رژیم در رابطه با اینترنت دچار یک پارادوکس و تناقض لاینحل است.

از یک‌طرف به‌خاطر آن که قیام‌آفرینان از اینترنت به‌مثابه یک ابزار کارآمد استفاده کردند، به‌شدت احساس نیاز می‌کند که ارتباط اینترنتی را در محدودهٔ جغرافیایی کشور به‌کلی قطع کند؛ اما از طرف دیگر از این‌که قطعی اینترنت نیز هم‌چون افزایش قیمت بنزین، جرقهٔ یک قیام را بزند و آتش زیر خاکستر را مشتعل کند، به‌شدت بیمناک است؛ به‌خصوص که خود رژیم هم برای ارتباط با دنیای خارج به‌ اینترنت نیازمند است و قطع اینترنت به‌مثابه تشدید انزوای مرگبار سیاسی‌اش می‌باشد.

به‌ این ترتیب در اینجا هم می‌توان دید که رژیم در بن‌بستی گرفتار است که از هر طرف که حرکت می‌کند، سرش به‌ صخرهٔ سخت قیام می‌خورد.
اما اگر برقراری ارتباط اینترنت، یا قطعی آن، هر دو برای رژیم فاجعه‌بار است، برای مردم و جنبش مقاومت ایران و برای قیام‌آفرینان و کانون‌های شورشی چنین نیست.

نیروهای انقلابی با ابتکارها و خلاقیت‌های خود راه‌کار مناسب خود را خواهند یافت یا خلق خواهند کرد. افزون بر این باید دانست که اینترنت تنها یک وسیله و یک ابزار است و انقلاب هرگز پشت هیچ مانعی یا به‌دلیل هیچ کمبود و نقصان در تسلیحات و امکانات متوقف نمی‌ماند.

عنصر اصلی و تعیین‌کننده در هر انقلابی، عنصر رهبری پاکباز و ذیصلاح و ارادهٔ مجسم خلقی است که برای به‌ کف آوردن گوهر آزادی و بیرون کشیدن حق خود از حلقوم اهریمنان حاکم عزم جرم کرده و از پرداخت هیچ فدیه و فدایی ابا ندارد. این مفت خورها و فرصت طلب ها هستند که باز مثل همیشه جا می مانند!

به ضرب تیشه بشکن بیستون را

که فرصت اندک و گردون دو رنگ است

حریفان را در این اندیشه بگذار

شرر از تیشه خیزد یا ز سنگ است

 

 
سه‌شنبه ۱۹آذر۹۸
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah