دانشنامه بریتانیکا هنر را به‌عنوان «استفاده از توانایی و تخیل در خلق آثار زیبا، محیطی یا تجاربی که می‌توان با دیگران تقسیم شود» تعریف می‌کند. همچنین گفته می شود «هنر مجموعه‌ای از آثار یا فرایندهای ساخت انسان است که در جهت اثرگذاری بر عواطف، احساسات و هوش انسانی یا به‌منظور انتقال یک معنا یا مفهوم خلق می‌شوند. همچنین می‌توان گفت هنر توان و مهارت خلق زیبایی است.»
به عبارتی دیگر هنر نگاه انسان از دریچه عاطفه و احساس به جهان و پدیده هاست. هنرمند هنرش را از محیط پیرامونش از جامعه و مناسباتی که در آن زندگی و رشد می کند می گیرد و یک اثر را خلق می کند یا می آفریند. هنر یک هنرمند جدای از محیط و شرایطی که در آن قرار دارد نیست. پس یک هنرمند نمی تواند نسبت به جامعه و شرایطی که در آن قرار دارد بی تفاوت و بی تعهد باشد. هنر یعنی تعهد.
شاعر ملی ایران زنده یاد احمد شاملو می گوید: «بنده هنر بدون تعهد را دو پول ارزش نمی گذارم. هنرمند هميشه بر قدرت است نه با قدرت، حالا اگر يکی می خواهد برود با قدرت باشد، بگذار برود خودش را با بند تنبان فلان رئيس جمهور دار بزند. اصلآ برايم مهم نيست نه زنده بودنش برايم مهم است نه مردنش. هنر که می تواند چيز مفيدی را زيباتر عرضه کند و به آن قدرت نفوذ بيشتری بدهد بايد از خنثی بودن شرم کند. فضيلت هنرمند است که در اين جهان بيمار به دنبال درمان باشد نه تسکين، به دنبال تفهيم باشد نه تزئين، طبيب غمخوار باشد نه دلقک بيعار.»
با این مقدمه بپردازیم به کارزار «هم‌صدایی در برابر تحریم» از سوی گروهی «دلقک بیعار» که در طول چهل سال حاکمیت جمهوری اسلامی خوش نشینان سایه «نظام مقدس!» و در زمره کاسبان «بازار مکاره» آن بوده و برای بزک کردن چهره کریه این دیو خون آشام دوره گردان یا نمایندگان فستیوالها و جشنواره های تاجران دلارهای خونین بوده اند و هرگاه خطری متوجه جمهوری اسلامی شده به فرموده یا برای حفظ منافع حقیر خود پاچه ورمالیده تر از پاسداران و بسیجی ها با فکل و کراوات وپاپیون و … و با ماسک هنر و تظاهر به دلسوزی و نگرانی برای مردم ایران! فراخوان و کمپین راه انداخته اند که یا ایها الناس! فشار به جمهوری اسلامی و منزوی کردن آن «راه به تامین حقوق شهروندی » نمی برد و این خیالی «خام اندیشانه» است!
این جماعت سلبریتی که نظام به گفته سعید حجاریان از بنیانگذاران وزارت اطلاعات و نخستین معاون این ارگان ترور و شقاوت حرفش را از زبان آنها می زند به دروغ چنین اشک تمساح می ریزند که« تحریم یعنی مرگ کودکان سرطانی ایران به دلیل کمبود دارو»! یا «سیاستگزاران می‌آیند و می‌روند، اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخ پیش‌رو، دست به گریبان کابوس آن خواهیم بود.»!
راستی هر ایرانی با خواندن و شنیدن این ادعاهای سخیف و نخ نما از این عافیت طلبان و دلباختگان نظام می پرسد که چهل سال است ما با کابوسی به نام نظام ولایت فقیه زندگی می کنیم و در طول این چهل سال برای نمونه یک بار ندیدیم و نشنیدیم این جماعت یک کلمه و نه یک خط از درد و رنج و فجایعی که این نظام برای ما آفریده و بلاهایی که برسرما و کشورمان آورده است بگویند یا بنویسند!
