صدمین هفتهٔ کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» تجلیگاه دیالکتیک میان ارادهٔ معطوف به آزادی و ماشین سرکوب حکومتی است که در بحرانیترین دوران حیات خود بهسر میبرد. این حرکت که در دوم دیماه ۱۴۰۴ به نقطهعطف صد هفته ایستادگی مستمر رسیده است، اکنون از مرزهای فیزیکی زندانها فراتر رفته و به یک پدیده اجتماعی و سیاسی فراگیر تبدیل شده است؛ پدیدهیی که ۵۵زندان در سراسر کشور را به هم پیوند میدهد.
کالبدشکافی استبداد و کارکرد ارعاب
درک روشن از چرایی تشدید اعدامها در ماههای اخیر، بدون درک بنبستهای ساختاری رژیم حاکم ممکن نیست. آمار تکاندهندهٔ ۳۵۷ اعدام تنها در ماه آذر و فراتر رفتن شمار اعدامشدگان در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۲۰۰۰تن – که افزایشی ۲برابری نسبت به سال گذشته را نشان میدهد – گویای یک «وضعیت فوقالعاده بحرانی» است. حکومت در مواجهه با گرداب بحرانهای لاعلاج اقتصادی-اجتماعی از جمله گرانی ادواری بنزین و سقوط ارزش پول ملی، به تنها ابزار باقیمانده در جعبهابزار حکمرانی خود، یعنی «تولید وحشت» متوسل شده است. این سبعیت افسارگسیخته، تلاشی مذبوحانه برای پیشگیری از اعتراضات قریبالوقوعی است که ریشه در فقر گسترده و فساد نهادینه دارد. در واقع، طناب دار در اینجا نه به مثابهٔ ابزار عدالت، بلکه بهعنوان ستون فقرات حفظ «بحران مشروعیت» عمل میکند.
جغرافیای پایداری: از سلول تا خیابان
آنچه کارزار سهشنبههای نه به اعدام را از جنبشهای مشابه متمایز میکند، تداوم و گسترش دامنه آن است. پیوستن بند زنان زندان یزد در هفتهٔ صدم، نشان از این دارد که صدای مقاومت حتی در بستهترین لایههای امنیتی نیز طنینانداز است. این ایستادگی، بهعنوان «پرشکوهترین مقاومت تاریخ زندانها» توانسته است هیمنهٔ پوشالی چوبههای دار را در ذهن جامعه بشکند.
همزمان با اعتصاب غذای زندانیان «سرموضع»، در بیرون از حصارها نیز بیش از ۱۰۰پراتیک انقلابی در ۸۰شهر میهن به ثبت رسیده است. این همافزایی میان «درون» و «برون»، نظم سیاسی حاکم را با چالشی جدی مواجه کرده است. شعارهایی نظیر «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»، مرزبندی صریح این جنبش را با هر گونه بازگشت به استبداد گذشته یا استمرار استبداد دینی فعلی نشان میدهد و مسیری به سوی یک دولت دموکراتیک و کثرتگرا ترسیم میکند.
بحران درونی و انزوای بینالمللی
تحلیل رفتار سیاسی حاکمیت در قبال این کارزار، پرده از شکافهای عمیق در بدنه قدرت برمیدارد. «جنگ گرگها» در مجلس بر سر گرانیها و هراس از قیام، همزمان با واکنشهای سراسیمه به قطعنامههای حقوقبشری سازمان ملل، نشاندهنده لرزانی پایههای قدرت است. در حالی که جامعه جهانی تحت فشار افکار عمومی و قطعنامههای ملل متحد، مسئولیت خود را در برابر این اعدامها بازمیشناسد، رژیم در داخل با رویگردانی نسل جوان و گسترش فعالیتهای کانونهای شورشی مواجه است.
یلدای مقاومت و افق پیشرو
تقارن صدمین هفتهٔ این کارزار با آیینهای شب یلدا، معنایی نمادین به این مبارزه بخشیده است. در حالی که استبداد میکوشد یلدا را به شبی برای فراموشی بدل کند، زندانیان و خانوادههایشان آن را به «یلدای مقاومت» پیوند زدهاند. پیام این ۱۰۰هفته روشن است: اگر چه شب استبداد طولانی و سرد است، اما ارادهٔ معطوف به لغو حکم اعدام و برچیدن بساط بیداد، بر ماشین کشتار پیروز خواهد شد.
این کارزار ثابت کرد که زندان دیگر نه نقطهٔ پایان مبارزه، بلکه کانون پیشروی مقاومت است. فریادهای «نه به اعدام» در ۵۵زندان کشور، نه یک استغاثه، بلکه یک کنش سیاسی آگاهانه برای پایان دادن به دور تسلسل خشونت و استبداد در ایران است. استواری این زندانیان نشان داد که به تعبیر بیانیههای این کارزار، «طناب دار جلاد بر گردن دماوند هرگز اثر ندارد».
صدمین هفتهٔ سهشنبههای نه به اعدام با ۱۱۶ پراتیک کانونهای شورشی گرامی باد!
