اعدام زندانیان مجاهد
همزمان با موج فزاینده اعدامها در ایران، «گروه دوستان ایران آزاد» در پیامی در شبکه ایکس به تاریخ چهارشنبه ۱۲ فروردین، با اشاره به اعدام یک زندانی سیاسی نوشت: «او از جلاد خود و کسانی که او را بهدلیل عضویت در سازمان مجاهدین خلق زندانی کرده بودند، قویتر است».
بر اساس این گزارش، پویا قبادی که به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق بازداشت شده بود، از شرکت در «اعتراف تلویزیونی ساختگی» خودداری کرد و به بازجوی خود گفت: «من مصاحبه نخواهم کرد». او در ۳۱ مارس ۲۰۲۶ اعدام شد.
در این پیام تأکید شده است: «او هرگز در برابر رژیم سر تعظیم فرود نیاورد»؛ توصیفی که به نمادی از مقاومت در برابر فشارهای امنیتی و سرکوب سیستماتیک تبدیل شده است.
در همین حال، سازمان عفو بینالملل با اشاره به وضعیت زندانیان سیاسی اعلام کرد: «همه این افراد پیش از محکومیت، در بازداشت تحت شکنجه و سایر بدرفتاریها از جمله ضربوشتم، شلاق، حبس انفرادی طولانیمدت و تهدید به مرگ با اسلحه قرار گرفتهاند». این سازمان همچنین تأکید کرد: «مجازات اعدام حق حیات را نقض میکند و نهایت مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز است».
بهگفته این نهاد حقوق بشری، اجرای احکام اعدام پس از «محاکمات بهشدت ناعادلانه» و بر اساس اعترافات اجباری، مصداق اعدامهای خودسرانه است و جامعه جهانی باید «فوراً» رژیم ایران را برای توقف این روند تحت فشار قرار دهد.
روزنامه سان: آخرین آرزوی منتقد شجاع ایران، سرنگونی رژیم جنگزده
مجاهد خلق محمد تقوی، ۵۸ساله
روزنامۀ سان لندن در گزارشی تکاندهنده به تاریخ سهشنبه ۱۱ فروردین، از آخرین لحظات زندگی یک زندانی سیاسی در ایران نوشت که او در آستانه اعدام، در پیامی ویدیویی «خواستار سرنگونی رژیم جنگزده» شد؛ روایتی که بار دیگر ابعاد سرکوب و اعدامهای سیستماتیک توسط رژیم ایران را آشکار میکند.
بر اساس این گزارش، محمد تقوی، ۵۸ ساله، پیش از اعدام خود اعلام کرد: «اگر چه زیر سایه چوبه دار زندگی میکنیم، اما محکمتر از همیشه ایستادهایم». او همچنین تأکید کرد: «نقش شما در به ثمر رساندن کارزار سرنگونی رژیم بینظیر و غیرقابل جایگزین است».
این زندانی سیاسی به همراه اکبر دانشورکار، از اعضای منتسب به سازمان مجاهدین خلق، در ۳۱ مارس ۲۰۲۶ اعدام شد. گزارشها حاکی است که این افراد پس از بازداشت در سال ۲۰۲۴، ماهها در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت شکنجههای شدید—از جمله ضربوشتم، شلاق، تهدید به مرگ و حبس انفرادی طولانی—قرار داشتهاند.
در ادامه این روند، دو زندانی دیگر این پرونده، بابک علیپور و پویا قبادی نیز بهصورت مخفیانه اعدام شدند؛ در حالی که دو نفر دیگر همچنان در خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند. بر اساس گزارش سازمان عفو بینالملل، این اعدامها بدون اطلاع قبلی به خانوادهها و وکلا و پس از «محاکمات بهشدت ناعادلانه» انجام شده است.
در یکی از تصاویر منتشر شده، تقوی تابلویی در دست دارد که روی آن نوشته شده است: «اگر بهای زنده ماندن، محکوم کردن نام سازمان مجاهدین خلق ایران است، پس ننگ بر چنین زندگیای!»؛ پیامی که به نمادی از ایستادگی در برابر فشارهای امنیتی تبدیل شده است.
همچنین در یادداشتی از زندان، دانشورکار با اشاره به اعدامهای پیشین نوشت: «تا آخرین نفس در موضع خود ثابتقدم خواهم ماند» و از آمادگی خود برای «فدا کردن جان» سخن گفت.
این گزارش در حالی منتشر میشود که بهگفته ناظران، رژیم ایران طی دههها با اتکا به اعدام و سرکوب، تلاش کرده هر گونه مخالفت سازمانیافته را از بین ببرد. آمارها نشان میدهد این رژیم یکی از بالاترین نرخهای اجرای حکم اعدام در جهان را دارد و از این ابزار بهطور گسترده برای ایجاد فضای رعب در جامعه استفاده میکند.
در همین حال، مریم رجوی اعلام کرد: «اعدامهای وحشیانه نشاندهنده ترس و استیصال رژیم در برابر مردم و مقاومت است» و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای توقف این روند شد.
گزارش سان در نهایت تأکید میکند که همزمان با تشدید بحرانهای داخلی و خارجی، رژیم ایران با افزایش اعدامها و سرکوب، تلاش دارد کنترل خود را حفظ کند؛ رویکردی که بهگفته منتقدان، تنها نشاندهنده ضعف و هراس این رژیم از اعتراضات مردمی و مقاومت سازمانیافته است.
محکومیتهای جهانی اعدام زندانیان سیاسی در ایران؛ از کنگره آمریکا تا پارلمان اروپا خواستار اقدام فوری شدند
محکومیتهای جهانی اعدام زندانیان سیاسی در ایران
در پی اعدام چهار زندانی سیاسی در ایران طی دو روز، موجی از محکومیتهای بینالمللی از سوی سیاستمداران، نمایندگان پارلمانها، سازمانهای حقوقبشری و نهادهای مدافع حقوقبشر بهراه افتاد. شماری از مقامات آمریکایی و اروپایی، این اعدامها را بخشی از سرکوب سیاسی در ایران دانسته و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای توقف اعدام زندانیان سیاسی و حفاظت از جان زندانیان در معرض خطر شدند. همزمان، گروه دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا، فدراسیون حقوقبشر ایتالیا و انجمنهای حقوقبشری با ارسال نامههایی به سازمان ملل و اتحادیه اروپا، نسبت به افزایش اعدامها بهویژه در شرایط بحران و جنگ هشدار داده و خواستار فشار بینالمللی علیه حکومت ایران شدند.
رودی جولیانی
اعدام دو مجاهد دیگر توسط رژیم آخوندی
رژیم ایران دو زندانی سیاسی دیگر از مجاهدین را اعدام کرد؛ پویا قبادی، ۳۳ ساله، مهندس برق، و بابک علیپور، ۳۴ ساله، فارغالتحصیل حقوق.
این اعدامها پس از آن صورت میگیرد که رژیم روز دوشنبه نیز اعدام دو زندانی سیاسی دیگر، اکبر دانشورکار، و محمد تقوی، را اعلام کرده بود؛ این افراد به عضویت در (مجاهدین خلق) متهم شده بودند.
رژیم این افراد را به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و «قیام مسلحانه» متهم کرده است.
این اعدامها در میانه شرایط جنگی، نشاندهنده آن است که رژیم آخوندها بیش از هر چیز نگران ایرانیانی است که بهدنبال تغییر بوده و علیه پاسداران در داخل ایران مبارزه میکنند.
دکتر آلخو ویدال-کوادراس
رژیم ایران چهار عضو مقاومت را اعدام کرد، این دیکتاتوری قاتل تنها با ترور پابرجاست، امیدوارم بهزودی توسط مردم ایران سرنگون شو
سناتور سام براونبک
رژیم ایران همچنان به اعدام زندانیان سیاسی بهعنوان بخشی از کمپین سرکوب مردم ادامه میدهد، این رژیم نامشروع باید برود، مردم ایران خواهان تغییر هستند.
