طی روزهای جمعه و شنبه(۴ و ۵بهمن ۹۸) شاهد رویدادهای مهمی در عراق و در قیام مردم عراق بودیم، قیامی که ۴ماه است ادامه دارد. روز جمعه ضدتظاهراتی که رژیم آخوندی با تمام توان پشت آن بود، شکست خورد. این ضدتظاهرات با فراخوان مقتدا صدر در بغداد به‌صحنه آمد. این نمایشی بود که رژیم آخوندی خیز میلیونی برای آن برداشته بود. خود مقتدا صدر با گلایه از «معترضان میدان تحریر و سایر استانهای عراقی که در او شک کردند» این شکست را مهر کرد. او سپس گفت که از این پس تلاش خواهد کرد از دخالت در امور، چه له و چه علیه معترضان و قیام‌کنندگان خودداری کند.
شکستهای پیاپی
شکست این ضدتظاهرات، نخستین حلقه از یک توطئهٔ زنجیره‌ای بود که رژیم از آن طریق می‌خواست کانون قیام در میدان تحریر بغداد را از هم بپاشاند. پس از این شکست، رژیم به‌نیروهای رسمی سرکوبگر عراقی روی آورد. در اولین ساعات بامداد روز شنبه نیروهای امنیتی به‌ میادین تحصن در بغداد و سایر شهرهای عراق تهاجم کردند و با به‌آتش کشیدن چادرهای متحصنان، کوشیدند آنها را با شلیک گلوله و گاز اشک‌آور و ضرب و جرح وحشیانه پراکنده کنند، اما با ایستادگی دلیرانهٔ جوانان دلیر و مردم بپاخاسته مواجه شدند و پس از ساعتها جنگ و گریز و به‌خاک و خون غلتیدن دهها نفر، عقب نشستند. پیش از این حملهٔ وحشیانه، نیروهای مقتدا صدر که تاکنون در میان نیروهای مقاومت حضور داشتند، به‌دستور سرکردهٔ خود چادرهای خود را برچیدند و میدان تحریر را ترک کردند.
کمیته سازمانده تظاهرات انقلاب اکتبر طی فراخوانی خطاب به‌ جوانان آزاده و دانشجویان انقلابی‌ خاطرنشان کرد: «خروج گروهی تحت فرمان و بسیار اندک در مقایسه با مردم قیام‌آفرین در اراده‌اش تاثیری نخواهد داشت». در این فراخوان از جوانان انقلابی عراق خواسته شده بود که به‌متحصنان میدان تحریر بپیوندند و صفوف آن را در برابر احزاب و شبه‌نظامیان تقویت کنند. جوانان شورشگر به‌سرعت به‌این فراخوان پاسخ مثبت دادند و در شامگاه ۵بهمن میدان تحریر و سایر شهرهای عراق شاهد ازدحام فوق‌العادهٔ مردمی بود که آماده بودند بهای آزادی خود را هر چه که باشد، بپردازند.رژیم آخوندی در این ضدتظاهرات شکست‌خورده، مقتدا صدر، مهره‌ای را که سال‌ها روی آن سرمایه‌گذاری کرده بود، سوزاند. مقتدا در واقع به‌مثابه اسب تروای رژیم آخوندی در درون جنبش مردمی عراق عمل می‌کرد و توانسته بود با شعارهای فریبکارانهٔ «ضدفساد» و «ضد اشغال آمریکا» گروههایی از مردم را هم دور خود جمع کند. اما در جریان کشاکشهای قیام، بسیاری از آنها با پی بردن به‌ ماهیتش از او روی برتافتند. تظاهرکنندگان پس از این رخداد شعار می‌دادند: «نه مقتدا، نه هادی(العامری)، آزادی برای عراق». جالب است که مقتدا صدر فراخوان تظاهرات روز جمعه را نه از عراق، بلکه از قم صادر کرده بود و خود او که قاعدتاً بایستی در پیشاپیش تظاهرات باشد، در آن غایب بود! هم‌چنان‌که سایر سرکردگان شبه‌نظامیان وابسته به‌رژیم هم‌چون هادی العامری،‌ قیس خزعلی، فالح فیاض و… نیز غایب بودند.
به این ترتیب طی ۴۸ساعت رژیم چند شکست بزرگ در عراق متحمل شد که از پیامدهای ناگزیر از میان برداشته شدن قاسم سلیمانی است. متقابلا انقلاب عراق چند گام بلند به‌سوی پیروزی برداشت که در رأس آنها پالایش صفوف جنبش است. این پیروزی، پیروزی مردم و مقاومت ایران هم هست.

 
یکشنبه ۶ بهمن ۹۸
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah