عفو بین‌الملل با انتشار اسناد دیگری درباره قتل‌عام ۶۷ تحت عنوان اسرار به خون آغشته؛ کشتار ۶۷ جنایتی علیه بشریت که هم‌چنان ادامه دارد نوشت: بازماندگان کشتار تابستان ۶۷ پیوسته گفته‌اند که بعد از احضار زندانیان به آنها چشم‌بند می‌زدند و آن‎ها را برای بازجویی مقابل هیأتهایی که به‌عنوان «هیأت‌های مرگ» از آنها یاد می‌کنند، قرار می‌دادند. از جمله سؤالاتی که «هیأت‌های مرگ» برای تعیین سرنوشت زندانیان می‌پرسیدند اینها بود: آیا حاضرید مجاهدین و رهبران آن را محکوم کنید؟آیا آماده‌اید برای جنگیدن با «مجاهدین به‌نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ملحق شوید؟آیا حاضرید در مورد رفقای سابق‌تان جاسوسی کنید و با مأموران اطلاعاتی همکاری کنید؟ آیا حاضرید یک مجاهد را دار بزنید؟
در این اسناد آمده: به زندانیان گفته نمی‌شد چرا چنین سؤالاتی از آن‌ها می‌پرسند و گفته نمی‌شد که جواب‌هایشان ممکن است به صدور حکم مرگ برای‌شان منجر شود. به زندانیان تا مدت کوتاهی قبل از اعدام‌شان اطلاع نمی‌دادند که به مرگ محکوم شده‌اند؛ گاهی فقط وقتی از سرنوشت ناگزیر خود باخبر می‌شدند که کاغذ و قلمی به آن‌ها داده می‌شد تا وصیت‌نامه خود را بنویسند. حتی در آن زمان هم زندانیان نمی‌دانستند که چه موقع و چگونه اعدام خواهند شد، تا این که آن‌ها را مقابل جوخه اعدام قرار می‌دادند و یا طناب دار را به دور گردن‌شان می‌انداختند. (سایت عفو بین‌الملل ۲۹مرداد۹۹)

پنجشنبه ۳۰ مرداد۹۹

http://t.me/begoonah
https://instagram.com/begoonah