یونانیان قدیم خنده را امرى الهى مىدانستند و ارسطو معتقد بود که در میان همه موجودات تنها انسان است که مىتواند بخندد. روز جهانی خنده که در سال ۱۹۸۸ به تصویب رسید، هر سال در اولین یکشنبه ماه مه جشن گرفته میشود.
مادان کاتاریا، پزشک هندى، در سال ۱۹۸۸ روز جهانى خنده را به تصویب رساند و در همان سال بود که تنها در شهر بمبئى هند ۱۰ هزار نفر به این مناسبت گرد هم آمدند.
خانم اشتاینر یونکر روانشناس است و در زمینه خندهدرمانى تخصص دارد. به اعتقاد او خنده درمان بسیاری از دردهاى روحی، عاطفى و جسمى ست. یونکر معتقد است که در اثر خندهاى عمیق تمام عضلات بدن به حرکت در مىآیند، پرده دیافراگم مرتعش مىشود، تنفس عمیقتر مىگردد و اکسیژن بیشترى به ششها مىرسد. در نهایت قدرت دفاعى بدن افزایش یافته، گوارش راحتتر انجام مى گیرد و استرس موجود کاهش مىیابد.
بنا به گزارش دویچه وله دانشمندان در پی پژوهشهای گوناگون پی بردهاند که کودکان در روز تا ۴۰۰ بار مىخندند. در مقابل، بزرگسالان به طور متوسط ، فقط ۲۰ بار در روز خنده بر لبانشان ظاهر مىشود. خانم اشتاینر یونکر بر این نظر است که بیشتر انسان ها فکر مىکنند، براى خندیدن باید دلیلى موجه داشت و بدون دلیل نباید خندید.
به گفته خانم اشتاینر یونکر «باید خندههاى مختلف را مثل سازهاى یک ارکستر سنفونى در نظر گرفت. بعضى سازها صدای بم دارند، بعضى صدای زیر، بعضى خیلى بلندند و بعضى بسیار بااحساس و خفیف. به هر حال به اندازه تعداد انسانها خندههاى مختلف وجود دارد.»
شبکه خبری بگونه 