نامه علی یونسی از زندان قزلحصار به مناسبت چهلم جانباختگان خیزش دیماه
در آستانه چهلم جانباختگان خونین دیماه ۱۴۰۴، یکی از خونبارترین فصلهای تاریخ معاصر ایران، علی یونسی، دانشجوی نخبه زندانی محبوس در زندان قزلحصار کرج، با نگارش نامهای نوشت:
«ما مردمی هستیم با تاریخ و فرهنگی سرشار از حماسه. اما دی ماه خونین فراتر از حماسه بود.
در کدام حماسهای دختران از کاوهها و پسران از سیاوشها شجاعترند؟ در کدام حماسهای دیو سیاه شب این چنین از هیچ جنایتی دریغ نمیکند؟ به راستی در کدام حماسه مادران داغدار بر مزار فرزندانشان رقصیدند و شعر خواندند و کف زدند؟ ببینید چگونه حماسه نیز در برابر ایران تعظیم کرده است.
در برابر چنین حماسهای اگر ضرورتی نبود، کلامی برای گفتن نداشتم زیرا هیچ واژهای را توان وصف آن نیست. اما همین بهای سنگین و همین شکوه گلهای در خون غلتیده، مسئولیت و دِینی سنگین را بر گردن ما میگذارد. به خاطر تک تک همین کودکان، جوانان، دانشجویان و زنان و مردان ما محکومیم به از پا ننشستن، محکومیم به پیروز شدن و محکومیم به ساختن آن روزی که آرزویش را داشتند….
قسم به خون یاران، ایستاده ایم تا پایان»
