شورشگر دلیر امیر حسین حاتمی

شورشگر دلیر امیر حسین حاتمی

شورای ملی مقاومت ایران -سربرگ

اعدام جنایتکارانه و سربدار شدن شورشگر دلیر امیرحسین حاتمی ۱۸ساله

خانم مریم رجوی: اعدام این شورشگر دلیر نشان دیگری از درماندگی رژیم در مقابل خشم مردم و ترس از بالا‌گرفتن قیام برای سرنگونی است. این اعدامهای پیاپی باید از سوی جامعه جهانی محکوم و توسط شورای امنیت ملل‌متحد مورد رسیدگی قرار گیرد

شورشگر شهید امیرحسین حاتمی در بازجویی: هدف من براندازی نظام بود

و برای پیدا کردن اسلحه گرم و مهمات به این مکان حمله و وارد آن شدم

صبح پنجشنبه ۱۳فروردین شورشگر دلیر امیرحسین حاتمی۱۸ ساله از جوانان قیام‌آفرین دیماه ۱۴۰۴ به اتهام محاربه و افساد فی الارض در یک اقدام جنایتکارانه توسط دژخیمان فاشیزم دینی حاکم در ایران اعدام و سربدار شد.

قضاییه جلادان صبح امروز اعلام کرد امیر حسین که توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران دستگیر شده بود در قیام دیماه «به همراه تعداد دیگری از آشوب‌گران به یکی از مکانهای نظامی دارای طبقه‌بندی تهران تعرض کرده و پس از تخریب، اقدام به آتش زدن آن کردند… اغتشاشگران تروریست با وجود رؤیت تابلوهای نوشتاری و هشداری شروع به سنگ‌پرانی و ورود به حریم آن می‌کنند. با مهیا شدن فرصت از طریق انسداد خیابان و آتش‌سوزیهای پراکنده مسیر امداد را بسته و ساختمان را محاصره می‌کنند. اوباش با بالا رفتن از دیوار و حصار تخریب شده وارد حیاط ساختمان می‌شوند (میزان-۱۳ فروردین).

اشاره قضاییه جلادان به تهاجم دلیرانهٴ شورشگران به پایگاه ۱۸۵ بسیج سپاه پاسداران در خیابان دماوند در شرق تهران، به آتش کشیدن و مصادرهٴ بخشی از سلاحهای آن در شبانگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ است.

قضاییه جلادان می‌افزاید: حاتمی در جریان بازپرسی صراحتاً اعتراف کرده است «هدف من از حضور در اغتشاشات براندازی نظام بوده و با هدف پیدا کردن اسلحه گرم و مهمات به این مکان حمله کرده و وارد آن شدم».

امیرحسین روز سه‌شنبه ۱۱فروردین بهمراه چهار شورشگر زندانی دیگر در قزلحصار، محمدبیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی و شاهین واحد‌پرست به انفرادی منتقل شدند. آنها در شعبه۱۵ بیدادگاه ضدانقلاب تهران به ریاست دژخیم ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شده‌اند.

خانم مریم رجوی اعدام جنایتکارانه شورشگر دلیر امیرحسین حاتمی را نشانه دیگری از درماندگی فاشیزم دینی حاکم در مقابل خشم مردم و ترس رژیم از بالا‌گرفتن قیام برای سرنگونی خواند و خواستار محکوم کردن اعدامهای پیاپی در ایران از سوی جامعه جهانی و رسیدگی به این موضوع از سوی شورای امنیت ملل‌متحد شد.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۳ فروردین ۱۴۰۵ (۲ آوریل ۲۰۲۶)