کنوانسیون ایران آزاد ۲۰۲۵ در ششمین سالگرد قیام آبان – قسمت دوم

کنوانسیون ایران آزاد ۲۰۲۵
در ششمین سالگرد قیام آبان
نقشه‌مسیر جمهوری دموکراتیک در ایران
واشنگتن ۲۴آبان ۱۴۰۴

مایک پمپئو – وزیر خارجهٔ آمریکا ۲۰۲۱-۲۰۱۸
سپاسگزارم از همهٔ شما برای این استقبال بسیار گرم. حضور دوباره در میان این همه دوستان عزیز فوق‌العاده است که مانند من به آینده ایرانی آزاد باور دارند. حضور در کنار شما باعث افتخار است.
چه سخنرانی الهام‌بخشی از سوی دوستم خانم رجوی. این یک افتخار است که بعد از ایشان صحبت می‌کنم.
فراتر از آن از صحبت‌کردن بعد از ایشان، می‌خواهم دقیقاً از همان‌جایی ادامه بدهم که ایشان صحبت‌شان را به پایان رساندند. بحث درباره «حرکت به پیش» است.
ما به تاریخ اشراف داریم. امروز در سخنانم می‌خواهم کمی این موضوع را مرور کنم که امروز در چه جایگاهی هستیم و بیشتر درباره جایی صحبت کنم که همه دعا می‌کنیم فردا در آن جایگاه باشیم.
با ملتی که در داخل برخاسته است تا رژیمی را که نامشروع است سرنگون کند و مکانی بسازد که در آن همه مردم از هر جنسیتی بتوانند موفق شوند و آزادی‌یی را داشته باشند که هر یک از آنها به قویاً شایستهٔ آن هستند. و این به‌یمن شجاعت اپوزیسیون سیاسی سازمان‌یافته ایران است که فرصتی که به آن اشاره کردم، واقعی است و این تغییر مثبت و آزادی مردم ایران می‌تواند اتفاق بیفتد و اتفاق خواهد افتاد.
همه ما چند واقعیت اساسی را می‌دانیم، درست است؟ این رژیم ضعیف است. می‌توانید آن‌را ببینید. بیش از هر زمان دیگری در سطح بین‌المللی منزوی است. کسانی از شما که دوست یا خانواده‌ای در آنجا دارند، می‌دانند که وضعیت میدانی برای مردم ایران امروز دشوار است. ما هم‌چنین می‌دانیم که این رژیم هیچ مشروعیت مردمی ندارد و اکنون به استفاده از ارعاب به‌عنوان تنها ابزار خود متوسل شده است، همان‌طور که در سال‌های گذشته نیز چنین بوده، اما امروز حتی بیشتر. ما آن‌را در سرکوب وحشیانه سال ۲۰۲۲ دیدیم. اقتصاد درهم ریخته است. سوءمدیریت، فساد زهرآگین، رژیمی که صرفاً ترجیح می‌دهد ثروت را غارت کند تا این‌که آن‌را بسازد، منابع یک کشور بزرگ را نابود کند و سرانش هیچ‌گونه، هیچ‌گونه تمایلی برای آینده مردم ایران ندارند.
اما می‌دانید، تماشای شکست این رژیم جالب است. ما اکنون شکست آن‌را در لبنان دیده‌ایم. حزب‌الله، از بین نرفته، اما در ناتوانی خود ضعیف شده، سایه‌ای است از آنچه زمانی بود. رهبری لبنان باید به جلو حرکت کند و از این فرصت به‌عنوان شانسی برای ارائه نتایج خوب برای مردمی استفاده کند که در آنجا زندگی می‌کنند.
در سوریه، یک رژیم فروپاشید، یک دیکتاتور شرور مانند اسد، دیگر کنترلی ندارد.
و البته، برنامه اتمی ایران دیگر جهان را به همان شکلی که همین چند ماه پیش تهدید می‌کرد، تهدید نمی‌کند. این مهم است. بسیاری از کشورهای غربی در برابر آن توانایی اتمی، آن قدرت اتمی، ترسیدند. در حالی که هرگز منصفانه نیست که بگوییم توانایی‌های اتمی رژیم ایران کاملاً نابود شده یا شکست‌خورده‌اند، کاملاً منصفانه است که امروز بگوییم توانایی‌های آن برای بازسازی، برای ارائه آن تهدید، برای داشتن سیستم‌های دفاع هوایی که بتوانند از توانایی‌هایشان محافظت کنند، به‌شدت کاهش یافته است.
می‌دانید، من شرط می‌بندم از همه شما همان سؤالی پرسیده می‌شود که از من پرسیده می‌شود. «مایک، تو مدت زیادی است که در این کار هستی. این رژیم فاسد کی سقوط خواهد کرد؟» و آنها منتظرند که من یک تاریخ به آنها بدهم. «اوه، چهارشنبه آینده حدود ظهر خواهد بود! یا یک ماه دیگر یا یک سال دیگر».
پاسخ‌دادن به این سؤالات غیرممکن است. ما فقط از قطعیت شکست آن اطلاع داریم. فوق‌العاده است. این رژیم‌های فاسد سقوط می‌کنند. ما فقط می‌دانیم که لازمه آن مقاومت داخلی است تا باعث شود آن لحظه زودتر و سریع‌تر فرا برسد. من مطمئنم که ما در مسیر درستی برای رسیدن به آن هستیم.
آیا کسی در این سالن به یاد می‌آورد، چه کسی لحظه شکست رژیم سوریه را پیش‌بینی کرد؟ نه، ما این لحظات را پیش‌بینی نمی‌کنیم. آنها اتفاق می‌افتند. آنها از طریق فداکاری و کار سخت محقق می‌شوند. اینها تصادفات تاریخ نیستند. اینها حاصل کار افرادی مانند شما و خانم رجوی و شورای ملی مقاومت ایران هستند که به ارائه توانایی‌ها کمک می‌کنند تا مقاومت بتواند رشد کند و برای لحظه‌ای آماده باشد که آن روز فرا می‌رسد. می‌دانید، این هم مهم است. ما هرگز نباید فراموش کنیم که این یک چیز شگفت‌انگیز و عالی برای مردم ایران خواهد بود. اما برای مردم ایالات متحده آمریکا نیز اتفاق بزرگی خواهد بود. برای مردم در سراسر جهان عالی خواهد بود. یک دموکراتیک و مردمی در ایران، نه یک حکومت دینی، نه یک سلطنت، نه یک رژیم سرکوبگر. این یک چیز عالی برای تمام جهان خواهد بود. ما منتظر آن روز هستیم و این یک برکت برای همه ما خواهد بود.
۳نکتهٔ دیگر برای شما. خانم رجوی از شکست مماشات صحبت کردند. ما امروز آن‌را در اروپا می‌بینیم. اگر با مستبدان مماشات کنید، آنها در قدرت و جایگاه خود رشد خواهند کرد و زمان را تا سقوط یک رژیم، طولانی خواهند کرد. دلارهای نقدی که از غرب تحویل داده می‌شود، فقط سبعیت علیه اپوزیسیون در داخل این کشورها را ممکن می‌سازد. این به تروریسم دامن می‌زند، ریسک جهانی را تأمین مالی می‌کند و به رژیم پول می‌دهد تا به تلاش خود برای رسیدن به اهداف خودش ادامه دهد، نه اهداف مردم ایران.
انزوای رژیم چیزی بود که من بخش بزرگی از زمان خدمتم در دولت را روی آن متمرکز کردم. هر چه بیشتر می‌توانستیم رژیم را از پولش محروم کنیم، منفعت داشت. هر چه بیشتر می‌توانستیم آن‌را از هر گونه اعتباری محروم کنیم، به ضررش بود. و هر چه بیشتر می‌توانستیم آن‌را از هر گونه اقتدار اخلاقی محروم کنیم، یک ضرورت مطلق بود.
ابزارهای زیادی هنوز در دسترس همه ما است. بازگشت تحریم‌ها علیه خریداران نفت ایران، توانایی انجام کاری را که همه می‌دانیم قصد انجامش را دارد، از (رژیم) ایران سلب می‌کند. می‌خواهد حزب‌الله را بازسازی کند. هنوز در حال تأمین مالی شبه‌نظامیان در عراق است که تأثیر واقعی بر انتخاباتی داشتند که هفته گذشته برگزار شد. این (خامنه‌ای) و سرسپردگانش، سپاه پاسداران را تقویت می‌کند و برایشان دوستانی ایجاد می‌کند. ما باید آنها را از ثروت و منابع محروم کنیم. سران (رژیم) تهران هنوز تا به‌امروز میزبان رهبری القاعده در کشور هستند. ما می‌دانیم که این آنها را توانمند می‌کند. همه ما باید علیه ظرفیت مداوم آنها برای میزبانی از تروریست‌ها و افراط‌گرایان و سپس تحمیل ترور بر اروپا و جهان، کار کنیم. من از همکاران و دوستان اروپایی خود می‌خواهم که فریب این داستان را نخورند که هیچ جایگزینی وجود ندارد. همه در این سالن دقیقاً می‌دانند که یک جایگزین وجود دارد، یک ایران آزاد، مستقل و دارای حق حاکمیت که توسط مردم خودش برپا می‌شود.
آلترناتیو دموکراتیکی که خانم رجوی و بسیاری از شما برای آن تلاش کرده‌اید و توانایی خود را اکنون برای چهل و چند سال نشان داده‌اید، تاریخ را می‌شناسد، اما آن نیز کاملاً برای روزی که فرصت حرکت به پیش را داشته باشیم، آماده است. ما می‌دانیم که ماشین پروپاگاندا، ۳۰٬۰۰۰نفری را که در سال ۱۳۶۷ قتل‌عام شدند، نادیده می‌گیرد. می‌دانیم که آنها تمام کارهایی را که مقاومت در داخل ایران در راستای آماده‌سازی خود برای آن روز انجام داده است، نادیده می‌گیرند. ببینید، نقشهٔ راهی که ترسیم شده، واضح است. ساده است. چیزی است که به‌عنوان یک آمریکایی که تاریخ آمریکا را مطالعه کرده، می‌دانم مسیری پرفراز و نشیب است، هرگز مسیری آسان نیست. اما مردمی که در لحظه حساس محکم می‌ایستند، می‌توانند آزادی یک ملت را به‌ارمغان بیاورند. این می‌تواند یک جمهوری را محقق کند و گاهی اوقات آن جمهوری ۲۵۰سال دوام خواهد آورد و من دعا می‌کنم ۲۵۰سال دیگر نیز دوام بیاورد. من برای مردم ایران نیز همین آرزو را دارم.
می‌دانید، من شورای ملی مقاومت ایران را زیر نظر داشته‌ام، در زمان حضورم در کنگره، در زمان مدیریت اطلاعات مرکزی، در زمان وزارت امور خارجه و اکنون به‌عنوان یک شهروند آمریکایی. من همه کارهایی را که این گروه انجام داده است، تماشا کرده‌ام؛ و تماشا کرده‌ام که چه کارهایی انجام نداده است. درخواست نیروی نظامی آمریکایی در داخل ایران را نکرد. درخواست تغییر رژیم از خارج را نکرد. از غرب چیزی جز حمایت از اپوزیسیون ایران و فشار بر رژیم نخواست تا روز فرجام نهایی آن، زودتر و با قطعیت بیشتری فرا برسد. این تمام چیزی است که تا به‌حال خواسته شده است. این دقیقاً چگونگی وقوع انقلاب‌هاست. این دقیقاً دلیلی است که رژیم‌های موجود، مذهبی، سرکوبگر و تروریستی روزی به پایان نهایی خود خواهند رسید.
پس چه کار قرار است بکنیم؟ چگونه قرار است این‌را به‌پیش ببریم؟ تمرکز سخنان امروزم، رو به پیش است. چگونه این‌را به‌پیش ببریم؟ و برای کسانی از شما که عزیزان یا اعضای خانواده‌تان را به‌دست این رژیم وحشی از دست داده‌اید، ما هرگز نباید تاریخ و اهمیت حرکت به پیش را فراموش کنیم که بر اساس یادآوری و بزرگداشت آن افرادی است که خانواده یا عزیزان‌شان را به‌خاطر سبعیت رژیم از دست داده‌اند. شما همیشه در دعاهای من و خانواده‌ام خواهید بود و همیشه در افکار من خواهید بود وقتی به راهی برای رسیدن به نتیجه‌یی فکر می‌کنم که مردم ایران به تماماً شایستهٔ آن هستند. با هم بمانید، متحد بمانید، به‌عنوان یک جامعه با هم باشید. در یک بعدازظهر شنبه گردهم بیایید، زمانی که می‌توانستید کارهای زیاد دیگری انجام بدهید، تا وظیفه‌ای را که در پیش داریم و کار خوبی را که می‌توانیم برای حمایت از اپوزیسیون در داخل کشورشان انجام دهیم، به خود یادآوری کنیم.
موضع بگیرید، به‌طور مداوم و از صمیم قلب و با اعتقاد به این‌که حق با شماست و هدف‌تان، مقصودتان روزی محقق خواهد شد، موضع بگیرید. حق خدادادی همه انسان‌ها برای زندگی در یک جامعه آزاد و مرفه، روزی در داخل ایران ریشه خواهد دواند. من می‌دانم که چنین خواهد شد. این وظیفه خطیر ما است که به تحقق آن کمک کنیم. دعا می‌کنم که رهبران ما در غرب، اینجا در ایالات متحده و جاهای دیگر، از فرصت فوق‌العاده‌ای که امروز برای حمایت از مردم ایران در آرزوهایشان برای آزادی پیش آمده، استفاده کنند. من کاملاً اطمینان دارم که طولی نخواهد کشید که این شانس را خواهم داشت که با شما باشم و ما این فرصت را خواهیم داشت که از یک رهبری ایرانی بشنویم که به‌درستی توسط مردم ایران انتخاب شده است. چه روز باشکوهی خواهد بود.
وقتی آن روز فرابرسد، ایران جایگاه شایسته خود را در میان ملت‌هایی که به کرامت اولیه انسانی احترام می‌گذارند، خواهد گرفت. در آن روز، ایران جایگاه خود را با مجموعه‌یی از رهبران خواهد گرفت که به حق اساسی هر پدر و مادری برای تربیت فرزندان‌شان به روشی که خود انتخاب می‌کنند، برای هر معلمی برای آموزش فرزندان‌شان در مورد چیزهایی که بیشترین اهمیت را دارند و برای هر جامعه‌یی در ایران جهت تعیین مسیر خود، احترام می‌گذارند.
آرزوها عمیق هستند. کاری که شما تا به امروز انجام داده‌اید، قدرتمند است. برای آن سپاسگزارم. خدا شما را، خدا خانم رجوی را و مردم بزرگ ایران را حفظ کند. از همه شما بسیار سپاسگزارم. متشکرم.

