پیام زندانی سیاسی فاطمه ضیایی آزاد در سالگرد قتل عام شدگان ۶۷:
آن عاشقان شرزه که با شب نزیستند
رفتند وشهر خفته ندانست کیستند
فریادشان تموج شط حیات بود
چون آذرخش در دل شب سوختند
گاهی در تاریخ فصلی گشوده میشود که هرگز از یاد و خاطره ها پاک نمی شود. روزها و خاطره هایی که خون عزیزترین جوانان وطن ریخته میشود تا عقیده ای محکم برجا بماند.
تابستان ۶۷ سالی که پرستوهای عاشق بر چوبه های دار بوسه زدند و با خنده هایی بر لب راهی… شدند و فقط بخاطر “نه” گفتن و ایستادگی بر سر عقیده شان برسردار شدند.
اگرچه محکومیت بیشتر آنها تمام شده بود و در دادگاههای خود این رژیم محاکمه شده بودند ولی هیئت حاکمه فکر میکرد با این کار میتواند صورت مسئله را پاک کند و دیگر اثری از مخالف باقی نماند.
آن روزها هیچ کس خبردار نشد که در زندانها چه بر سر جوانان آزادیخواه آمد و متاسفانه جوامع غرب با مماشات و حفظ منافعشان سکوت کردند و با اینکه خانواده ها در برابر دفتر سازمان ملل و در کشورهای اروپایی فریاد دادخواهی زدند، اما آنها چشمهایشا ن را بر حقیقت بستند تا منافعشان به خطر نیفتند. همیشه در تاریخ ایران همین طور بوده و هست.
وقتی نوار صوتی آقای منتظری منتشر شد واعتراض ایشان به اعدامهای 67 پخش شد بسیاری از مسائل برای مردم ایران روشن شد و همین مسئله باعث شد که بعد از 40 سال هنوز جوانان بدنبال کشف حقیقت باشند و البته با فیلم ها و کتابهایی که یک طرفه ساخته و چاپ میشود سعی می کنند حقایق ها را برای آنها مغشوش کنند که حقیقت گم شود و کم رنگ .
اما هیچ وقت ماه پشت ابر نخواهد ماند و رازها اگر چه در دلها مدفون مانده اگرچه زیر خاکها باشد آشکار خواهد شد.
یادشان گرامی
فاطمه ضیائی آزاد
زندان اوین
تابستان ۹۸
بیش از ۳۰هزار تن از زندانیان سیاسی که عمدتا از هواداران مجاهدین خلق بودند، در تابستان ۶۷ در حالیکه دارای حکم رسمی ابلاغ شده بود، در زندانهای سراسر کشور اعدام شدند.
لازم به ذکر است که فاطمه ضیایی آزاد ۵۶ ساله و از زندانیان سیاسی دهه شصت است که از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ به مدت پنج سال در زندان به سر برده بود. وی در تاریخ ۲ بهمن ماه ۱۳۸۷ به دلیل«تردد به عراق به منظور دیدار با دو دخترش دراشر» بازداشت و پس از طی دو سال محکومیت در دی ماه سال ۱۳۸۸ از زندان آزاد گردید. فاطمه ضیایی بار دیگر در روز ۱۸ خرداد ۹۲ توسط ماموران امنیتی بازداشت و در ۲۵ مهر ماه همان سال به دلیل سن بالا، بیماری ام. اس و شرایط جسمانی نامناسب از بند زنان زندان اوین آزاد شد. اما در دادگاه تجدید نظر به یک سال و نیم زندان محکوم شد. او را روز سه شنبه ۲۰ فروردین ماه ۹۸، دستگیر و جهت تحمل زندان به بند زنان زندان اوین منتقل کردند.
همسر او «محمود عظیمی» نیز از زندانیان سیاسی دهه شصت است که تا کنون سابقه چندین بازداشت داشته است.
………………………………….
نامه زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد به مناسبت قتل عام زندانیان سیاسی ۶۷ :
تاریخی از مردان و زنانی که استخوانهایشان آجر یک بنا شد. بنایی در سینه تاریخی سرزمینمان، بنایی
زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد که ۳ برادر و یک خواهرش در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ اعدام شدهاند، در در دی ماه ۱۳۸۸ دستگیر شد و در ابتدای بازداشت به مدت ۴۳ روز در سلول انفرادی بود.