۱۱۶پراتیک در ۸۰شهر میهن علیه رژیم اعدام
در صدمین هفتهٔ کارزار سهشنبههای نه به اعدام، ۸۰شهر میهن شاهد برگزاری ۱۱۶ پراتیک علیه ماشین اعدام و کشتار خامنهای ضحاک بود. این فعالیتها که با درود به زندانیان سرموضع و شعارهای «سر خم قدغن»، «طناب دار جلاد بر گردن دماوند هرگز اثر ندارد» صورت گرفت، پیام پایداری در برابر رژیم اعدام و قتلعام را در سراسر ایران طنینانداز کرد.
نمونههایی از پلاکاردها و دستنوشتهها و شعارهایی که پایداری و خشم انقلابی و مردمی علیه جلادان حاکم را همراه با گرامیداشت شهیدان و حمایت از زندانیان مقاوم و سرموضع، در جای جای ایران به اشکال مختلف بازتاب داند، بدینقرار است:
- اصفهان: درود بر زندانیان با صد هفته اعتصاب غذا علیه اعدام
- کازرون: گلگذاری برای یاران بیمزار بهروز احسانی و مهدی حسنی: قسم به خون یاران ایستادهایم تا پایان
- قزلحصار: گلگذاری بهیاد شهیدان بیمزار مهدی حسنی و بهروز احسانی
- دهدشت: درود بر زندانی مقاوم با یکصد هفته اعتصاب غذا بر علیه اعدام
- الیگودرز: صدمین هفته کارزار سهشنبههای نه به اعدام گرامی باد
- پیرانشهر: صد هفته اعتصاب، صد هفته مقاومت، صد هفته ایستادگی علیه اعدام
- اهواز: نه به اعدام احسان فریدی، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی، درود بر زندانیان مقاوم
- بم: نه به اعدام قهرمان بوکس محمدجواد وفایی ثانی
- شهریار: درود بر زندانیان با صد هفته اعتصاب غذا بر علیه اعدام
- تهران: نه به اعدام قهرمان بوکس محمدجواد وفایی ثانی. نه به اعدام کریم خجسته. نه به اعدام احسان فریدی
- تهران: صد هفته اعتراض، صد هفته فریاد علیه اعدام، علیه ظلم و نه به اعدام
- رباط کریم: نه به اعدام زندانیان سیاسی – زندانی سیاسی آزاد باید گردد
- رودسر: صد هفته حمایت بیدریغ خانوادهها از کارزار علیه اعدام
- اردبیل: طناب دار جلاد بر گردن دماوند دیگر اثر ندارد
- شوش: صد هفته اعتصاب صد هفته ایستادگی علیه اعدام
- رشت: به یاد یاران خاموش اما پرجوش و خروش در صدمین هفته کارزار علیه اعدام.
- اندیمشک: یکصدمین هفته کارزار علیه اعدام گرامی باد
- بافق: زندانی سیاسی آزاد باید گردد
- زرینشهر: درود بر زندانیان در ۵۵ زندان در صدمین هفته
- بندرعباس: در صدمین هفته کارزار به حمایت برخیزید
- تاکستان: صد هفته مقاومت، صد هفته اتحاد کارزار نه به اعدام
- سنندج: به صدمین هفته کارزار سهشنبهها درود میفرستیم
- سیرجان: صد هفته اعتصاب، صد هفته ایستادگی علیه اعدام
- قزوین: نه به اعدام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی ثانی
- قشم: نه به اعدام نخبگان ایران
- قم: درود بر زندانیان با صد هفته اعتصاب غذا
- کیش: این آخرین پیامه اعدام کنی قیامه سهشنبههای نه به اعدام
- گلپایگان: صدمین هفته کارزار علیه اعدام گرامی باد
- گناباد: درود بر زندانیان مقاوم در زندان
- نطنز: صد هفته اعتراض، صد هفته فریاد علیه اعدام علیه ظلم و بیداد
شمار دیگری از شهرهای مهین که پراتیکهای صدمین هفته «کارزار سهشنبههای نه به اعدام» در آنها صورت گرفت عبارتند از: آبادان، ابهر، ایرانشهر، بیرجند، تبریز، جهرم، زنجان، لار، دورود، اندیمشک، بابل، بابلسر، بروجرد، ایلام، جلفا، جوانرود، خرمآباد، دامغان، رفسنجان، رودبار، زاهدان، ساری، سبزوار، سقز، سمنان، شاهینشهر، شهربابک، شهمیرزاد، شهرکرد، شوشتر، شیراز، شیروان، قائمشهر، قروه، کاشمر، کرج، کرمان، کرمانشاه، گچساران، گرگان، گرمسار، لاهیجان، مرودشت، مشکینشهر، مشهد، میاندوآب، ملایر، میبد، نهاوند، نیشابور و همدان.
در حالیکه رژیم بحرانزدهٔ آخوندی ماشین اعدام را باشتاب فزاینده به حرکت درآورده تا با کشتار و ارعاب، مانع فوران اعتراضات و خشم مردم به ستوه آمده شود، ۱۱۶پراتیک در ۸۰شهر میهن نشان داد که کارزار بیوقفه در برابر شقاوت جلاد و برای شکستن هیمنهٔ دار ادامه دارد و رو به گسترش است. این فعالیتهای اختناقشکن در صدمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، گواه روشنی است بر عمق و دامنهٔ مقاومت عمومی و شکست محتوم رژیم اعدام و قتلعام در برابر زندانیان مقاوم و شورشگران برای آزادی در سراسر ایران.
شبکه خبری بگونه 