آیا مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران نیاز به تشریح و روشنگری دارند یا راه حل؟ آیا در این سه موضوع، ناشناخته‌هایی برای مخاطب ایرانی هست؟

از آن‌جا که تخریب سیاست حاکمیت آخوندها تا درونی‌ترین زوایای زندگی مردم ایران اثر گذاشته است، هیچ وجهی از زندگی شخصی و اجتماعیِ مردم ایران نیست که موجب شناخت و آگاهی آن‌ها نشده باشد.

بنابراین مسأله‌ی مبرم و بالفعل ایران‌زمین، راه حل نجات از این وضعیت است. مسأله‌ی مبرم ایران، روشن شدن جایگزین(آلترناتیو)‌ حاکمیت ملایان است. فصل جدید صحنه‌ی سیاسیِ ایران، رقم زدن این دو عنصر تنیده در هم است: راه نجات و جایگزین سیاسی.

برای تشریح این وضعیت، روز ۲۴ آبان ۱۴۰۴به‌مناسبت ششمین سالگرد قیام آبان ۱۳۹۸، کنوانسیون ایران آزاد ــ ۲۰۲۵، توسط مقاومت ایران در واشنگتن برگزار شد. محور اصلیِ این کنوانسیون، «نقشه‌مسیر جمهوری دموکراتیک در ایران» بود.

به موازات این کنوانسیون بزرگ، روزهای ۲۳ و ۲۴آبان، آکسیون‌های ایرانیان آزاده به‌مناسبت سالگرد قیام آبان ۹۸ و برای همبستگی با قیام سراسری، در شهرهای استکهلم، مالمو، کلن، هایدلبرگ، اسلو و کپنهاگ برگزار شد.

در کنوانسیون ایران آزاد ــ ۲۰۲۵،‌ نتایج نهایی و جمع‌بندیِ قیام آبان ۹۸ در انواع بیان‌ها تشریح شد: ضرورت سازماندهی به‌عنوان تنها روش تضمین تداوم قیام و انقلاب،

دوری جستن از توسل به هرگونه راه حل در درون حاکمیت،

اتخاذ روش قاطع و رادیکال در مبارزه با حاکمیت،

نفی هرگونه دیکتاتوری در گذشته و آینده‌ی ایران

 و تأکید بر راه حل سوم به‌عنوان تنها راه ملی و مردمی برای پایان دادن به دیکتاتوریِ اشغال‌گر ایران.

سخنرانان در این کنوانسیون به تشریح وجوه گوناگون این الگوها و راه‌حل‌ها پرداختند. نمونه‌های زیر،‌ گزیده‌یی از بررسی و بیان «تغییر در ایران، مسأله اساسی دوران» هستند.

***

 مریم رجوی:  «امروز ششمین سالگرد قیام بزرگ آبان است. تشکیل این اجتماع فرصتی مغتنم است برای بازاندیشی درباره مهم‌ترین موضوعی که مسأله اساسی زمانه ماست: تغییر در ایران چگونه ممکن است؟ این تحولی است که اثرات زنجیره‌یی عمیقی بر منطقه و جهان دارد.

 همه می‌بینیم که حاکمیت آخوندها، پایگاه اجتماعی‌اش تحلیل رفته و از هر جهت فرسوده و ناتوان است. یک‌سوم جمعیت کشور، یک انبار باروت را تشکیل داده‌اند. از این شرایط است که نیروی سازمان‌یافته مقاومت به‌صورت کانون‌های شورشی بپا خاسته است.

 اما سؤال اصلی این است که تغییر چگونه و از چه راهی ممکن است؟ راه‌حل ایران، تغییر رژیم به‌دست مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته آن‌هاست.  همان راه‌حل اصیل، مردمی، مستقل و آزادی‌بخش؛ همان راه و رسمی که در تندبادهای کشتار و قتل‌عام و شیطان‌سازی پابرجا و سربلند مانده است.

خامنه‌ای اعتراف کرد که قیام آبان سازمان‌یافته بود. اما از این به بعد بسا سازمان‌یافته‌تر و بسا آماده‌تر به مصاف شما آمده و خواهند آمد. آن‌ها هستند که سرنوشت یک انقلاب را تعیین می‌کنند. انسان‌های مصممی که از فدای هستی خود نمی‌هراسند.

