نامه ای به یک دوست از قرنطینه!

سلام
اگر جویای احوال اینجانب بوده باشی، الحمدالله نعمت سلامتی حاصل و برقرار است! ملالی نیست جز دوری دیدارشما که آن هم امیدوارم به زودی با پایان یافتن بحران ویروس کرونا که ترمز زده روی چرخ دنیا و دارا و ندار را خانه نشین نموده است و به یکسان با آنها رفتار می نماید، میسر گردد.
باری برادر جان ماهم روزگار را در قرنطینه می گذرانیم و دیگران تازه با ما که سالیان است به این روش کار می کنیم هم روش شده اند و کار خود را با کامپیوتر در خانه انجام می دهند.
بر کسی روشن نیست روزگار به چه سوئی می رود، اما رکود اقتصادی،گرانی، بیکاری، قحطی و نارضایتی اجتماعی پیش بینی می شود.
نوشته بودی که آمریکایی ها پنج سال پیش کرونا را با ساختن یک فیلم پیش بینی کرده بودند و معلوم نیست این بلا را چه کسی بر سر دنیا آورده که روزانه تخم مرگ می پاشد؟!
عرض کنم که هنوز به گرد پای آیت الله های حاکم بر ایران نرسیده و نیازی به تحلیلهای دایی جان ناپلئونی نیست. چون سرمایه دار نمی آید نان خود را آجر کند!
پیش بینی دانشمندان از چند سال پیش این بوده که ویروس سارس خود را بازسازی می کند و دارویی برای مقابله با آن فعلا ناممکن است.
سرمایه داری که در پندار و گفتار و رفتارش سود و سرمایه بود و توجهی به سلامتی و بنیادها و روابط و مناسبات انسانی نداشت اکنون چون خر در گل مانده و حریف یک ویروس نمی شود.
زیاده عرضی نیست جز آرزوی شورش و انقلاب.

 
پنجشنبه ۱۴ فروردین۹۹
http://t.me/begoonah1
http://instagram.com/begoonah