مادران شهیدان راه آزادی: ما پیگیرانه دادخواهیم

بیانیه جمعی از مادران و بستگان قربانیان سرکوب ها میگوید؛
«فرزندان ما در ایران برای برخورداری از آزادی و زندگی انسانی به خیابان می آیند و توسط نیروهای حکومتی به قتل می رسند. آخرین مورد اعتراضات مردم ایران در اواخر آبان ماه ۱۳۹۸ بود که در اعتراض به بالا رفتن قیمت بنزین شکل گرفت و مردم جان به لب رسیده که خواهان آزادی و پایان دادن به فقر و تبعیض و بی عدالتی هستند، اعتراض شان را در شهرهای مختلف ایران در خیابان ها نشان دادند.»
این بیانیه می گوید که پاسخ حکومت ایران به معترضان «شلیک مستقیم گلوله و خفه کردن صدای شان با قطع ارتباط آن ها با دنیا از طریق قطع اینترنت بود. متاسفانه در این اعتراضات صدها نفر به قتل رسیدند و چند هزار نفر بازداشت شدند و هم اکنون زیر شکنجه هستند و حتی به کودکان زیر ۱۸ سال نیز رحم نکرده و بیش از ده کودک کشته شدند».
ناهید شیربیشه، شهناز اکملی، شهین مهین فر، اکرم نقابی، گل جهان اشرف پور و منصوره بهکیش که شش تن از اعضای خانواده اش را در اعدام های دهه ۱۳۶۰ از دست داده، از جمله امضاکنندگان این بیانیه هستند.
در ادامه این بیانیه آمده است: «ما مادران ساکت نمی نشینیم. ما مادران و خانواده های داغدیده که در طی ۴۰ سال فرزندان مان، جان خود را در راه آزادی و برقراری عدالت از دست داده اند، از مردم شریف و آزاده ایران و جامعه بین المللی می خواهیم که روز ۵ دی ماه (۲۶ دسامبر) مصادف با چهلمین روز کشته شدن فرزندان مان، را روز بین المللی ادای احترام به قربانیان آبان ماه اعلام کرده و با برگزاری مراسم یادبود، یک دقیقه سکوت کنیم. یا به هر طریق که می توانیم یاد عزیزان مان را گرامی داشته و این جنایات را محکوم کنیم.»
امضاکنندگان بیانیه هم چنین خواستار اعزام کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای بازدید به ایران و تشکیل کمیته حقیقت یاب با حضور و نظارت خانواده های آسیب دیده برای بررسی ابعاد فاجعه و اعلام دقیق تعداد کشته شدگان، مجروحان و بازداشت شدگان و روشن شدن وضعیت فرزندان شان و هم چنین «شناسایی عوامل دست اندرکار در این جنایت» شده اند.
در پایان نامه آمده است: «به گمان ما این جنایت مصداق بارز جنایت علیه بشریت است و باید عوامل مستقیم آن را در دادگاه های بین المللی و علنی به پاسخ گویی بکشانیم تا بتوانیم جلوی تکرار این جنایت ها را بگیریم.»