جانان همی دانم که میدانی و می بینی
همکلاسی تسلیت! پدر و مادر تسلیت! هموطن تسلیت! خداحافظ اعتراضات! خداحافظ آرمانهای انسانی! خداحافظ زندگی!
اینجا اوین است هرازگاهی،دل آدم می گیردوبه قلم پناه می برد.
مرگ دهشتناک عزیزانمان، دلها مان را به درد آورد وجگرمان را خونین کرد،این فاجعه ی اسفناک را به خانواده های داغدار،مردم عزیز ایران و جامعه ی دانشجویی تسلیت میگویم.
اعتراض برجهل مطلق که بستر حادثه ساز جانستان است،چگونه امنیتی تعریف می شود؟
از دیماه که چندسالی ست چاه بلای ایرانیان گردیده یادی می کنیم، تا گریزی بزنیم،به دهم دیماه 96 سالگرد تجمع دانشجویان که مسالمت جویانه اعتراض خود را در بستری از آرامش به گوش مسیولان رساندندوناباورانه با سرکوب روبرو شدند،دوستان همدل،ما متعرضیم و اعتراض در همه جای دنیا پذیرفتنی است،نه سرکوب کردنی،از اوین ندای اعتراض سر می دهیم،و خواسته ای غیر از حقوق انسانی خویش نداریم،کجای این مطالبات امنیتی است؟ به ما بگویید امنیت کدامین انسان را به خطر انداخته ایم؟ما محکوم به اتهاماتی هستیم که بی شک بر مخالفین ما روا و برما هرگز روا نیست،وطن مامن عدالتی است که اعتراض را جان مایه ی امنیت پیشداوری شده می ماند،چگونه باید پذیرفت که معترضان عدالتجومرگ خواهان امنیت نامیده شده اند؟
در کشور ما پاسخ
سرب سوزان است،
گر بپرسی از عدالت،
هر ره دیگر بود مسدود
جز راه رذالت !

http://t.me/begoona1
https://www.instagram.com/begoonah