برد شرمن نماینده کنگره آمریکا
رژیم ایران مخالفان شجاع ایرانی محمد تقوی و اکبر دانشور کار را پس از شکنجه و یک دادرسی نمایشی وحشیانه اعدام کرد.
من همواره در کنار مردم ایران خواهم ایستاد و بر حقوق غیرقابلسلب آنان برای اعتراض و سرنگونی استبداد تأکید میکنم
نامه دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا به مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا
چهار زندانی سیاسی پس از ماهها بازجویی و شکنجه بهخاطر شورش مسلحانه و عضویت در سازمان مجاهدین
اعدام شدند.
مردم ایران بهدنبال صلح و آزادی هستند اما این رژیم تنها از طریق شکنجه و اعدام زنده است.
اعدام زندانیان سیاسی در حالی صورت میگیرد که رژیم درگیر جنگ و بحران است و این یادآور الگویی است که در قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ دیده شد
ما این نامه را مینویسیم تا نگرانی عمیق خود را در مورد اعدام وحشیانه چهار زندانی سیاسی: محمد تقوی و اکبر دانشور کار که در سپیده دم ۳۰ مارس ۲۰۲۶ به دار آویخته شدند و بابک علیپور و پویا قبادی که در سپیده دم ۳۱ مارس ۲۰۲۶ در زندان قزلحصار توسط رژیم ایران اعدام شدند، ابراز کنیم.
هر چهار زندانی سیاسی در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت شکنجه و فشار شدید قرار گرفتند. در دسامبر ۲۰۲۴، آنها پس از ماهها بازجویی و شکنجه، توسط قاضی ایمان افشاری از شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «بغی» (شورش مسلحانه)، و «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران»، به اعدام محکوم شدند. احکام اعدام بعداً توسط دیوان عالی رژیم پس از طی مراحلی که حتی فاقد ابتداییترین استانداردهای دادرسی عادلانه بود، تأیید شد.
عصر یکشنبه، ۲۹ مارس ۲۰۲۶، ۲۲ زندانی سیاسی به سلول انفرادی منتقل شدند. اقدامی که بهطور گسترده بهعنوان مقدمه فوری اعدام شناخته میشود. در ۴۸ ساعت گذشته، چهار نفر از آنها اعدام شدهاند.
این اعدامها بهویژه نگرانکننده هستند زیرا در زمانی انجام میشوند که رژیم، درگیر جنگ و بحرانهای عمیق داخلی است و همچنان به اعدام زندانیان سیاسی ادامه میدهد. این یادآور الگویی است که در قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ دیده شد.
از آغاز سال نو ایرانی، حداقل هفت زندانی سیاسی اعدام شدهاند. این شامل اعدام وحشیانه سه زندانی قیام دیماه ۱۴۰۴ از جمله یک قهرمان کشتی در ملاء عام، در شهر قم در آستانه عید فطر و نوروز، میشود.
گروه دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا بارها استفاده ناعادلانه از مجازات اعدام، بهویژه علیه مخالفان و زندانیان سیاسی در ایران را محکوم کرده است.
مردم ایران بهدنبال صلح و آزادی هستند؛ با این حال، این رژیم فقط از طریق شکنجه و اعدام زنده است. این اعدامهای وحشیانه در زمانی اتفاق میافتد که مردم ایران بهطور فزایندهیی خواستار سرنگونی این رژیم و برقراری آزادی و دموکراسی هستند.
پارلمان اروپا در قطعنامه ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ خود، سرکوب بیحد و حصر حقوقبشر توسط رژیم ایران را محکوم کرد و از رژیم ایران خواست تا فوراً و بدون قید و شرط همه مدافعان حقوقبشر و زندانیان سیاسی را که به ناحق زندانی شدهاند، از جمله حداقل ۵۶ نفر که در آن زمان در صف اعدام بودند، شامل محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علیپور و پویا قبادی را آزاد کند.
بنابراین، ما از اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن میخواهیم که این اعدامها را بهشدت محکوم کنند و اقدامات فوری را برای محافظت از همه زندانیان سیاسی، از جمله اعضای سازمان مجاهدین خلق که در حال حاضر در ایران با اعدام روبهرو هستند، انجام دهند.
