صدای بازداشت شدگان ایران، یک‌شنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴- براساس گزارش یک منبع مطلع، روز ۶دی‌ماه ۱۴۰۴، به زندانی سیاسی سعید ماسوری ابلاغ شده است که به‌دلیل مشارکت در فعالیت‌ها و انتشار بیانیه‌هایی در مخالفت با اعدام‌ها، امکان ملاقات حضوری و کابینی با خانواده از او سلب شده است. این منبع تأکید کرده است که ممنوع‌الملاقاتی سعید ماسوری، مستقیماً با فعالیت‌های اخیر او در زمینه اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها مرتبط است.

محرومیت از ملاقات، یکی از روش‌های هدفمند و متداول جهت فشار روانی بر زندانیان سیاسی محسوب می‌شود تا تاثیر مستقیم بر وضعیت روحی آنان و خانواده‌هایشان وارد شود.

در باره زندانی سیاسی سعید ماسوری

سعید ماسوری از زندانیان سیاسی باسابقه و از حامیان فعال کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» است؛ کارزاری که با هدف جلب توجه افکار عمومی به‌پیامدهای انسانی و حقوقی مجازات اعدام شکل گرفته و مورد حمایت شمار زیادی از زندانیان سیاسی، خانواده‌ها و کنشگران مدنی قرار دارد. مشارکت او در این کارزار، از جمله امضای بیانیه‌ها و ارسال پیام‌های اعتراضی از داخل زندان، موجب افزایش حساسیت نهادهای امنیتی نسبت به‌فعالیت‌هایش شده است.

بر اساس گزارش منابع مطلع، سعید ماسوری در روزهای اخیر علاوه بر ممنوع‌الملاقات شدن، با تهدیدهای شفاهی نیز روبه‌رو بوده و به او هشدار داده شده است که در صورت ادامه مخالفت با مجازات اعدام، با محدودیت‌های بیشتری مواجه خواهد شد. این در حالی است که خانواده او در سال‌های گذشته، ملاقات حضوری را یکی از معدود راه‌های حفظ ارتباط و اطلاع از وضعیت جسمی و روحی وی می‌دانستند.

سعید ماسوری هم‌اکنون در زندان قزلحصار کرج دوران محکومیت خود را سپری می‌کند و به‌همراه هم‌پرونده‌ای‌اش غلامحسین کلبی، به‌زودی وارد بیست‌وپنجمین سال حبس بدون حتی یک روز مرخصی خواهد شد.

بازداشت به هنگام ورود به ایران

او متولد سال ۱۳۴۴ در خرم‌آباد است و تحصیلات خود را در رشته پزشکی در آلمان و نروژ ادامه داده بود. سعید در ۱۹ دی ۱۳۷۹ هنگام ورود به ایران در شهر دزفول بازداشت شد و پس از چهار ماه بی‌خبری، خانواده‌اش از محل نگهداری او مطلع شدند. وی در ابتدای بازداشت به‌مدت ۱۴ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز تحت بازجویی قرار داشت و سپس به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

در سال ۱۳۸۱ دادگاه انقلاب تهران او را به‌اتهام «محاربه» به‌اعدام محکوم کرد که این حکم در نهایت به‌حبس ابد کاهش یافت. او در دوران حبس موفق به‌اخذ مدرک کارشناسی شد، اما از مهر ۱۳۹۰ از ادامه تحصیل و حتی حق استفاده از تلفن محروم گردید.

سعید ماسوری در سال‌های گذشته بارها در اعتراض به‌شرایط نگهداری و رفتارهای غیرانسانی با زندانیان سیاسی دست به‌اعتصاب غذا زده است. از جمله در مرداد ۱۳۹۵، پس از انتقال به‌بند فوق‌امنیتی، به‌همراه تعدادی از زندانیان برای مدت ۴۰ روز اعتصاب غذا کرد.

در مرداد ۱۴۰۲ به‌همراه شماری از زندانیان سیاسی قدیمی به‌زندان اوین منتقل شد، اما یک ماه بعد، با برخورد خشونت‌آمیز گارد زندان، به‌قزلحصار بازگردانده شد. این انتقال در حالی صورت گرفت که طی سال‌های حبس، او همواره از دسترسی به‌درمان مناسب در مراکز درمانی محروم بوده است.

همچنین در پنجم مرداد ۱۴۰۴، پس از حمله نیروهای امنیتی به‌بند زندانیان سیاسی زندان قزلحصار، سعید ماسوری به‌زندان زاهدان منتقل شد، اما در پی واکنش‌های داخلی و بین‌المللی، مجدداً به‌زندان قزلحصار بازگردانده شد.

ممنوع‌الملاقات شدن سعید ماسوری به‌دلیل مخالفت مسالمت‌آمیز با مجازات اعدام، مصداقی از اعمال فشار روانی و مجازات مضاعف علیه این زندانی سیاسی و خانواده او به‌شمار می‌رود.