اعدام دو زندانی سیاسی، مهدی حسنی و بهروز احسانی، در سحرگاه یکشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۴، فصلی تازه از جنایات رژیمی را رقم زد که بقای خود را در سرکوب و کشتار جستجو میکند. این اعدامها نه از موضع قدرت، بلکه نشانهی ضعف و وحشت دیکتاتوری حاکم از خیزشهای مردمی و مقاومت سازمانیافته است.
در حالیکه وجدانهای بیدار جهان از شوک این جنایت تازه بیرون نیامدهاند، جان دهها زندانی سیاسی دیگر که هماکنون زیر حکم اعدام بهسر میبرند، بهشدت در معرض خطر است. اسامی بسیاری از این زندانیان، از جمله پویا قبادی، وحید بنی عامریان، بابک علیپور ، علی اکبر دانشور ، ابوالحسن منتظر ، محمد تقوی، منوچهر فلاح، محمدجواد وفایی ثانی، پیمان فرح آور، پخشان عزیزی، شریفه محمدی، وریشه مرادی، فرشاد اعتمادیفر، علیرضا مرداسی، مسعود جامعی و… در گزارشهای رسمی منتشر شده و خطر اجرای ناگهانی احکام اعدام، هر لحظه وجود دارد.
ما از نهادهای بینالمللی، سازمان ملل متحد، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران، اتحادیه اروپا، سازمانهای مدافع حقوق بشر و همه دولتهایی که مدعی حمایت از ارزشهای انسانی هستند، میخواهیم بیدرنگ در برابر این موج تازه اعدامها موضعگیری قاطع اتخاذ کنند و از تمام ابزارهای سیاسی، حقوقی و بینالمللی برای متوقف ساختن چرخه خونریزی در ایران بهره بگیرند.
ما همچنین از همه شهروندان آزاده، کنشگران سیاسی و مدنی، خانوادههای دادخواه، فعالان حقوق بشر در سراسر جهان دعوت میکنیم به کارزار توقف اعدام زندانیان سیاسی بپیوندند.
تنها با اتحاد و فشار سازمانیافته میتوان جلوی تکرار جنایت را گرفت.
اکنون زمان اقدام است.
فردا ممکن است دیر باشد.
خامنهای و رژیم او باید بدانند که هیچ اعدامی بیپاسخ نخواهد ماند.
در ادامه
شبکه خبری بگونه 