چهل سال است گلهای سر سبد جامعه ما را این رژیم ضد ایرانی و ضد بشری پرپر می کند. روزانه در میادین شهرها اعدام کرده و می کند. هزاران تن از فرزندان آگاه و آزادیخواه مردم ایران توسط این رژیم زندانی و شکنجه و اعدام شده اند و در گورهای جمعی و لعنت آبادها دفن شده اند و حتی اجازه اشک ریختن به خانواده ها بر سر مزار جگر گوشه هایشان نداده و نمیدهد؛ مردم از فقر و نداری به کلیه فروشی و کارتن خوابی و گور خوابی و … روی آورده اند. یک سال است از زلزله کرمانشاه می گذرد و زلزله زدگان در دومین زمستان هنوز کانکسی برای اینکه سرپناهی برایشان باشد ندارند و اعتراض و اعتصاب به بی عدالتی و بی حقوقی و نقض ابتدایی ترین حقوق مردم ایران برگزار میشود؛ غارت شدگان روزانه فریاد می زنند که پولهای به غارت برده شان را این دزدان سرگردنه پس بدهند؛ چرا صدای این «دلقکان بیعار» در نیامد؟!
چرا علیه سیاست های جمهوری اسلامی حرفی نمی زنند و از این نظام نمی خواهند دست از صدور بحران و تروریسم و خرج کردن پولهای ملت ایران برای بشار اسد و حزب الله لبنان و حوثی های یمن و … بردارد؟

تا کنون ۱۶ میلیارد پول مردم ایران را این نظام خرج حمایت از بشار اسد و دخالت در سوریه کرده است. میلیاردها دلار خرج ساختن بمب اتم و موشک های بالستیک و نیروهای سرکوبگر و ارگانهای غارت وچپاول کرده است. ولی چرا این جماعت از اینها نمی گویند؟ چرا از اعتراضات اقشار جامعه حمایت نکرده و نمی کنند؟ چرا اگر جرات وشرافت حمایت از جامعه را ندارند اقلا سکوت نمی کنند و خفقان نمی گیرند و حامی و یاری رسان جمهوری اسلامی میشوند؟
تحریمهای آمریکا علیه مردم ایران است یا علیه سیاست های بی ثبات کننده و تروریستی رژیم ضد ایرانی آخوندها آن هم از کیسه ملت ایران؟ پس چرا همینکه این رژیم تحت فشار قرار گرفته که این سیاستها را تغییر دهد اینها نگران مردم ایران شده اند؟
جمهوری اسلامی در طول چهل سال حاکمیتش چه دستاوردی برای مردم ایران و جامعه بشری جز خشونت و ترور و نا امنی و فقر و فحشا و ویرانی داشته است که اینها نگران آیندگان شده اند؟!
جواب برای ذهن پرسشگر هر ایرانی روشن است که این شریکان دزد میخواهند خود را رفیق قافله که مردم ایران هستند جلوه دهند تا اینطوری در افکار عمومی دنیا بتوانند برای بقای این نظام بی آبرو و ضد ایرانی عمری دست و پا کنند. اما باید بدانند که این قافله است که طرف دعوای اصلی جمهوری اسلامی است. قافله ملت ایران که در قیام دی ماه با صدای رسا فریادش را به گوش دنیا رساند که این رژیم ضد ایرانی را نمی خواهد ولی شما نخواستید و نمی خواهید این صدا را بشنوید. نخواستید در کنار ملت خود باشید و در کنار قاتلان مردم ایران و غارت گران هست و نیستش ایستادید و به آن ادامه می دهید. تفو بر شما ای خائنان به ایران و ایرانی بويژه کودکان و بیماران سرطانی که وزیر بهداشت همین رژیم گفت چرا آنها را وقتی که تا یک یا دوسال دیگر می میرند درمان کنیم؟! یا معاون وزیر بهداشت با وقاحت گفت سرم یک لیوان آب است و چهار حبه قند خودتان درست کنید! آن وقت شما جار کش این نظام با ماسک نگرانی برای کودکان و بیماران سرطانی و حقوق شهروندی ملت ایران شده اید! ننگ ابدی در تاریخ ملت ایران و تاریخ حقوق بشر و حقوق شهروندی بر شما باد.

جمعه ۱۸ آبان ۹۷