چند روزی‌ست که از طریق پیا مک متوجه شدم پرونده‌ ی مربوط به اعتراضات هفت‌ تپه به شعبه ۱۱ اجرای احکام ارسال شده است. من حالا به بستن ساک، خداحافظی با جان‌های خسته‌ ام و رفتن به زندان فکر می‌ کنم. اینجا اما چند کلام با مسئولین و مسببین این حکم حرف دارم؛
هرگز نفهمیدم چرا و چطور پرونده از اهواز به تهران ارسال شد؟ چرا به جای رسیدگی به شکایت‌ مان از شکنجه‌ گاه اطلاعات خوزستان و تخته کردن درب آن خراب شده، ما را شبانه و به سیاق آنچه که در فیلم‌ها ی مافیایی نشان می‌ دهند به تهران منتقل کردید؟! با انتقال ما به تهران روی چه چیزی خط کشیدید؟! زادگاه من دزفول است و ساکن خوزستا نم. خوزستانِ جنگ و سیل و مصیبت. خوزستان نفت و خون!
پنج سال حبس قطعی برای یک پرونده، مرا به این وا داشت که بگویم: شما مرا بازداشت و مصیبت دادید. دیگر چرا به تهران منتقل کردید؟! از بودن من در سپیدار چرا هراس دارید؟! خون من از خون مکیه ‌و صهبا و زهرا رنگین‌ تر نیست. چرا جای پاک کردن گه و کثافت‌ تان در زندان‌ها، زندان مرا عوض کردید؟!
من زاده و ساکن خوزستانم و پایم را به زندان اوین نخواهم گذاشت. بنابر آیین‌ نامه‌ ی خودتان موظف هستید مرا به سپیدار منتقل کنید. من به زندان سپیدار خواهم رفت ‌و شما هم موظف هستید پاسخگوی ستم سیاهی باشید که در آن زندان حاکم است.
خانواده‌ام جان و مالِ سفر هفته‌ا ی به تهران را ندارند. هفته‌ا ی ۱۷ ساعت طی کردن مسیر نا ممکن است. از همین رو اگر به زندان اوین منتقل شوم به هیچ عنوان داخل بند نخواهم رفت و درب دفتر ریاست نسوان خواهم ماند تا به مطالبه‌ ی بر حقم برسم. شما ظالمانه گرفتید و شکنجه کردید و حبس بریدید. این چه ستمی‌ست که من حتی حق ندارم در سرزمینی که شاهد رنج‌ ها یش بوده‌ ام محبوس باشم.
نوشته سپیده قلیان: اینستاگرام

 
جمعه ۱۱بهمن ۹۸
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah