آه و افسوس! کز دلهای دردمند برمی خواست چیزهایی بود که از ریش سپیدان و موی سپیدان سالخورده و دنیا دیده بسیار شنیده بودند. پشت های خمیده از شکست. چهره های غم دیده از خیانت و بغضهای فروخورده از بیدادی که سد راه فریادشان شده بود و چینهای هر جبین که نشانی از پیروزی و شکست بود.

جوانانی که سری پرسودا و دلی پرشور داشتند و در جستجوی راهی به سوی فردا بودند که در میان تیره گی شبی مه گرفته و سرد و ساکت گُم شده بود و پیشینیان شکست خورده و نومید و مغموم باور نمی کردند که راهی به سوی فردا هست! چون تشنه گانی در جستجوی آب در فصل خشکسالی منتظر باران نبودند و به کاویدن زمین در پی آب کوشیدند.

زمین سخت بود و صدای هیچ کلنگی نمی باید شنیده می شد که عسس های شب بشنوند و جویندگان آب را تشنه به دست دوستاقبانان بسپارند با کنده ها و ساطورهای خون آلودشان از خون رهپویان سحر.

راه را که از میان راهها و بی راهه ها جُستند و چشمه ی نوش را که یافتند؛ عسس ها صدای پایشان را شنیده بودند و در به دام افکندنشان کمین کردند و جستجویشان نمودند و غافلگیرشان کردند.

گروهی از آنان پیشتر شعله ای در دل جنگل بر افروخته بودند و اینک خلق بی باور باورشان شده بود که راهی بود نمی دانستند و رهروانی هست که باید در پناهشان بگیرند.

جوانانی آگاه و مصمم و برومند با اندیشه های ژرف و تجربه های اندوخته از شکست وپیروزی از تاریخ پر نشیب و فراز خلق خود و خلقهای دگر که شاعر «کاشفان فروتن شوکران» نامیدشان و گفت:

«غافلان همسازند/ تنها طوفان کودکان ناهمگون می زاید/ همساز سایه سانانند/ محتاط در مرزهای آفتاب درهیئت زندگان مردگانند/

اینان دل به دریا افکنانند/ به پای دارنده آتشها/ زندگانی پیشاپیش مرگ دوشادوش مرگ/ همواره زنده از آن سپس که با مرگ/ همواره بدان نام که زیسته بودند/ که تباهی از درگاه بلند خاطرشان شرمسار و سر افکنده میگذرد/ کاشفان چشمه، / کاشفان فروتن شوکران/ جویندگان شادی در مجری آتشفشانها/ شعبده بازان لبخند در شبکلاه درد با جا پایی ژرف تر از شادی در گذرگاه پرندگان/

در برابر تندر میایستند/ خانه را روشن میکنند و میمیرند»

اینک دهه ها از آن آغاز صعب و سخت و پرفتنه و پرشکوه گذشته و هزاران «جان شیفته آزادی» جان جوان خود را نثار راهی که به پایانش نزدیک و نزدیک تر می شویم نموده اند. ره پویان رزمنده و اندیشمند هریک الماسی شده اند در این پیکار پر نشیب و پر فراز و پیشکسوتانی برای جوانان جویای رزم و پیکار هستند که راه و رزم نیاموخته را باید از آنان بیاموزند. آنان راهنمایان رزم و شورش اند و رهبران صادق و مطمئن و وفادار به خلق و جنبش و انقلاب.

ادمین بگونه

شنبه  ۲۶ مهر ۱۳۹۹