وعدههای آزادی در زندان دیزل آباد: نشانهای از بحران یا سرکوب جدید؟
در روز یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۴، گزارشهایی از تحولات غیرمنتظره و مشکوک در زندان دیزل آباد کرمانشاه منتشر شده است که نگرانیهای جدی را در میان زندانیان و فعالان حقوق بشر برانگیخته است. منابع آگاه از داخل زندان از اعلامیههای شفاهی و غیررسمی مقامات زندان خبر دادهاند که شامل وعدههای آزادی ناگهانی، تعطیلی کامل کارخانههای زندان و حضور غیرعادی مأموران است. این اقدامات، فضایی از اضطراب و تردید را در میان زندانیان ایجاد کرده است.
وعدههای آزادی ناگهانی
یکی از زندانیان در تماس با خانوادهاش اظهار داشت: «تا دیروز درخواست مرخصی هم رد میشد، اما حالا ناگهان صحبت از آزادی میکنند. هیچکس نمیداند چه اتفاقی در جریان است.»
تعطیلی بیسابقه کارخانههای زندان
در اقدامی غیرمنتظره، کارخانههای داخل زندان دیزل آباد که پیشتر زندانیان را به کار اجباری وادار میکردند، از روز دوشنبه به طور کامل تعطیل شدهاند. مقامات زندان بدون ارائه توضیحات روشن، تنها اعلام کردهاند که فعالیت کارخانهها متوقف شده و زندانیان نیازی به حضور در محل کار ندارند. این تصمیم ناگهانی، در زندانی که اشتغال اجباری بخشی از روال آن بوده، اقدامی بیسابقه و نگرانکننده تلقی میشود.
سابقه تاریک زندان دیزل آباد
زندان دیزل آباد کرمانشاه یکی از مراکز اصلی نگهداری زندانیان سیاسی و امنیتی در غرب ایران است. این زندان در سالهای اخیر بهدلیل گزارشهای مکرر نقض حقوق بشر، از جمله ضربوشتم زندانیان، فشار بر زندانیان سیاسی و اجرای احکام سنگین بدون شفافیت قانونی، شهرت منفی داشته است. بسیاری از بازداشتشدگان اعتراضات سالهای ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ در این زندان نگهداری میشوند.
برخی فعالان حقوق بشر نسبت به شباهت این تحولات با وقایع پیش از اعدامهای گسترده دهه ۶۰ هشدار دادهاند و نگرانند که این اقدامات مقدمهای برای سرکوبهای جدید باشد.
درهمین زمینه
فضاسازی رسانهای مشکوک
همزمان با این تحولات، انتشار مقالهای در خبرگزاری فارس با لحنی تهدیدآمیز، خواستار برخورد قاطع با «محکومان امنیتی» شده است. این مقاله که به اعدامهای گسترده سال ۱۳۶۷ اشاره غیرمستقیمی داشته، نگرانیها درباره آمادهسازی افکار عمومی برای اقدامات خشونتآمیز جدید را افزایش داده است.
ضرورت شفافسازی و نظارت بینالمللی
با توجه به سابقه تاریک زندان دیزل آباد و تجربه تلخ اعدامهای پنهانی در تاریخ ایران، فعالان حقوق بشر خواستار اقدام فوری نهادهای بینالمللی مانند سازمان عفو بینالملل و شورای حقوق بشر سازمان ملل هستند. این نهادها باید از مقامات دیکتاتوری حاکم بر ایران بخواهند درباره علت این تحولات و سرنوشت زندانیان، بهویژه زندانیان سیاسی، شفافسازی کنند.
تحولات اخیر در زندان دیزل آباد نه تنها یک هشدار محلی، بلکه نشانهای از بحرانی بزرگتر در سیاستهای قضایی و امنیتی است. جامعه جهانی باید با حساسیت و فوریت به این موضوع واکنش نشان دهد تا از تکرار فجایع انسانی جلوگیری شود.
شبکه خبری بگونه 