«مقاومت کردن خود یک هنر است» جمله‌ای که شاید هر شنونده‌ای را به فکر فرو ببرد. زیرا زمانی از مقاومت سخن گفته می‌شود که هیچ راه دیگری برای تحقق یا احقاق حق باقی نمانده‌ است.

زمانه‌ای که همه چیز دشوار است حتی طلب حق خود پس در این شرایط اگر کسی به مقاومت کردن رو بیاورد، دست به عملی هنرمندانه زده است.

اما هنر چیست؟

ممکن است هرکس تعریفی از آن ارائه دهد اما می‌توان گفت که در هنر «خلق زیبایی» نهفته است، هنر می‌تواند «ناظر را به فکر فرو برد» و «احساسات او را برانگیزد»، همچنین هنر می‌تواند «از واقعیت موجود فراتر رود و آنرا کامل‌تر و بهتر خلق کند.»

پس ارتباط هنر با مقاومت چیست؟

از اینرو می‌توان مقاومت را یک هنر نامید که عنصر حاضر در مقاومت با بارز کردن وجه انسانی خود، به خلق زیبایی دست زده ست همچنین حرکتش برخلاف جریان آب هر ناظری را به فکر فرو برده و چه بسا احساسات او را برانگیخته است. از دیگر سو نیز عنصر مقاومت کننده از واقعیت‌های موجود فراتر می‌رود و با خلق واقعیتی دیگر افق‌های جدیدی را ترسیم می‌کند.

پس «مقاومت کردن خود یک هنر است»

اما هنرمند مقاومت کیست؟

هنرمند مقاومت، صاحبْ هنری‌ست، که آنرا در مسیر مقاومت به کار می‌گیرد. او خود مقاومت کننده است و اینش خود خلق هنر است اما چون پیش از مقاومت کردن هنرمند هم بوده است می‌تواند زیبایی‌های مقاومت را زیباتر، موثرتر و تامل برانگیزتر عرضه کند.

بخشی از آنچه مقاومت ایران موفق به خلق آن شده، مقاومت با زبان هنر است؛ آنچه در موسیقی، آواز، شعر، مجسمه‌سازی و نقاشی تجلی یافته است. زبانی که با ترسیم حماسه‌ی ایستادگی، به فراتر بردن درک مخاطب از حماسه‌ی دوران نائل شده است.

در تاریخچه‌ی مقاومت ایران نام‌هایی چون مرضیه، منوچهر سخایی، امیر آرام، محمد شمس، گیسو شاکری و بسیاری از هنرمندانی که بر حسب ضرورت مقاومت نام‌هایشان پنهان است درخشیده‌اند و در فردای ایران از آنها بیشتر شنیده خواهد شد.
**************
#بگونه #هنر #قیام_بهمن

ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید:
https://telegram.me/begoonah
https://www.instagram.com/begoonah

27625006_936847493142157_6849199197802616185_o