Untitled-2

«… همه بايد توجه داشته باشيم که سوار يک کشتی هستيم و کارشکنی در مسير حرکت، همه را از اهداف نظام… دور می کند».
اين، بخشی از سخنان رفسنجانی، روزدوم ارديبهشت، با تعدادی از مهره های حکومتی از باند خودش است. در اين صحبتها، رفسنجانی در وحشت از پيامدهای شقه تعميق شونده در درون ديکتاتوری ولايت فقيه، به روشنی به خامنه ای هشدار می دهد که «همه سوار بر يک کشتی هستيم!» يعنی حواست را جمع کن، اگر اين جنگ باندی و پاره پاره کردن يکديگر ادامه يابد، کل نظام بر باد است.
در نگاه نخست، شايد اين گمان پيش بيايد که رفسنجانی، در وحشت از پيامدهای اين جنگهای باندی، يک آتش بس، يا دست کم يک گام کوتاه آمدن هر دو طرف، از شعله ورتر کردن جنگ قدرت را، به خامنه ای پيشنهاد می کند. اما با نگاهی به ادامه صحبتهای رفسنجانی، مشخص می گردد که او بی پرده، به ولی فقيه زهر خوردهٴ نظام می گويد که جلو وحوش باند خود را بگيرد، تا در برابر خط باند رفسنجانی- روحانی، سنگ اندازی نکنند. رفسنجانی می گويد: «عدهٴ محدودی در داخل که خود را در برابر آرای اکثريت مردم می بينند، دانسته يا ندانسته، گرفتار سياست ها ی شوم و شيطانی می شوند و به جای تشويق ديگران به همکاری با دولت، بر طبل اختلاف می کوبند!»
هدف رفسنجانی ازچنین هشدارهايی، در ادامه اظهاراتش بيشتر آشکار می شود. روزنامه حکومتی مردم سالاری يک قسمت از سخنان رفسنجانی را چنين نقل کرده است: «(رفسنجانی) تقسيم ابزار قدرت… را شرط تداوم حکومت ها ی مردم سالار خواند و گفت: ”متأسفانه گاهی بعضی ها با تنگ نظريها ، به دنبال تحقق اهداف باندی و جناحی هستند“ ». به عبارت ديگر، رفسنجانی، در شرايط بحرانی رژيم، خامنه ای، ولی فقيه طلسم شکسته و زهر خوردهٴ نظام را، بيش از پيش ضعيف ديده، از اين رو، فرصت را غنيمت شمرده تا از او، سهم هر چه بيشتری از قدرت، بگيرد.
رفسنجانی، می داند چگونه تماميت نظام در وضعيت «خفگی» به سر می برد، تا حدی که خامنه ای که تا چندی پيش، خط بی دنده و ترمز را در اتمی پيش می برد، حال امروز، پذيرفته زهر اتمی را سر بکشد. از اين رو، برای اين که بتواند امتياز هر چه بيشتری از سهم قدرت از خامنه ای بگيرد، انگشت روی همين وضعيت «خفگی» در صحنهٴ اقتصادی گذاشته و «بر آميختگی مسايل سياسی و اقتصادی در اداره جامعه» تأکيد می کند. يعنی به ولی فقيه می گويد، اگر می خواهی از اين وضعيت «خفگی»، که نظام را در لبه پرتگاه قرار داده خارج شوی، راهش اين است که در قدرت، سهم بيشتری به باند من بدهی!
اين صحبتهای رفسنجانی، از يک طرف، ضعف بيش از پيش ولی فقيه رژيم، به عنوان عمود خيمه اين نظام را نشان می دهد، که چگونه با گذشت زمان، با سرعتی بالا، مهار باندهای درون نظام از دستش خارج شده؛ و از طرف ديگر، وحشت رفسنجانی، را نشان می دهد که به عنوان کسی که بيش از همه، منافع اين رژيم پوسيده را درک می کند خوب می بيند چگونه جنگ گرگ ها، تماميت کشتی تخته در رفته نظام ولايت را، در گرداب سرنگونی، وارد می کند.

#ایران #اعتراض #سرنگونی #قیام #بگونه