روز گذشته رژیم اعلام کرد که تعهدات برجامی را کنار گذاشته است که معنایش خروج از برجام است. در شرایط موجود خروج رژیم از برجام باعث جدایی اروپا از رژیم و نزدیکی آن به‌آمریکا و تشدید طرد و انزوای بیش‌از‌پیش رژیم است. این اقدام هم‌چنین آخرین امیدهای روحانی و باند او برای مذاکره با آمریکا را هم به‌باد می‌دهد و از این پس هر گونه اشاره‌یی به‌مذاکره از جانب رژیم معنایی جز تسلیم تمام‌عیار ندارد.
از ۱۸اردیبهشت ۹۷که آمریکا از برجام خارج شد، در واقع برجام موضوعیت خود را از دست داد و به‌یک کالبد بی‌جان تبدیل شد. امید بستن رژیم به‌این‌که برجام را با اروپاییها، تحت عنوان برقراری یک کانال مالی (اینس‌تکس) ادامه دهد به‌گفتهٔ خامنه‌ای یک شوخی تلخ بود که رژیم از سر ناچاری به‌آن ادامه می‌داد که البته بهای آن تشدید بحران درونی‌اش و از دست دادن زمان بود.
اکنون سؤال این است که با برداشتن گام نهایی در مورد نفی تعهدات برجامی آیا رژیم آخوندی به‌سمت ساختن بمب اتمی حرکت می‌کند؟ شاید نتوان دقیقاً به‌این سؤال پاسخ داد. اما می‌توان یقینا پیش‌بینی کرد که جامعهٔ بین‌المللی در تعادل‌قوای موجود هرگز آنرا نخواهد پذیرفت. به‌ویژه آن که در قطعنامهٔ ‌ ۲۲۳۱شورای امنیت ملل ‌متحد مکانیزم ماشه روی میز است. مکانیزمی که در صورت تخطی رژیم به‌مرحله اجرا در خواهد آمد و این در شرایط خفگی اقتصادی و اوضاع انفجاری جامعه که موجب شده رژیم هر روز را با کابوس شعله کشیدن قیام آغار کند و هر شب را با همین کابوس به‌صبح برساند، بحران شکنندگی و سرنگونی را به‌نهایت خود می‌رساند.
همهٔ حرف و دستاورد روحانی در برابر رقبای حکومتی این بود که گویا با برجام برای نظام امنیت خریده و تهدید جنگ را از سر آن دور کرده است. اما اکنون به‌وضوح می‌توان دید که خروج از برجام، همزمان با آن از میان رفتن مهره‌یی که شاخص قدرت تروریستی رژیم در منطقه قلمداد می‌شد، جنگ سیاه‌تر از هر زمان دیگر بر سر رژیم،‌سایه افکنده است. در چنین شرایطی است که رژیم به‌مصداق «آب که از سر گذشت، چه یک نی و چه صد نی»‌ از فرط بیچارگی مطلق به‌خودزنی خروج از برجام روی آورده است.
این وضعیت و این بن‌بست مطلق و همه‌جانبه، از نشانه‌های تردیدناپذیر مرحله پایانی دیکتاتوری رو به‌سقوط ولایت فقیه است.

 

دوشنبه۱۶ دی۱۳۹۸
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah