ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا

#بگونه : شعري در جواب دعوت محمد نوريزاد به آشتي با «شكنجه و گلوله و طناب و تجاوز و غارت و اختناق»!

ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا

ﺑﻪ ﻏﻠﻄ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺪ ﻋﺪﻩ اﻱ
ﻛﻪ ﺧﺎﻣﻲ و اﺑﻠﻬﻲ!
اﻣﺎ ﻧﻪ ,
اﺳﺘﺎﺩﻱ , ﻣﺎﻫﺮﻱ , ﻣﻮﺝ ﺳﻮاﺭﻱ , ﺗﺎﺟﺮﻱ!

ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪ ي ﺳﺮﻧﻴﺰﻩ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻪ
ﺗﺎ ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮاﻥ ﻛﻮﺩﻙ و ﭘﻴﺮ و ﺟﻮاﻥ ,
ﺧﻠﻘﻲ ﺭا ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺁﻳﻨﺪﻩ ي ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﮔﺎﻥ , ﻓﺮﻳﻔﺘﻦ …..
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺯﺗﺮﻳﻦ ﻟﺤﻆﻪ ي ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺳﭙﻴﺪﻩ و ﺷﺐ ,
ﺑﺰﻡ ﺯﻓﺎﻑ اﻳﻦ ﺩﻭ ﺭا ﺁﺭاﺳﺘﻦ …..
ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا

ﺁﺧﺮ ﻛﺪاﻡ ﺩﻳﻮ ﭘﻠﻴﺪ ﺧﻮﻧﺨﻮاﺭ ﻣﺮﺩﻩ اﻱ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭاﻥ » ﻃﻼﻳﻲ اﺵ »
ﺑﺮ ﺟﺎﻱ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺩﺭ اﻧﺪﻳﺸﻪ اﺕ
ﺯﻫﺮ ﺑﺬﺭ ﺧﻮﻳﺶ ,
ﻛﻪ ﺩﺭ ﺑﺰﻧﮕﺎﻩ ﻃﻐﻴﺎﻥ ﺑﻐﺾ ﻫﺎ و ﻛﻴﻨﻪ ﻫﺎ
ﺑﻪ ﺁﺷﺘﻲ ﺭاﺳﺘﻲ ﺑﺎ ﭘﻠﻴﺪﻱ ﻣﮋﺩﻩ ﻣﻲ ﺩﻫﻲ؟
ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا

اﻱ ﻧﻪ ﭼﻨﺪاﻥ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎ ﺷﺮﻑ!
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﺟﺎﻥ ﺑﺎ ﺷﻜﻨﺠﻪ؟
ﺧﻮﻥ ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪ؟
ﮔﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺏ؟

ﺁﺷﺘﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﺼﻤﺖ ﺑﺎ ﺗﺠﺎﻭﺯ؟
ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎ اﺳﻴﺪ؟
ﻓﻘﺮ ﺑﺎ ﭼﭙﺎﻭﻝ؟

ﻋﻘﺪ ﻣﻴﺎﻥ ﺧﻠﻘﻲ ﺑﻪ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﺑﺎ اﺑﻠﻴﺲ اﺧﺘﻨﺎﻕ؟
ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا!

اﻱ ﮔﺮﺳﻨﻪ اﻓﻌﻲ ﺑﻨﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺿﺤﺎﻙ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ
اﻱ ﻛﻔﻦ ﭘﻮﺵ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺘﺎﻉ ﭘﺴﺖ و ﻧﻨﮓ
ﺭﻭﻳﺎﻱ ﺗﻨﺎﻭﻝ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰاﺭ ﻣﻐﺰ ﺩﮔﺮ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﻳﺶ ﭘﺮﻭﺭاﻧﺪﻩ اﻱ
ﻛﻪ ﻣﻆﻠﻮﻡ ﺭا ﺑﻪ ﺁﺷﺘﻲ ﺑﺎ ﻇﺎﻟﻢ ﻣﮋﺩﻩ ﻣﻲ ﺩﻫﻲ؟
ﺳﻴﻼﺏ ﻧﺎﺳﺰا!
ﺁﺭﻱ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺩ!

اﻣﻴﺮ ﻛﺎﺭﮔﺮ
15 ﺁﻭﺭﻳﻞ 2016
**************************
#ایران #شعر
به کانال تلگرام بگونه بپیوندید: https://telegram.me/begoonah