برنامه ما برای ایران فردا، ترجمان همین رزم و رنج‌هاست. از این رو تضمین می‌کند که مردم ما آینده‌یی داشته باشند بدون شکنجه، بدون اعدام، بدون قوانین شرع آخوندی، بدون تبعیض دینی، بدون تبعیض جنسی و بدون تبعیض ملی. برای تحقق این هدف، دست یاری به‌سوی عموم هموطنان دراز می‌کنم و همه دولت‌ها را فرا می‌خوانم که مبارزه مردم ایران و نبرد جوانان شورشگر با سپاه پاسداران را به‌رسمیت بشناسند.»

مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱: «امروز کجا هستیم و فردا به کجا خواهیم رفت؟ کشوری که وضعیت داخل آن را می‌بینیم رژیمی که نامشروع است و ساختن محلی که همه زنان و مردان بتوانند در آن شکوفا بشوند و آزادی را داشته باشند که شایسته آن هستند.

این اپوزیسیون، واقعی است و آزادی مردم ایران می‌تواند محقق شود و خواهد شد. ما می‌دانیم که این رژیم ضعیف است و به‌لحاظ بین‌المللی بیش از هر زمانی ایزوله است. هم‌چنین مشروعیت این رژیم در داخل ایران صفر است.»

 دکتر صوفی سعیدی استاد روابط بین‌الملل، عضو شورای ملی مقاومت: «راه‌حل تغییر وجود دارد. اکنون زمان آن است. به‌طور حساس آلترناتیو دموکراتیک وجود دارد. آلترناتیو، شورای ملی مقاومت ایران است. امروز آماده است که یک انتقال قدرت با یک نقشه‌مسیر و برنامه‌یی پس از انقلاب پیش ببرد که ریشه آن در برنامه ده ماده‌یی خانم مریم رجوی است. تاریخ به ما می‌آموزد که انقلاب‌ها فقط با احساسات به پیروزی نمی‌رسند بلکه موفقیت آنها با آمادگی و تشکیلات و ایده‌هایی است که به حکومت منتقل می‌شود. این دقیقاً علت این است که چرا شورای ملی مقاومت نه فقط جایگزین مناسبی است بلکه غیرقابل اجتناب است.»

جان برکو رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان، ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹: «من هرگز در کنوانسیون یا گردهمایی سخنرانی نکردم که حتی نزدیک بشود به شور و اشتیاق و انرژی که امروز در این سالن با هم مشاهده می‌کنیم. باید به همه ادای احترام کنم. به شورای ملی مقاومت. به مردمی که هرگز حاضر نشدند شکست را بپذیرند. باید از ساکنان اشرف یاد کنیم که برای این مدت طولانی فداکاری کردند.

من روی سه نکته متمرکز می‌شوم. این رژیم چهل و چند سال تلاش کرده است با بربریت علیه مردم ایران پیش برود. مشخصه آن، عدم بردباری و بی‌رحمی و وحشانیت است و عدم فهم آزادیخواهان و این‌که اصلاً حکومت یعنی چه؟ آنها نفهمیده‌اند که اصلاً حکومت چیست و من این را می‌گویم تا جایی ثبت شود.»

کارلا سندرز سفیر آمریکا در دانمارک، گرینلند و جزایر فارو، ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱: «برای من یک افتخار است که به شما در این گردهمایی می‌پیوندم. این فقط یک کنوانسیون نیست این ابراز یک حقیقت سیاسی است که مردم ایران نه فقط دیکتاتوری را رد می‌کنند بلکه هم‌اکنون یک آلترناتیو دارند که می‌تواند این دیکتاتوری را جایگزین کند. من با اطمینان کامل می‌گویم شورای ملی مقاومت یک اپوزیسیون روی کاغذ نیست، بلکه یک دولت در انتظار با حمایت جنبشی است که زندان، اعدام، تبعید و تروریسم را پشت سر گذاشته است.»