نماینده بجان آمده کارگران پتروشیمی بندرخمینی، روز چهارشنبه ۲ تیر ۱۴۰۰، با دوختن دهان خود، به اخراج بی‌دلیل کارگران اعتراض کرد. مسعود بسحاق که تلاش‌هایش برای جلوگیری از اخراج کارگران بجایی نرسید، سعی کرد با دوختن دهان خود، صدای فریاد این کارگران باشد. وی قصد داشت پس از این حرکت اعتراضی، خودسوزی نماید.
کارگران محروم و ستمدیده پتروشیمی بندرخمینی، نسبت به خورده شدن حق و حقوق‌شان معترض بودند. اما بجای اینکه مدیرعامل شرکت به مشکلات آنها رسیدگی کند، آنها را با بی‌احترامی زیاد از محل کارشان اخراج نمود.
حمیدرضا رستمی مدیرعامل شرکت، خودش از جمله کسانی است که در ضایع کردن حق و حقوق کارگران نقش بسزایی دارد.
مسعود بسحاق برای پیگیری مطالبات کارگران به دفتر مدیرعامل مراجعه کرد. اما حمید‌رضا رستمی بجای پاسخگویی به نماینده کارگران، به او بی‌احترامی کرد. سپس به حراست دستور داد که نماینده کارگران را از دفترش بیرون بیندازند.
نعمت زاده، یکی دیگر از نمایندگان کارگران پتروشیمی بندرخمینی، با مشاهده این برخوردهای وحشیانه و ظالمانه مدیریت، استعفای خود را نوشت. استعفای نعمت‌زاده برای حمایت از مسعود بسحاق و در راستای احقاق حقوق کارگران صورت گرفت.

پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