آزادی مشروط و با وثیقههای سنگین عاطفه رنگریز، سپیده قلیان، امیر امیرقلی از بازداشت شدگان هفتتپه وا میر حسین محمدی فرد سر دبیر نشریه گام و همسرش ساناز الهیاری، امیرامیرقلی زندانی سیاسی، و مرضیه امیری فعال دانشجویی، از زندانهای رژیم آخوندی نشانههای روشنی است که با شروع قیام در لبنان و عراق، که عمق استراتژیک رژیم فاشیزم مذهبی میباشند، زمین زیر پای دیکتاتور به لرزه درآمده است.
دیکتاتوری سلطنتی نیز، در واپسین دم حیات ننگین خود، که جوشش انقلابی مردم همه استانهای کشور را دیده بود، تغییر سیاست داد و شاه در روز ۱۶آبان۱۳۵۷ به تلویزیون آمد و گفت: « صدای انقلاب شما را شنیدم» و ۴۵۱نفر از زندانیان سیاسی آنزمان را در آبان۵۷ آزاد کرد. و نهایتا الباقی آنها را نیز در روز ۳۰دی۵۷ آزاد نمود.
بطور قطع نمیتوان شبیهسازی تاریخی کرد و دیکتاتوری آخوندی را با هیچ نظام دیکتاتوری دیگر مقایسه نمود. اما میتوان از تجارب تاریخی درس گرفت و با فهم شرایط فعلی، که خامنهای و رژیمش تا خرخره در باتلاق سرنگونی فرو رفتهاند، پی برد که چرا رژیم مجبور به این مانورها شده است؟ همه این زندانیان حکمهای قطعی سنگین گرفته بودند و حتی در دادگاههای تجدید نظر هم حکمهایشان تایید شده بود. اما چه اتفاقی افتاده است که آخوندهای زبون با عجله دست به اینکار زده اند؟
مسلما بخاطر سرکوب و اختناق وحشتناکی که بر جامعه ایران حاکم کردهاند، میزان خشم و نارضایتی مردم بخوبی در حرکتهای بزرگ اجتماعی دیده نمیشود. اما خامنهای که با قیامهای مردم عراق و لبنان ضربات سهمگینی خورده، بروشنی احساس کرده است که سنگرهای عمق استراتژیکش در حال فرو ریختن است. به همین دلیل با آزاد کردن برخی از زندانیان سیاسی، تلاش میکند لبه تیز شمشیر قیام مردمی، در داخل کشور را کند نماید.
این نکته نیز لازم به یادآوری است که رژیم سراپا دروغ و فریب، این زندانیان را بطور قاطع آزاد نکرده است و آزادی فعلی آنها موقتی است، تا در زمان دیگری به دادگاهی جدید برده شوند.
این ترفند دیکتاتوری است که در زیر چکش و سندان قیام و سرنگونی قرار گرفته، با سیاست از این ستون به آن ستون، دارد روزگارش را میگذراند. حال که اوضاع را وخیم دیده، تعدادی را مشروط آزاد میکند. با این کار دو هدف جدی را به پیش میبرد:
اول اینکه سعی میکند با نگه داشتن دست این افراد، زیر تهدید دادگاه دوباره، آنها را از نظر سیاسی پاسیو کند. دوم اینکه می خواهد این شرایط بحرانی را از سر بگذراند و به انبار باروت خشم مردم آب بپاشد تا منفجر نشود.
کانونهای شورشی که هر روزه تصاویر منحوس خامنهای و پایگاههای سرکوب آنرا به آتش میکشند الگویی شدهاند که در این روزها، در لبنان و عراق، تصاویر خامنهای و جلادش قاسم سلیمانی ، پایین و به آتش کشیده میشود.
به عقوبت رسیدن افرادی چون ابوعزرائیل و وسام العلیاوی که قاتل بسیاری از مردم عراق هستند زنگ هشداری برای پاسداران و آخوندهای جنایتکار است که سرانجام آنها نیز همین است.
تصرف و به آتش کشیدن پایگاههای مزدوران حکومت آخوندی در عراق، گام اول در تسخیر سنگرهای مقدم رژیم است. اما گام نهایی، تصرف و به آتش کشیدن بیتالعنکبوت خامنهای در تهران است.
دوشنبه ۶ آبان ۹۸
t.me/begoonah1
instagram.com/begoonah
شبکه خبری بگونه 