در دنیای پر تضاد و پرتلاطم امروز، هیچ پیروزی یا دستاوردی بدون تلاش، ایستادگی و پرداخت بها به دست نمی‌آید. گردهمایی بزرگ و باشکوه ایرانیان در بروکسل، به مناسبت شصتمین سالگرد بنیان‌گذاری سازمان مجاهدین خلق ایران، که چشم دشمن را کور و چشم مردم را روشن کرد، رویدادی اتفاقی یا خلق‌الساعه نبود.
این حماسه‌ی تاریخی، حمایت از شش دهه مبارزه بی‌امان، مقاومت خستگی‌ناپذیر و فداکاری بی‌دریغ مجاهدینی بود که در دل تاریکی استبداد، چراغ امید به پیروزی و آینده‌ای روشن و تابناک را زنده نگه داشتند و ثابت کردند تنها پاسخ واقعی به معضل ایران و ایرانی، مبارزه‌ای سازمان‌یافته و هدفمند است.
چنین گردهمایی پرشکوهی، تنها با تکیه بر کار تشکیلاتی منسجم، انضباط سازمانی، ایمان راسخ به آرمان آزادی و مایه‌گذاری فردی و جمعی ممکن شده و هر قدم، هر شعار، و هر پرچمی که در آن روز برافراشته شد، نتیجه‌ی تلاش شبانه‌روزی اعضا و هواداران مجاهدین بود.
این گردهمایی، نه فقط یک رویداد سیاسی، بلکه نماد عزم و اراده‌ی ملتی در زنجیر بود که از دل رنج و رزم، فریاد حق‌طلبی خود را با حضور فیزیکی و سخنان خانم#مریم_رجوی به عنوان نماد و سمبل این عزم و اراده به گوش جهانیان رساند.
پیامی که از این تجمع ساطع شد، روشن و رسا بود:
آزادی را نمی‌توان گدایی کرد؛ باید آن را به دست آورد.
با مبارزه، با ایثار، با سازمان‌یافتگی، و با فداکاری لحظه‌به‌لحظه. شصت سال پایداری، سرمایه‌ای است که امروز در سیمای این حرکت عظیم و الهام‌بخش متبلور شده است. آینده، از آنِ کسانی است که برای ساختنش از جان و دل مایه می‌گذارند.
اما واقعیت انکارناپذیر، وزن سیاسی و اجتماعی و تشکیلاتی مجاهدین و شورای ملی مقاومت ایران است؛ که همه‌ی دعاوی آلترناتیو‌سازی و اپوزیسیون‌نمایی در برابرش رنگ می‌بازد.
و این، همه‌ی عرض و طول مجاهدین نبود، بلکه تنها بخشی از پایگاه اجتماعی این سازمان در خارج کشور و در اروپا، در شرایط سرکوب و اختناق رژیم و شیطان سازی و سانسور در خارج بود.
چند هزار عضو مجاهدین در اشرف، و اعضای کانون‌های شورشی، و نیروی بالفعل و بالقوه مجاهدین در #ایران را هم به آن اضافه کنیم، به این واقعیت می‌رسیم که:
تظاهرات بروکسل، نوک کوه یخی در یک اقیانوس است.
این گردهمایی و تظاهرات نشان داد که:
اولاً – شورای ملی مقاومت ایران، یگانه آلترناتیو مردمی با سابقه، اعتبار و شناخته‌شدگی بین‌المللی است؛ و اتحاد و همبستگی ملی و مبارزاتی برای پیوستن و همسویی با این شورا، برای سرنگونی فاشیزم مذهبی حاکم بر ایران، تنها با محوریت سازمان مجاهدین خلق ایران ممکن و متصور است. هر ادعایی جز این، ادعایی واهی است که ره به هیچ جایی نمی‌برد.
ثانیاً – این تظاهرات، سیمای یک جمهوری دموکراتیک را به نمایش گذاشت و نشان داد که اداره ایران در دوران گذار و انتقال حاکمیت به نمایندگان منتخب مردم ایران، تنها در ظرفیت، تجربه و توان سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران، با برنامه‌های مدون، شفاف و روشن می باشد.
به قلم فرامرز محمودی
هیجدهم شهریور ۱۴۰۴