روز۱۵ فروردين ۱۳۲۰پروين اعتصامي بانوی بزرگ شعر و ادب ايران درگذشت.پروين اعتصامی در۲۵اسفند ۱۲۸۵درتبريز بدنيا آمد و ادبيات فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت.
پدرش، يوسف اعتصام الملک آشتيانی، از روشنفکران و مترجمان زمان خود بود.پروين ازسالهای کودکی به شعرگفتن پرداخت. شعرهای او در مجله ادبی بهار چاپ می شد. پروين دردهای مردم را در شعرش انعکاس می داد و با فرهنگ تبعيض جنسی و عقب نگه داشتن زن، به ستيز برخاست و در شعرهايش فرياد کرد.پروين برای مردم محروم شعر می گفت که از جملة آنها: «طفل يتيم»، «تهيدست»، «تيره بخت», «رنجبر» و «آشيان ويران» می باشد.
پروين اميدش به آينده روشن را در شعرهای «آرزوی پرواز» و «نغمه صبح» نشان داد.
او توان بسيار شگرف و بديعی در استفاده از استعاره و تمثيل برای رساندن نظرياتش داشت.
از پروين اعتصامی بيش از۵۰۰۰ بيت شعر در قالب قصيده و غزل و قطعه باقی مانده. سروده های او بازگوكننده درد و رنج مردم است. او بدرستی می دانست كه سرنوشت تيره رنجبران و درراه ماندگان چگونه رقم زده می شود و دردها چگونه درمان می شوند.
تا به كی جان كندن اندر آفتاب ای رنجبر
ريختن از بهر نان از چهره آب ای رنجبر
زينهمه خواری كه بينی ز آفتاب و خاك و باد
چيست مزدت جز نكوهش يا عتاب ای رنجبر
از حقوق پايمال خويشتن كن پرسشي
چند می ترسی ز هر خان و جناب ای رنجبر
جمله آنان را كه چون زالو مكندت خون بريز
و اندر آن خون دست و پايی كن خضاب ای رنجبر
ديو آز و خودپرستی را بگير و حبس كن
تا شود چهر حقيقت بی حجاب ای رنجبر
حاكم شرعی كه بهر رشوه فتوی می دهد
كی دهد عرض فقيران را جواب ای رنجبر
آن كه خود را پاك می داند ز هر آلودگي
می كند مردارخواری چون غراب ای رنجبر
گركه اطفال تو بی شامند شبها، باك نيست
خواجه تيهو می كند هر شب كباب ای رنجبر
گر چراغت را نبخشيده ست گردون روشني
غم مخور می تابد امشب ماهتاب ای رنجبر
پروين اعتصامی، در جوانی و در سن ۳۵ سالگی بدرود حيات گفت.
شبکه خبری بگونه 