزار تومان افزایش می‌یابد و از 477 هزار تومان در سال 90 به 544 هزار تومان می‌رسد و درنهایت در سال 92 خط فقر ماهانه سرانه 714 هزار تومان ثبت می‌شود.
روز 16 دی روزنامه حکومتی جهان صنعت نوشت: ”اوضاع بیکاری در کشور به سمت بحران پیش می‌رود“. جهان صنعت در ادامه افزود: ”گزارش مرکز آمار ایران از نتایج آمار نیروی کار در تابستان 94 نشان می‌دهد بالاترین نرخ بیکاری جوانان زیر 30سال به تفکیک استانهای کشور در بالاترین میزان به 48/7 درصد رسیده است. همچنین این نرخ در مورد زنان 85/9 درصد اعلام شده است“.
بر اساس آمار و اطلاعات وزیر کار رژیم ”اگر هر ساله یک میلیون و ۲۰۰ هزار شغل فراهم شود، تنها تاثیر آن این است که دولت موفق شده، نرخ بیکاری را تا حدی ثابت نگه دارد و با ورود فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، مسأله اشتغال، حساس‌تر و مشکل‌تر خواهد شد“.
بنابراین رژیم برای ثابت نگه‌داشتن نرخ بیکاری باید هر ساله یک میلیون و 200هزار شغل ایجاد کند. این در حالی است که پیوسته عوامل ایجاد شغل در ایران از بین می‌رود.
افزایش مستمر اخاذیهای مالیاتی و گرانیهای مستمر نهاده‌های تولید اعم از مواد اولیه، آب، برق، گاز، حاملهای انرژی و غیره، کاهش شدید قدرت خرید مردم و سایر عوامل ضدتولیدی، هر روز بخشهای گسترده‌یی از کارخانه‌ها و شرکتهای تولیدی و کارآفرین را دستخوش تعطیلی و اخراج نیروی کار کرده است.
بنا بر این وضعیت اسفناک اقتضادی در رژیم آخوندی ، بیکاری و فقر و فلاکت هر روز رو به فزونی است.
‫#‏ایران‬ ‫#‏فقر‬ ‫#‏بیکاری‬ ‫#‏تورم‬