یادمان هست که در باره قیام دی ماه ۹۶ یکی از «عالیجنابان سرخ پوش» به نام سعید حجاریان از تئوریسین های باند اصلاح طلبان قلابی و از بنیانگذاران وزارت اطلاعات و نخستین معاون این وزارتخانه در دهه شصت که با نام دهه کشتار جمهوری اسلامی شناخته می شود این قیام را به امواج دریا تشبیه کرد که پس رفتنش نشانه پایان آن نیست بلکه دوباره برمی گردد. ما شاهد بازگشت این امواج دریای پرتلاطم و توفانی ایران بوده و هستیم.
این روزها #اعتصاب دور چهارم کامیون داران؛اعتصاب معلمان و فرهنگیان؛ اعتصاب بازاریان و کسبه و اعتصاب کشاورزان اصفهان؛ کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و فولاد اهواز و … موج های این دریا بوده و هستند. این موج ها ناشی از چیست و امواج سنگین و سهمگین آن سر به کجا می کوبند؟
این موج ها ناشی از یک شرایط متجول است. ناشی از فوران انباشت تضادهای یک جامعه است که به نفطه بلوغ و جهش رسیده است و سنگین و سهمگین سر بر پوسته و دیواره ای می کوبد که سد راه تکاملش شده است.
عواملی که به رشد و بلوغ این شرایط کمک کرده اند. وجود حرکت و نیروی تغییر در جامعه به عنوان مبنا ؛ جنبش اپوزسیون و نیروی رهبری کنند.

عواملی که به رشد و بلوغ این شرایط کمک کرده اند. وجود حرکت و نیروی تغییر در جامعه به عنوان مبنا ؛ جنبش اپوزسیون و نیروی رهبری کننده به عنوان شرط و تاثیر شرایط بین المللی می باشند.
جمهوری اسلامی در بن بست است و در چنبره ی بحرانهای گوناگون قرار گرفته است. بجز سرکوب پاسخی برای مطالبات مردم ندارد. نمی خواهد و نمی تواند گره ای از مشکلات سیاسی؛ اقتصادی؛ اجتماعی را حل کند.جامعه هم کارد به استخوانش رسیده است و خواسته های چهل ساله اش که پیشینه ای به دازنای بیش از یک قرن را دارد؛ پشت سد سرکوب و اختناق و ناتوانی جمهوری اسلامی انباشته شده و فوران می کند. اگر جمهوری اسلامی بخواهد دریچه ای از دریچه های سد اختناق را باز کند فشار سیلاب مجبورش می کند دریچه های دیگر را بگشاید و حجم آب سنگین و پر قدرتی که پشت این سد جمع شده و متلاطم و توفانی است آن را می شکند و سیل نارضایتی اجتماعی در کسوت یک انقلاب عظیم ملی و اجتماعی تمامیتش را در هم می کوبد و ویران می سازد. هر گام عقب نشینی در برابر فشار مردم و فشار تحریمهای آمریکا به شکستن این سد راه می برد. اما توان نگهداشتن این سد فرسوده و پوسیده راندارد. پس باید با گسترش اعتراض و اعتصا ب به دیوارهای این سد کوبید تا بشکند و فرو بریزد.
سیاست جمهوری اسلامی صبر و انتظار و آدرس عوضی دادن و مشکلات را به تحریمهای افتصادی آمریکا نسبت دادن و فشار به جامعه است که به زعم خود دوران ریاست جمهوری ترامپ به پایان برسد و از این ستون تا ستون دیگر شاید فرجی برایش حاصل شود! اجازه ندهیم مردم ایران را سپر تحریمهایی که ناشی از سیاست های ضد ایرانی اش است بکند. هر یک قطره ای از این دریای توفانی بشویم و هر قشر موجی شویم و بر پیکر فرتوت جمهوری اسلامی مشت بکوبیم. تجربه کارگران قهرمان هفت تپه برای همه اقشار جامعه ایران این درس را داشت که با خان و مان و عزیزان باید به میدان رفت. زنان و کودکان و خانواده ها ی کارگران نقشی چشمگیر و موثر در اعتراض کارگران هفت تپه داشتند. حمایت کارگران فولاد اهواز از کارگران نیشکر هفت تپه پیام به هم پیوستن و یکی شدن موجهای پرتلاطم این دریای توفانی است.