هموطنان و همراهان عزیز شبکه اجتماعی بگونه نه درود بر شما
نام این شبکه از نه بزرگ مردم ایران به نظام فاشیستی ولایت فقیه که فی الواقع دشمن ترین دشمن ایران و ایرانی است گرفته شده.
نه ای که از همان آغاز ملا خور شدن انقلاب ضد سلطنتی توسط خمینی شیاد و آخوندهای خمینی صفت در دانشگاهها، در کردستان در هر کوچه و خیابان در آکسیونهای افشاگرانه در گردهمایی های بزرگ و در نهایت در تظاهرات هایی پیش از سی خرداد ۶۰ و در تظاهرات نیم میلیونی و خونین ۳۰ خرداد سر داده شد و در سفیر گلوله های مجاهدان و مبارزان از $تهران تا کردستان و تا کوههای فارس و جنگل های شمال امتداد پیدا کرد.

در شکنجه گاه ها زندانیان با مقاومت و پذیرا شدن مرگ سرخ به استبداد دینی نه گفتند. اوج این حماسه قتل عام زندانیان در تابستان سال ۶۷ بود که زندانیان با نه گفتن به خواسته های خمینی و دژخیمانی چون رئیسی جلاد ۶۷ سر به دار شدند.
با مروری بر قیامهای دهه ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ رد سرخ و خونین این نه گفتن را پی می گیریم.
قیامهای خونین و قهرآمیز دهه ۷۰
دهه هفتاد دهه سرخ قیامهای گسترده شهری‌ای بود که اساساً رنگ و بوی قهرآمیز داشتند. قیام‌هایی که متاثر از مبارزه مسلحانه نیروی پیشتاز بودند و هنوز هیچ‌کس در دام بازیهای «اصلاح‌طلب و اصول‌گرا» نیفتاده بود. قیام‌هایی که راه‌حل را نه در درون باندهای حکومتی بلکه در بیرون تمامیت رژیم و در مردم و نیروهای ممنوعه و انقلابی جستجو می‌کرد. راه‌حلی که پس از طی یک دوره طولانی صحتش به اضعاف به اثبات رسید و راه به قیامهای گسترده کنونی برد.
مهمترین قیامهای شهری آن دوره که در شمار افتخارات مردم ایران در برابر فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران بوده و اساساً ویژگی «قهرآمیز» داشتند عبارتند از:

۲۴مرداد ۷۰قیام ۳۰هزار نفره مردم زنجان

۲۶فروردین ۱۳۷۱قیام کوبنده مردم شیراز

اردیبهشت ۱۳۷۱تظاهرات قهرآمیز مردم اراک
۹خرداد ۷۱قیام سترگ مردم مشهد و تصرف مسلحانه کلانتریهای ۳و ۴مشهد توسط جوانان رزمنده خراسان.

۱۹خرداد ۱۳۷۱تظاهرات قهرآمیز مردم دلاور بوکان و کشته و مجروح شدن دهها تن

۱۲مرداد ۱۳۷۳قیام قهرآمیز مردم قزوین

۱۲بهمن ۱۳۷۲قیام قهرآمیز مردم زاهدان (ایرانشهر، خاش، زابل، بیرجند و تربت جام)

۱۵فروردین ۱۳۷۴قیام قهرآمیز اهالی «اسلام‌شهر» تهران و بستن راه «تهران ساوه»

قیام مردم سلماس.
برای درک سطح و عمق آن خیزش‌های اجتماعی کافیست یادآوری شود که تنها در یک نمونه در جریان سرکوب خیزش انقلابی مردم اسلام‌شهر، پاسداران خمینی که خیابان‌ها را از دست داده بودند (حاکمیت روی زمین و در خیابان، تماماً در دست جوانان قهرمانی بود که با کوکتل و انواع وسایل مشابه، تمامی نمادهای رژیم را نابود کرده بودند) سرانجام از هلیکوپتر توپدار برای سرکوب مردم استفاده کردند.

ویژگی قیامهای دهه ۷۰
اغلب قیامهای دهه هفتاد، دو ویژگی یکسان داشتند:

اولا جنبه قهرآمیز داشتند.

ثانیا متأثر از مقاومت قهرآمیز مجاهدین خلق و شیوه‌های انقلابی به کار رفته در انقلاب ۵۷بودند.
همچنین قیامهای ۱۸ تیر و قیام ۸۸، ۹۶ و ۹۸ که مانور سرنگونی بود نشان می دهد کهاین نه گفتن مقاومت و تسلیم ناپذیری است. مقاومت برای چه؟ برای سرنگونی برانداختن بنیاد این رژیم و
می بینید که این نه بسیار پرهزینه بوده و چهل و چند سال سابقه و ریشه دارد. با نه بی هزینه و بی محتوا و قارچ گونه سراپا متفاوت و متضاد است.
در طول چهار دهه به نمایش انتخابات رژیم نه گفته و رایش سرنگونی بوده است.
نه به دیکتاتوری و آری به آزادی و یک جمهوری دمکراتیک و مردمی. همه به این نه گفتن و صفوف مبارزه برای آزادی میهن بپیوندیم. پیروز باشید

 

 

 

جمعه ۱۴خردادماه ۱۴۰۰