وضعیت وخیم زندانی سیاسی دراعتصاب غذا علیرضا گلی پور
علیرضا گلیپور شامگاه یکشنبه ۲۱ آبان ماه به بیمارستان تجریش انتقال یافته و پزشکان اعلام کردند این زندانی سیاسی دچار خونریزی داخلی گشته است؛ با این حال مأموران زندان سحرگاه روز دوشنبه او را به زندان بازگردانده اند. علیرضا گلیپور مبتلا بیماری های حاد جسمی است و اعتصاب غذای این زندانی سیاسی شرایط جسمانی او را وخیمتر کرده؛ وی طی این مدت با افت شدید فشار و ۱۸.۵ کیلوگر کاهش وزن مواجه بوده است.
این زندانی سیاسی از ۲۰ مهرماه در اعتراض به وضعیت بلاتکلیف خود دست به اعتصاب غذا زده است. آزیتا قره بیگلو، وکیل علیرضا گلیپور پیش تر درباره اعتصاب غذای موکلش در زندان اوین گفته بود: «در یک وضعیت بلاتکلیفی به سر میبرد و به همین دلیل اعتصاب غذا کرده. بیماری قلبی و کبدی و مشکلات جسمی زیادی دارد. پزشکی قانونی تایید کرده که او توان تحمل حبس ندارد بعد از ۵ سال و نیم زندان مرخصی درمانی دادند ولی هنوز مدت زمان مرخصی تمام نشده بود که او را به زندان بازگرداندند
……………………………….
نامه زندانی سیاسی علیرضا گلیپور از زندان اوین به همسرش
آخرین سلاح جانم است
ایستاده مردن یا نشسته در ذلت زیستن ،تمام مسئله این است
بهترینم، آزیتای از جان عزیزترم هرگز گمان مکن که رفیق نیمه راهم که اگر چنین بود بیش از دوهزار روز حبس ناعادلانه را به امید دوباره دیدنت تحمل نمیکردم اما عشق فرمان میدهد با آخرین سلاحم در برابر آزاد دیدن معشوقم به ایستم.
آری آخرین سلاح جانم است بگذار برایت بمیرم تا دیگر مجبور نشوی برای گرفتن حق بدیهی من به افرادی که بویی از انسانیت نبرده اند رو بیاندازی، تهدید شوی و بهترین روز های زندگی ات را در دادگاه و دادستانی و بیمارستان هدر دهی تو به عنوان وکیل و همسرم نیک و بهتر از هر شخص دیگری میدانی که حتی یک روز محبوس بودن حق من که زندگی ام را وقف روشنگری و مبارزه با فساد و جنایت کاران کردم نبود و یقین دارم به من حق میدهی که بیش از این تحمل شکنجه شدن و تحقیر شدن را ندارم وقتی حتی به قوانین خودشان احترام نمیگذارند و با توجه به اینکه مدت هاست مشمول تبصره عدم تحمل کیفر شده ام به طور غیر قانونی مرا در زندان نگه داشته اند و مرا هیچ فریاد رسی نیست بهتر میدانم که نباشم و بیش از این شرمنده عزیزانم نشوم.
بارها از مسئولین خواستم مجوز کار در زندان را برایم صادر کنند تا به عنوان سرپرست خانواده ام تکلیفم را انجام دهم و امرار معاش کنم اما نگذاشتند مرا ببخش که هیچ مال و املاکی ندارم که در وصیت نامه ام آن را به تو هدیه کنم و با دست خالی دار فانی را وداع میگویم علیرضایی که نتواند شغلی داشته باشد و از سال ها مطالعات و تحصیلش در جهت خدمت به سرزمینش استفاده کند یک علیرضای مرده است پس ترجیح میدم ایستاده و در اوج بمیرم زیرا تحمل نشسته زیستن در ذلت را ندارم.
میخواهم جنازه ام در زندان اوین دفن شود یقین دارم که اینجا بزودی تبدیل به موزه خواهد شد و با افتخار بر سر مزارم خواهی نشست و به نسل های بعد خواهی گفت همسرم با تمام توان در برابر ظالمان ایستاد و با غرور به شهادت رسید باشد که مرگ من موجب بیداری جامعه شده و دیگر اجازه ندهند انسان ها به جرم بیان حقیقت به مرگ قطره چکانی در زندان محکوم شوند.
به مژگان خارهای راه رفتن
به ناخن سنگ های خاره سفتن
به بی تقصیری اندر حبس تاریک
پیام حکم قتل خود شنفتن
مرا خوشتر بود ازیک تملق
به نزد مردمان سفله گفتن
بدرود زندگی
علیرضا گلیپور.
.»
************
#زندانی_سیاسی #اعتصاب_غذا #علیرضا_گلیپور
شبکه خبری بگونه 