بیانیههای ابراز نگرانی دیگر کافی نیست. اقدام فوری و قاطع بینالمللی برای متوقف کردن استفاده فزاینده رژیم از مجازات اعدام علیه زندانیان سیاسی ضروری است.
پتراس استراویچیوس، نماینده پارلمان اروپا
میلان زور، نماینده پارلمان اروپا
دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا
زندانیان سیاسی بابک علیپور و پویا قبادی تنها ۲۴ ساعت پس از اعدام محمد تقوی و اکبر دانشور کار به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین توسط رژیم اعدام شدند
ضرورت اقدام برای حفظ جان زندانیان سیاسی و حسابرسی از رژیم بهخاطر سالها جنایت علیه مردم ایران
نامه فدراسیون حقوقبشر ایتالیا
به فولکر تورک کمیسرعالی حقوقبشر سازمان ملل
و مای ساتو گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل در امور ایران
بامداد روز دوشنبه، ۳۰ مارس ۲۰۲۶، رژیم ایران دو تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران محمد تقوی و اکبر دانشور کار را در زندان قزلحصار به دار آویخت.
در روز ۳۱ مارس، رژیم آخوندی دو عضو زندانی دیگر سازمان مجاهدین خلق ایران، بابک علیپور و پویا قبادی، را نیز اعدام کرد. آنان به مشارکت در عملیات مسلحانه با هدف تضعیف امنیت رژیم متهم شده بودند.
ما از سازمان ملل متحد میخواهیم تمامی فشارهای ممکن را بر رژیم ایران برای توقف فوری این اعدامها اعمال کند. این موضوع بسیار فوری است، زیرا شمار زیادی از زندانیان سیاسی در حال حاضر در صف اجرای حکم اعدام قرار دارند و اقدام فوری برای نجات جان آنان ضروری است.
انجمن به قابیل دست نزنید
فراخوان به کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل و وزیر خارجه ایتالیا
محکومیت اعدام زندانیان سیاسی و فشار بر رژیم برای تعلیق احکام اعدام
رژیم ایران از مجازات اعدام بهعنوان ابزار سیاسی برای پاسخ به مخالفتها استفاده میکند و چوبه دار را به ابزاری برای حکومتداری بدل کرده است.
آقای کمیسر عالی،
آقای وزیر،
تنها در دو روز گذشته، چهار زندانی سیاسی بهدلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران به دار آویخته شدهاند.
هر چهار نفر از میان گروهی ششنفره بودند که مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور وضعیت حقوقبشر در ایران، در سپتامبر ۲۰۲۵ بهنمایندگی از آنان نامهیی فوری به رژیم ایران ارسال کرده و صراحتاً خواستار تعلیق احکام اعدام شده بود. همین گزارشگر بهدقت نقضهای دادرسی عادلانه در پرونده این افراد را مستند کرده بود
رژیم ایران نهتنها این درخواستها را نادیده گرفت، بلکه عامدانه آنها را لگدمال کرده است و درست در لحظهای که فشارهای بینالمللی در حال افزایش بود، روند اعدامها را شتاب بخشیده است رژیم ایران از مجازات اعدام بهعنوان ابزار سیاسی برای پاسخ به مخالفتها استفاده میکند و چوبه دار را به ابزاری برای حکومتداری بدل کرده است
انجمن به قابیل دست نزنید
از کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل متحد میخواهد که این چهار اعدام را بهطور علنی محکوم کند و تمامی ابتکارهای ممکن را برای توقف اعدامهای بیشتر تشدید نماید؛
از دولت ایتالیا میخواهد، بیدرنگ سفیر ایران را به وزارت امور خارجه ایتالیا احضار کند، و قاطعانه از تمامی ابزارهای موجود فشار بینالمللی حمایت کند؛ از جمله با آغاز یک (تعلیق) بر اجرای احکام اعدام، تا اعدامها متوقف شوند و از زندانیانِ هنوز زنده حفاظت شود.
شبکه خبری بگونه 