در قیام آبان‌ماه ۹۸ بعد از مراکز بسیج و سپاه و کلانتریها، که به‌عنوان مظهر قدرت نظامی حاکم از همان ساعات اولیهٔ شورش، مورد تهاجم قرار گرفتند، بیش از صدها بانک هم در آتش خشم توده‌های محروم زبانه کشیده و از بین رفتند. میزان خساراتی که تاکنون تنها از بابت آتش گرفتن بانکها به‌وجود آمده است بالغ بر میلیاردها تومان می‌باشد.
به‌طور قطع دلیل نفرت عمیق مردم از مؤسسات مالی و بانکها نمی‌تواند مقوله‌ای خارج از کار کرد بانکها و فسادی باشد که در گردش کار به‌اصطلاح سیستم اقتصادی اسلامی در بانکها وجود دارد.
ریشه بانک‌های دزد پرور
بذر منحوسی که خمینی در سال ۱۳۵۸ در شوره‌زار «بانک‌داری اسلامی» کاشت طی ۴۰سال تبدیل به درخت تنومند فاسدی از دزدی و چپاول و ربا خواری فراگیری شد که حتی در فاسدترین سیستمهای بانکی در جهان دیده نشده است.
در آن سال به دستور خمینی «بانک اسلامی ایران» تأسیس شد که محور اصلی این بانک حذف ربا (سود بانکی) از گردش کار بانکها بود. این بانک به‌وسیله فروش سهام شکل گرفت و خمینی خودش اولین سهم را در این رابطه خرید. این سازمان به نام«سازمان اقتصاد اسلامی‌ ایران

تغییر نام یافت و پایه صدها مؤسسه مالی به نام بانک‌های قرض‌الحسنه شد.و ۷هزار مؤسسه مالی غیرمجاز مجاز به فعالیت شدند!

پرداخت خسارت بانک‌های ورشکسته نهادهای نظامی و انتظامی از جیب مردم! ادغام بانک‌های ورشکسته در بانک سپه پس از چپاول پولهای مردم توسط سپاه نیروی انتظامی، بسیج و ارتش و بالا آوردن بدهی‌های سنگین، با تصمیم شورای پول و اعتبار و سران سه‌قوه این بانکها در بانک سپه ادغام می‌شوند. که هم از زیر بار تعهدات قانونی خود نسبت به مردم فرار می‌کنند و هم ساختار اقتصادی مخصوص به خود را حفظ می‌کنند.

اختلاس در بانکها
وجود حجم زیادی از اختلاس و رانت‌خواریها در بانکها دلیل دیگری برای ایجاد نفرت و بی‌اعتمادی به بانکها شده است. این بانکها از جیب مردم دزدی می کنند

بانکها،قاتلان بنگاههای تولیدی
در یک جامعهٔ توسعه یافته و یا در حال توسعه، نقش بانکها سرمایه‌گذاری در بخشهای تولیدی و پشتیبانی از آن است و هیچ بانکی تمایل ندارد که باعث ورشکستگی یک بنگاه و یا یک کارخانه دیگر شود. چرا که سود و اعتبارش را از همین مسیر کسب می‌کند.اما در ایران بانکها به شرکتهایی که دچار مشکل بازدهی و تولید هستند نه این‌که داوطلبانه کمک نمی‌کنند بلکه دادن وام به یک شرکت به‌مثابه به‌گروگان‌ گرفتن قانونی و رسمی آن شرکت محسوب می‌شود و زمانی که بنگاه‌ها نتوانند بدهی‌های خود را به بانکها پرداخت کنند آنها متقابلا بسیاری از بنگاهها را به تملک خود در می‌آورند.

رونق دلالی‌گری در بانکها حمیدرضا اشرف‌زاده، کارشناس حوزه بانک، طی گفتگو با فرارو عنوان کرد: «ممکن است برخی معتقد باشند که باید دولت بانکها را ملزم به سرمایه‌گذاری در صنعت کند، اما این امکان‌پذیر نیست. زیرا آن‌قدر در حوزه دلالی شرایط مناسب است که بانکها به‌شدت سود می‌برند و حاضر نیستند به این راحتی پا پس بکشند.

۸۵درصد سود بانکی در جیب ۲.۵درصد سپرده‌گذاران
احسان خاندوزی، مدیر مرکز پژوهش‌های مجلس گفت: «۲.۵درصد سپرده‌گذاران، مالک ۸۵درصد سپرده‌های بانکی هستند. اگر ۸۵درصد سودهای بانکی را طبق آمار اعلامی خاندوزی، متعلق به ۲.۵درصد سپرده‌گذاران کلان بانکی بدانیم، می‌توان گفت که سهم این افراد از سود توزیع شده بانکها، رقمی معادل با ۱۷۰هزار میلیارد تومان خواهد بود».(تابناک)
بدهی‌های سرسام‌آور دولتی به بانکها در نظام آخوندی
دولت و بانک‌های دیگر مستمراً از بانک مرکزی وام می‌گیرند تا امورات خود را بگذرانند و بانک مرکزی که خودش پشتوانه‌ای ندارد مجبور به چاپ اسکناس و افزایش نقدینگی و در نتیجه افزایش تورم می‌شود.کلنگ اقتصاد در حال سقوط نظام ولایت فقیه، که چیزی جز فساد و تباهی و فقر هر چه بیشتر برای مردم مخصوصاً طبقات محروم نیآورده است، در سال ۵۸ به دست خمینی زده شد و «سازمان بانکداری اسلامی» تأسیس شد که بعدها نام «سازمان اقتصاد اسلامی‌ایران» به خود گرفت و کار کارشناسی آن بوسیلهٔ چند بازاری انجام گرفت که هیچ سررشته‌ای از اصول اقتصادی و بانک‌داری نداشتند. نتیجهٔ آن بذر کاشته شده اکنون صدها بانک با نامهای مختلف در کشور است که هر کدام به شکلی در فکر خالی کردن جیب مردم هستند. بانک‌هایی که هیچ زمان به فکر کمک به طبقات تهیدست و متوسط جامعه بر نیامدند و تنها از افراد خاص وابسته به حاکمیت (آقازاده‌ها) حمایت کردند. این حجم از فساد و رانت‌خواری و دزدی آن هم در مهمترین بخش اقتصادی کشور(بانک‌ها) تنها باعث خشم هر چه بیشتر جوانان و شوربختگان جامعه شده است و به همین دلیل است که در همان ساعات اولیه قیام آبان‌ماه بانکها به‌عنوان مظاهر اقتصادی حاکمیت دیکتاتوری مذهبی آخوندی مورد هدف قرار گرفته و به آتش کشیده شدند.
دوشنبه چهارم آذر۱۳۹۸
t.me/begoonah1
instagram.com/begoonah