در ۳۰دی ۱۳۵۷ زندانیانی آزاد شدند که چکیده و خلاصهٔ پایداری بر سر آزادی و وفاداری به پیمان برای رهایی مردمشان بودند. زندانیانی که «در برابر تندر ایستادند، خانه را روشن نگاه داشتند» و در سکون مغلوب عادتها و رایجها، «کاشفان فروتن شوکران» بودند. آنان با اقلیتی از زندانیان راست ارتجاعی که پیش از آن سپاس شاهنشاه گفته و خلاصی جسته بودند، بسیار تفاوتها و مرزبندیها داشتند. تحولات پس از ۳۰دی و رویدادهای خاص بعد از ۲۲بهمن ۵۷ همین واقعیت را بیشتر اثبات و روشن نمود. آن رویدادها و سیر مواضع بعد از ۲۲بهمن نشان دادند که خمینی درصدد انتقام از همان زندانیان برآمد و مسیر ناپیمودهٔ شاه در قتلعام زندانیان را پیمود و بیشتر از او هم طی طریق کرد.
اینگونه بود که میهن ما از ۳۰دی بهمثابه سرفصلی از تاریخ حیاتش عبور نمود. سرفصلی که سکوی پیدایش افقهای دیگری گشت و نسل جوان و بالندهٔ برآمده از قیام سال ۵۷ را به جانب آیندهای دیگر با خود عجین نمود.
روزنامههای اول بهمن نوشتند که در ۳۰دی قرار بوده است ۱۸۵زندانی سیاسی در کل ایران آزاد شوند و از اینان ۱۲۶زندانی که در تهران بودند، آزاد شدند.
روزنامه اطلاعات در شماره اول بهمن در گزارش آزادی زندانیان سیاسی نوشت: «شب گذشته وزارت دادگستری شاهد عظیمترین و باشکوهترین مراسم استقبال از زندانیان سیاسی بود. از ساعت ۶ بعدازظهر به بعد خانوادههای زندانیان سیاسی مقابل در ورودی دادگستری منتظر دیدار عزیزان خود بودند. ساعت ۸ و ۳۰دقیقه شب مینیبوس و اتوبوسهای حامل زندانیان، مقابل در وزارتخانه رسیدند. مردم با دادن شعار با شور و هیجان بیسابقهای ابراز احساسات نموده و فرزندان خود را در آغوش گرفتند و حلقههای گل به گردنشان آویختند. مادران بسیاری از زندانیان با ناباوری فرزندان خود را نگاه میکردند و شعارهای مرگ بر شاه! اتحاد، اتحاد، ضرورت انقلاب! اعتصاب، اعتصاب، مدرسه انقلاب! به گوش میرسید… خانوادهها بهقدری خوشحال بودند که اکثراً شب را در کنار عزیزان آزاد شده خود بیدار به صبح رساندند… در ضمن پیامی نیز از سوی مجاهدین زندانی برای خانوادهها قرائت گردید که نوید از پیروزی انقلاب ایران میداد و در پایان پیام آمده است: برقرار باد اتحاد کلیه نیروهای رزمنده و اصیل خلق ـ پیروز باد انقلاب دموکراتیک خلق ایران».
روزنامه اطلاعات در پایان گزارش، اسامی ۱۲۶زندانی سیاسی آزادهشده را درج کرده است. در بین این اسامی به نامهای زیر برمیخوریم:
فاضل مصلحتی، موسی خیابانی، اشرف رجوی، عبدالمجید فرزانهسا، محمدحسین جنتی، محمدحسین مشارزاده، غلامحسین حسینی، حسین تهرانی کیا، محمد مشرف، جواد زرگران قمی، عبدالمجید فرزانهسا، حسن صادق، جواد زنجیرهفروش…
شاه ناگزیر آزادشان کرد اما خمینی کشت…
مگر می شود خورشید را کشت و ملتی را تا ابد اسیر نگهداشت؟
مگر می شود بهار را از آمدن بازداشت و مانع روییدن لاله ها شد؟
دوشنبه ۳۰دی ۹۸
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah
شبکه خبری بگونه 