پریسا رفیعی، فعال صنفی و دانشجوی که شهریور سال گذشته به هفت سال زندان محکوم شده بود نوشته است که ضابطین امنیتی، وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه، اشکال غیرانسانی و خشونت آمیز آزار زندانیان را به ویژه بر زندانیان زن اعمال می کنند؛خشونت‌هایی که همراه با بازی های روانی به منظور اعتراف گیری و پرونده سازی برای فعالین سیاسی به طورگسترده به کار برده می‌شود.
بازداشت در سلول انفرادی بی‌نام و نشان، بی‌خبری از دنیای بیرون، شکنجه‌های روحی و نبود دسترسی به وکیل در دوران بازپرسی و بازجویی مواردی است که در نامه پریسا به آنها اشاره شده است
در بخشی از این نامه پریسا رفیعی از گرفتن تست بکارت اجباری در دوران بازداشت خود نوشته است: «بازجوی پرونده با تایید و همراهی بازپرس پرونده به صورت کاملا غیرقانونی مرا برای انجام تست بکارت به پزشک قانونی واقع در خیابان بهشت اعزام کردند که با مقاومت قاطعانه‌ام علی‌رغم تهدیدها و فشارهای فراوان موفق به انجام آن نشدند. همچنین درخواست مصرانه من مبنی طرح شکایت از چنین روند غیرقانونی را نپذیرفته و مسکوت گذاشتند.

به گفته پریسا رفیعی پس از طرح پیاپی اعتراض نسبت به مسئله تست بکارت اجباری به او گفته شده است: «میخواستیم مدعی نباشی.»
در بخش دیگری از این نامه آمده است که کارشناس پرونده با رد و بدل کردن نامه‌هایی همراه با تهدید‌های شفاهی به اعدام و ضرب و شتم، حتی ناخن کشیدن سعی در افزایش فشارهای روانی بر روی خانم رفیعی را داشته است. گزارش از صدای آمریکا

 

http://t.me/begoonah1
https://www.instagram.com/begoonah