متن کامل نامه :
در یک سو شقاوتی برای نابود کردن روز و سوی دیگر پایداری شگفتانگیز.
آنان الهامبخش الگویی شدند برای دلاوری و کارزاری در اوج. کارزاری که به مثابهی تیری شد که در تاریکی رها گشته است…
غوغای آهنگین قامتشان پای چوبههای دار صوت-واژهای شد در تارک خاموش کهکشانها. قامت استوارشان قابهایی آفرید بسان حماسههای پرتکبر که چهارچوب تصویرشان شکوفههای سرخ پیرهنشان بود که حافظ برج پایداری میهمنمان گشت.
آسمان هنوز هم از هلهله مقاومتشان سنگین است. خونهایشان در باغهای آهنین جاری گشت. باغها پر از غنچه شدند. غنچههایی که از سینه شب روییدند و در سپیدهدم شکفتند. در واپسین شبی که بوسههای خداحافظی در سایهها ربوده شدند. از هزاران هزار غنچه خورشیدی در تیرهترین تیرگیها و زمستانیترین زمستانها درخشید و در نبرد برای آزادی قلهای شدند از رسم ایستادگی.
در پشت میلهها و دیوارهای سنگی زندان تاریخی نهفته است!.
تاریخی از مردان و زنانی که استخوانهایشان آجر یک بنا شد. بنایی در سینه تاریخی سرزمینمان، بنایی که وسعت آن در غیابشان ادامه یافت و در جنبش دادخواهی به اوج رسید و مماشاتگران را در تنگی نگاهشان برای پاسخ به آیندگان حبس کرد. این همه مسببش سیاست مماشات کشورهای اروپایی و امریکا با رژیم بود و این رژیم با اتکا به آن این همه جنایت را مرتکب شد و با اتکا بر این سیاست توانست ۲۹ سال این جنایت عظیم و هولناک را که بزرگترین قتلعام و فاجعه بعد از جنگ جهانی دوم است را با توطئه سکوت خود مسکوت گذارد.
ولی اینک هنگام آن است که این سیاست ننگین را کنار بگذارید و غبار از دیدگان خود بر کشید. این رژیم رژیمی برآمده از قتلعام است و هنوز هم قاتلان در آن بر مسند قدرت هستند. این حقیقت قابل کتمان نیست که جوشش خون شهیدان پایانناپذیر است و قتلعام زندانیان سیاسی همچنان در ماشین سرکوب حاکمیت اسلامی ادامه دارد. (از آن جمله میتوان اشاره کرد به شهادت آقای محمد ثلاث که در اسفند ۱۳۹۶ با آن سناریوی خود ساخته حاکمیت اسلامی در مورد دراویش تا طبق روال همیشگی توجیهی باشد برای سرکوب شدید دراویش عزیز و یا قتل علیرضا شیرمحمدعلی که در این اواخر به دست عوامل رژیم در زندان به قتل رسید).
آن کس که به سکوت خو کند و در مقابل بیعدالتی فریاد نکند و مماشات پیشه کند به آگاهی و اختیار انسان خیانت کرده و این یعنی تباه کردن همان گوهری که در وجود تمامی انسانها است و این نقطه تمایز انسان و تمامی موجودات زنده است. اختفای این جنایت و سکوت در برابر آن و تقویت آمران و عاملان قتلعام فرزندان رشید ایران از سوی شماها فاشیسم دینی را در سرکوب و جنگافروزی جریتر میکند.
در آن سپیده دم نستوه و استوار طناب دار را بوسه زدند و جریانی شدند در رگ تاریخمان. آن نفسهای گرم زمین بذر این روزها را در خاک دیروز افشاندند و سرود طناب دارشان در هوای گرم زندان، در هوای شکنجه و خفقانآور دیباچه تاریخمان شدند.
درود بر آنان که با پیکرهای بیسپر به مصاف طنابدار ضد بشر رفتند و پر غرور حماسه شکوهمند تابستان ۶۷، پرشکوهترین حماسه تاریخ آزادی مردم ایران را رقم زدند. حقیقت شکوهمندشان در سرنوشت مردم ایران برگ زرین دیگری رقم زد و چشماندازی شد که همچنان در سراسر ایران مردم را به قیام و خیزش و ایستادگی فرا میخواند.
مریم اکبری منفرد
بند زنان زندان اوین
مرداد ۱۳۹۸
