شعله پاکروان : تئاتری ساخته خانم جوان هندی از ریحانه

#بگونه : خانم شعله پاکروان در مورد تئاتری از ماجرای اعدام جنایتکارانه ریحانه ،به کارگردانی یک خانم جوان هندی توضیح می دهد :
این زن جوان، کارگردان تئاتر است. او در باره ریحانه تحقیقات نسبتا مفصلی کرده و براساس یافته هایش نمایشنامه ای نوشته و کارگردانی کرده است. نامش فائزه است و در هندوستان زندگی میکند. تحصیلات آکادمیک خود را در یکی از دانشگاههای آمریکا به اتمام رسانده و به میهنش بازگشته تا از طریق هنر، افکار و عقایدش را ابراز کند.
با گروه جوانش تمرین کرده و نمایش 7/7/7 را به صحنه برده. تاکنون 20 اجرا داشته. برای این نمایش جایزه ای از یک فستیوال هندی دریافت کرده که چیزی مثل سیمرغ بلورین ماست. همچنین برای فستیوال تئاتر نیویورک هم پذیرفته شده که در صورت امکان سفر گروه پر جمعیتش، روی صحنه های نیویورک هم اجرا خواهد شد. فائزه به تهران آمد و در تریای هتل مروارید با هم دیدار کردیم. با وجود جملات ساده فارسی که یاد گرفته، دختر نازنین و جوانی زحمت ترجمه حرفهایمان را کشید. او با مهربانی خاصی از تلاشش برای اینکه ریحان را به هموطنانش بشناساند گفت.
فیلمی که لینک آن به پیوست می آید، حاصل زحمات اوست برای تولید این نمایش. یک نمایش با بیش از صد دقیقه حرکت دراماتیک و تحرک بازیگران روی صحنه. کسی که حتی یکبار تجربه روی صحنه رفتن داشته باشد میداند که پشت این نمایش چه حجمی از زحمت و تلاش نهفته است. با اینکه بازیگران جوان نمایش را از نزدیک ندیده ام اما دستانشان را به گرمی میفشارم و برایشان زندگی پر از لحظات شاد آرزو میکنم. آنان می دانند که هنر رسالتی بسیار فراتر از سرگرمی دارد. سبک اجرایی شان از آنهاست که پیش از هر چیز روشنگرانه و آموزنده است. انسانیت و عدالتجویی اساس چنین متونی ست.
پیش نویس:
_ کاش پیش از هندی ها، یک گروه ایرانی نشان میداد که صدای عدالتجوی ریحان را شنیده.
_ عکسها از مراحل مختلف تمرین و اجراست.
_ وقتی فیلم را دیدم چندین بار گریستم و نفسم تنگ شد. دلتنگی از نوعی که نفست را بند می آورد به سراغم آمده بود.
_ امیدوارم با دیدن فیلم، بیش از غم، آگاهی و روشن بینی، وجودتان را پر کند. که این بخشی از رسالت هنر متعهد و انسانی است.