«غزاله عليزاده» در بهمن ماه ۱۳۲۵ در «مشهد» به دنيا آمد. ليسانس علوم سياسي را از دانشگاه تهران گرفت. پس از آن به فرانسه رفت و در دانشگاه «سوربن» پاريس در رشته‌هاي فلسفه و سينما درس خواند. او کار ادبي خود را از دهه‌ي ۱۳۴۰ و با چاپ داستانهايش در مشهد آغاز کرد. نخستين مجموعه داستانش «سفر ناگذشتني» نام دارد که در سال ۱۳۵۶انتشار يافت.
غزاله عليزاده نويسنده يی مبارز و مخالف استبداد بود و با اعتقاد به دموکراسی، از دوران دانشجوييش در دهه ۴۰ با مبارزان راه آزادی و استقلال ايران همراهی می کرد. پس از استقرار حاکميت ضدبشری خمينی، به خصوص پس از ۳۰خرداد۱۳۶۰، که مبارزان و مجاهدان به شدت تحت تعقيب و شکنجه و کشتار ددمنشانه ی رژيم قرار گرفتند، غزاله به حمايت از مبارزان آزادی برخاست، به آنها پناه داده، جا و مکان دراختيارشان قرار می داد. وی ازجمله به همين اتهام در معرض انتقامجويی رژيم واقع شد و تحت شکنجه و آزار قرار گرفت.
روز ۲۲ ارديبهشت سال ۱۳۷۵جسد نويسنده آزاده غزاله عليزاده که توسط دستگاه جاسوسی حکومت آخوندی به قتل رسيده بود، در جنگلهای اطراف رامسر پيدا شد.

غزاله عليزاده گفته بود:
”زنان ايران زير بار ظلم و زورگويی نمی روند و سعی کرده اند با نيرويی مضاعف پرواز کنند”.
هم زمان با مرگ اين زن شجاع و آزاده، پاسداران تروریست به نمايشگاه کتاب تهران حمله کردند و کتابهای او را جمع آوری و از دسترس مردم خارج کردند.
از آثار معروف او مي‌توان از رمان دو جلدي«خانه‌ي ادريسي‌ها» و مجموعه داستان «چهاراه» نام برد. آثار ديگر او عبارتند از: دو منظره، تالارها، و شب‌هاي تهران.
http://t.me/begoonah1
https://www.instagram.com/begoonah