حمید ابوطالبی معاون سیاسی دفتر آخوند حسن روحانی رییسجمهور سابق رژیم در مطلبی با عنوان «نامهای به رییس جمهور» با حمله به پزشکیان نوشت:
یک صد روز است که بر مسند ریاست جمهوری نشستهاید؛ از سیاستداخلی و اقتصاد و اجتماعیات که بگذریم، حداقل در سیاستخارجی هیچ تصویر روشنی پیشِ رو نیست.
در عرصه اقتصاد خارجی، تحریمها روز به روز عمیقتر و فشار بر مردم بیشتر میگردد، مانند تحریمهای روزافزونِ این ایام و تحریم اخیر ایرانایر و… که قابل پیشبینی و حتما پیشگیری بود؛
جنابعالی و کارگزاران دیپلماسیتان نیز دیگر سخنی از رفع تحریمها و چگونگی آن در سیاستخارجیتان نمیگویید، و ظاهرا این امر از چهارچوب اقداماتتان هم خارج شده است؛
سیاست منطقهایتان بیشتر رو به درگیری دارد تا رفع تخاصم و تنشزدایی، و فریادهای مخاصمه در کشور بیشتر شنیده میشود تا همهمههای رفع تنش؛
عدهای از تغییر دکترین نظامی و سیاستهای راهبرد هستهای ایران سخن میگویند، گروهی در مجلس خروج از NPT را جدّی میدانند، و بخشی هم متمایل به درگیری مستقیم ایران و آمریکا هستند؛
روابط با همسایگان، بیشتر تابلویی برای نمایش شده است تا عاملی جهت دفاع از منافع ملی ایران – مانند بیانیه اخیر اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس در خصوص یکپارچگی سرزمینی ایران؛
روابط با اروپا هم که هر روز وخیمتر میگردد؛ بهترین نمود و تصویر آن، دیدارهایتان با اروپاییها در نیویورک میباشد؛ مذاکرات تلفنی هم که اغلب چالشی است تا تعاملی؛
از همین رو است که تا کنون هیچ تصویر روشنی از سیاست خارجی دولت خود ارائه ننمودهاید که بتوان آن را یک سیاست خارجی تحول آفرین خواند.
نخستین و ظاهرا آخرین مطلب جدّیتان در خصوص سیاست خارجی، همان مقالهای بود که سه ماه پیش به چاپ رسید و در پاسخ آن نوشته بودم: «تصویری مغشوش، بدون اولوّیت، رؤیایی، غیرمنسجم، با کلیگویی فراوان نسبت به همهچیز و هرچیز، و… ارائه فرمودهاید؛ از سیاستهایی دفاع کردهاید که حتی همین دولت پیش از جنابعالی هم به برخی از آنها اعتراض مینمود؛ سخنانی آوردهاید که دولت قبل، پس از سه سال به بیفرجامی آنها پی برده بود؛ و…»
کشور نزدیک دو ماه در وضعیتی حساس قرار داشته باشد، و تصمیمگیریها منوط به حملات متقابل منطقهای؛ و… هیچ تحرک دیپلماتیک نتیجهبخشی هم برای کاهش تنش در میان نباشد؛ و
واقعا دولت چهاردهم کجای ادارهٔ کشور ایستاده است؟ ایران، اکنون و در بلوای کلان قرن بیست و یکم در لحظاتی حساس و دو راهیهایی تعیین کننده قرار گرفته است.
