در قیام مردم دلیر بلوچ، ویژگیهای برجسته‌یی آشکار شد و واقعیتهای مهمی از وضعیت کنونی جامعه ایرانی مهر اثبات خورد.
۱- بار دیگر پتانسیل انفجاری جامعه ایران به منصهٔ ظهور رسید و همه به چشم دیدند که چگونه با یک جرقه، در زمانی کوتاه حریقی بزرگ درمی‌گیرد.
۲- رادیکالیسم این خیزش به حدی بود که برخلاف رویه‌های معمول که اعتراضات ابتدا با تجمع و شعار شروع می‌شود، این بار از همان ابتدا، حرکت اعتراضی مردم با حمله به پایگاههای سپاه و مراکز حکومتی آغاز شد.
۳- ورود عنصر سلاح و جوانان مسلح در ابعاد گسترده که باعث وحشت و درماندگی نیروهای سرکوبگر و تسخیر چندین پایگاه آنها به‌دست مردم شد.
۴- سرعت گسترش و سرایت آتش اعتراض و خیزش به شهرها و مناطق دیگر بسیار چشمگیر بود.
۵-حمایت گستردهٔ مردمی و اعتصابات اقشار مختلف مردم در پشتیبانی از خیزش، چتر ضروری اجتماعی خیزش‌ها را مهیا کرد.
۶- پوسیدگی و ناتوانی نیروهای سرکوبگر رژیم به تصویر کشیده شد. بار دیگر روشن شد نیروهای سرکوبگر محلی توان مهار خیزش شهرها را ندارند و رژیم مجبور است نیروی سرکوبگر را از شهرهای دیگر گسیل کند. امری که بیانگر بحران نیرویی رژیم است.
خیزش مردم و جوانان سیستان و بلوچستان، نمودی از انفجار عظیم در تقدیر سراسر ایران است. قیامی که ریش و ریشهٔ آخوندهای ستمگر و غارتگر را خواهد سوزاند و فردایی روشن و برپایی ایرانی آزاد و دموکراتیک و آباد و فارغ از هر گونه تبعیض و ستم را به تمامی مردم ایران، نوید می‌دهد.

جمعه ۸ اسفند ۱۳۹۹