۱۶آذرماه روز دانشجو، یاد آور سرکوب دانشجویان در سال ۱۳۳۲ توسط دیکتاتوری شاه است. دیکتاتوری که با کودتا بر علیه دولت ملی دکتر محمد مصدف و سپس سرکوب جنبش دانشجویان می خواست عمر دوباره یی برای خود بخرد . غافل از اینکه سه قطره خون شهدای دانشجو در سال ۳۲ به نماد حق طلبی و عدالتجویی برای مردم تبدیل می شود.

اکنون در سایه دیکتاتوری ولایت فقیه باز هم این دانشجویان هستند که در سالروز آن روز تاریخی، با فریاد «فرزند کارگرانیم کنارشان می مانیم» با کارگران گرسنه که پس از ماهها عدم پرداخت در پی مطالبات خود به اعتراض برخاسته‌اند، همدردی می کنند و حاکمیت دیکتاتوری ولایت فقیه چاره یی نمی بیند جز اینکه پاسخ کارگران گرسنه را با دستگیری، زندان و شلاق بدهد.
اما آنچه باعث خوشبختی و مباهات است، همدلی و همراهی دانشجویان با کارگران و معترضات است. آنجایی که دختران و پسران دانشجو در حمایت از کارگران هفت تپه و فولاد اهواز برخاسته اند و حمایت شان را از خواسته های کارگران اعلام کردند. این فصل جدیدی از اتحاد وهمبستگی ملی برای پی ریزی جامعه یی سرشار از آزادی و رهایی است.
من زندانی سیاسی مهدی فراحی شاندیز که زمانی افتخار آموزگاری دانش آموزان را داشتم، به وجود این دانشجویان مفتخرم و از آنها می خواهم که رسم و راه آزادیخواهی و آزادگی را تا پی افکندن جامعه یی آزاد که در آن آزادی اندیشه و بیان از بدیهی ترین حقوق انسان باشد، ادامه دهند و نگذارند دانشگاه این سنگر مقدس آزادی به اشغال نظامیان و قداره بندان در آید.
زندان مرکزی کرج – مهدی فراحی شاندیز
آذر ۹۷