#فیش_حقوقی
احمد برنجی استاد دوومیدانی درگذشت. اویک سال پیش در گفت‌وگویی با خبرگزاری حکومتی فارس از شرایط بد خود گفته بود.احمد برنجی در این گفت‌وگو می‌گوید:
«دو سه سال است که دیگر خانه نشین شده‌ام و کار خاصی نمی‌کنم. وقتی دیدم شایسته سالاری مطرح نیست و کسی ما را نمی‌خواهد، دیگر همه چیز را کنار گذاشتم. مدیرانی می‌آیند که هر روز وضعیت ورزش بدتر می‌شود و با این وضعیت باید به آینده امیدوار باشیم.»
برنجی در مورد تحصیلات خود می‌گوید:
«لیسانس تربیت بدنی از دانشگاه تهران گرفتم و در دانشگاه امیر کبیر هم تدریس می‌کردم که در مسابقات دانشگاه‌های کشور توانستیم به مقام قهرمانی برسیم. حتی بعد از جدایی‌ام از این دانشگاه برخی تماس می‌گیرند و می‌گویند بعد از رفتن شما وضعیت خوبی وجود ندارد و بیشتر رشته‌ها منحل شده است.
برنجی در مورد ورزش دوومیدانی و شرایط آن می‌گوید:
«برای نجات دوومیدانی باید از مدارس آغاز کرد. متاسفانه عشق واقعی به ورزش وجود ندارد و همه چیز به پول بستگی دارد. همین حالا اگر بخواهید ورزشی را آغاز کنید باید چقدر بپردازید؟ زمانی که من رئیس هیأت بودم به بچه‌های علاقه مند لباس و کفش می‌دادیم و تغذیه هم در نظر می‌گرفتیم. حتی یادم می‌آید که احسان حدادی در آغاز کارش پیش ما بود و رکوردش ۳۵ متر بود. ما او را به ۵۰ متر رساندیم و بعد از آن مدعیان زیادی پیدا شد.
باید صبور بود و به کیهانی، رئیس فدراسیون هم گفتم هیچ کس را از دوومیدانی حذف نکن و هرکس هم انتقاد کرد، محترمانه بپذیر و کارت را بکن. شما می‌توانید از داوران آن زمان بپرسید. وقتی مسابقه تمام می‌شد، حقوق آنها را می‌دادیم، اما الان واقعا اینطور است؟ آنها باید چند ماه دنبال پول خود بدوند.»
برنجی در مورد درآمد و وضعیت زندگی خود می‌گوید:
بازنشسته بیمارستان طرفه هستم و ماهانه ۸۰۰ هزار تومان حقوق می‌گیرم. متاسفانه هزینه‌ها بالا است و زندگی به سختی می‌گذرد، اما هیچ گاه شان خود را پایین نیاورده‌ام که دستم را جلوی کسی دراز کنم. بارها به پیشکسوتان دیگر گفته‌ام که زحمت زیادی در ورزش کشیده‌ایم و افرادی سکاندار می‌شوند که چیزی از ورزش نمی‌دانند.
احمد برنجی هیچ‌گاه ازدواج نکرد و فرزندی نیز ندارد. او که دهه هشتم زندگی خود را در انزوا و تنهایی سپری می‌کرد درگذشت.
****************